Τι είναι το λάουχ; Ξύλινες πινακίδες γραφής για τη μελέτη του Κορανίου

Το λάουχ (lawh) σημαίνει πινακίδα ή σανίδα. Στη διδασκαλία του Κορανίου, μπορεί να δηλώνει ξύλινη επιφάνεια για γραφή στο μάθημα. Ένα απόσπασμα μπορούσε να γραφτεί με μελάνι, να μελετηθεί και κατόπιν να σβηστεί με πλύσιμο. Η ίδια επιφάνεια μπορούσε έτσι να δεχτεί το επόμενο απόσπασμα. Το Βρετανικό Μουσείο διατηρεί μια πινακίδα του 19ου αιώνα με ορατή γραφή και ίχνη παλαιότερου αποσπάσματος που είχε σβηστεί. Το αντικείμενο δείχνει πώς περισσότερες από μία χρήσεις μπορούν να αφήσουν σημάδια στο ίδιο ξύλο.

Ορισμένες συλλογές χρησιμοποιούν τοπικές ονομασίες. Το Allen Memorial Art Museum αποκαλεί το αντικείμενο των Χάουσα allo και συνδέει τη λέξη με το αραβικό al-lawh. Η δερμάτινη επένδυση της λαβής και η καμπύλη κάτω άκρη βοηθούν να καταλάβουμε τη χρήση της πινακίδας μαζί με τη γραφή στην επιφάνειά της. Allen Memorial Art Museum, Allo, 2002.2.

Πώς χρησιμοποιούνταν μια επαναχρησιμοποιούμενη πινακίδα στο μάθημα

Το Metropolitan Museum of Art περιγράφει δασκάλους που έγραφαν αποσπάσματα με πένα από καλάμι και μελάνι που μπορούσε αργότερα να ξεπλυθεί. Το μουσείο αναφέρει ότι η εκμάθηση των αραβικών γραμμάτων και η απαγγελία αποτελούσαν μέρη της διδασκαλίας. Η σειρά μπορούσε να διαφέρει ανάλογα με τον μαθητή. Μια πινακίδα δίνει στον μαθητή ένα απόσπασμα που μπορεί να ξαναδεί. Στο μάθημα μπορούσε να χρησιμεύσει για την παρατήρηση των γραμμάτων, τη μεγαλόφωνη ανάγνωση ή την επανάληψη του αποσπάσματος. Η καταχώριση εξηγεί το πλαίσιο της διδασκαλίας. Τα ονόματα όλων όσοι κράτησαν την πινακίδα ή έγραψαν σε αυτήν δεν καταγράφονται. The Met, κορανική πινακίδα 2025.579.

Τα εργαλεία και οι δραστηριότητες δίνουν διαφορετικές πληροφορίες. Η πένα από καλάμι, ή κάλαμος έχει άκρη για τη γραφή. Το μελάνι αφήνει ίχνη στο ξύλο και η πινακίδα προσφέρει την επιφάνεια. Τα λόγια μπορεί να αποτελούσαν απόσπασμα από μια σούρα, δηλαδή ένα κεφάλαιο του Κορανίου. Ένα μάθημα μπορούσε να επικεντρώνεται στη γραφή, την ανάγνωση ή την απαγγελία. Η πινακίδα από μόνη της σπάνια δείχνει σε ποια δραστηριότητα αφιερώθηκε ο περισσότερος χρόνος. Ο οδηγός για την αποστήθιση και την απαγγελία εξηγεί δύο συναφείς δραστηριότητες.

Η φωτογραφία διατηρεί την εμφάνιση της γραφής κατά τη λήψη. Αν το ξύλο χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές, μπορεί να δείχνει την πιο πρόσφατη κατάστασή του. Όταν φαίνεται μια αχνή γραμμή, παρατηρήστε και τα νερά του ξύλου, το σχήμα και τον φωτισμό. Καθένα επηρεάζει όσα διακρίνονται στην εικόνα. Μια τεκμηριωμένη μεταγραφή ή η περιγραφή του μουσείου βοηθά να εντοπίσουμε τα ίχνη.

Τι δείχνει ένα σβησμένο απόσπασμα σε πινακίδα του Βρετανικού Μουσείου

Η πινακίδα 2011,6037.1 του Βρετανικού Μουσείου είναι αντικείμενο του 19ου αιώνα από τη Δυτική Αφρική. Είναι ορθογώνια με στρογγυλεμένη κορυφή, ύψους 32 εκατοστών και πλάτους 13. Το μουσείο καταγράφει αραβικό κείμενο σε μαγκρεμπινή γραφή σουδανικού τύπου και στις δύο όψεις. Η σημείωση αναγνωρίζει τη σούρα Κουράις (Quraysh), κεφάλαιο 106, στη μία όψη. Αναγνωρίζει επίσης τα ίχνη της σούρας Αλ-Μαούν, κεφάλαιο 107, που έμειναν μετά το σβήσιμο. Οι αριθμοί δηλώνουν κεφάλαια. Από μόνοι τους δεν καθορίζουν τη σειρά με την οποία τα μελέτησε ένας συγκεκριμένος μαθητής. Βρετανικό Μουσείο, πινακίδα γραφής 2011,6037.1.

Τα ίχνη του σβησίματος δίνουν στοιχεία πέρα από το περίγραμμα. Ένα λείο ξύλο με παρόμοιο σχήμα θα μπορούσε επίσης να μοιάζει με πινακίδα γραφής. Εδώ υπάρχουν το ορατό μελάνι και κατάλοιπα παλαιότερης γραφής που αναγνώρισε το μουσείο. Μια λεζάντα μπορεί να αναφέρει το αναγνώσιμο κεφάλαιο, το παλαιότερο απόσπασμα που αναγνωρίζεται από ίχνη και το σχήμα του ξύλου. Σε μια εικόνα χαμηλής ανάλυσης, η καταχώριση προσφέρει τεκμήριο για την αναγνώριση.

Η καταχώριση δίνει τη Δυτική Αφρική ως τόπο κατασκευής και την αγορά του Πορτομπέλο στο Λονδίνο ως τόπο εύρεσης ή απόκτησης. Η είσοδος ως δωρεά καταγράφεται το 2011. Ο τόπος κατασκευής και τα στοιχεία απόκτησης αφορούν διαφορετικές στιγμές στην ιστορία του αντικειμένου. Βρετανικό Μουσείο, στοιχεία κατασκευής και απόκτησης.

Δύο πινακίδες που συνδέονται με το Μάλι

Η πινακίδα 2025.579 του Met είναι από ξύλο και μελάνι. Χρονολογείται γύρω στο 1900 και αποδίδεται στο Μάλι. Το ύψος είναι 43,8 εκατοστά και το πλάτος 21. Ο αριθμός καταλόγου επιτρέπει την αναζήτησή της στη συλλογή. Η αγορά του μουσείου το 2025 καταγράφεται χωριστά από την κατά προσέγγιση χρονολόγηση της κατασκευής. Σε μια λεζάντα μπορούν να διατηρηθούν και τα δύο στοιχεία, ώστε να είναι δυνατή η αναζήτηση της πινακίδας και η χρονική τοποθέτησή της. The Met, στοιχεία του αντικειμένου 2025.579.

Το Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης του Smithsonian καταγράφει το Μάλι στο γεωγραφικό πεδίο μιας άλλης ξύλινης πινακίδας, της 2002-6-1, και τη χρονολογεί στα μέσα του 20ού αιώνα. Τα υλικά είναι ξύλο και μελάνι, με διαστάσεις 42,8 επί 14,5 επί 2 εκατοστά. Το ύψος είναι κοντά στο ύψος της πινακίδας του Met και το πλάτος της είναι μικρότερο σύμφωνα με τις καταχωρισμένες μετρήσεις. Ο τρίτος αριθμός είναι το βάθος. Το Smithsonian δηλώνει άγνωστο δημιουργό και καταγράφει ως δωρητή τον Λι Κλαρκ. Για σύγκριση, γράψτε τον κάθε αριθμό καταλόγου δίπλα στις αντίστοιχες διαστάσεις. Η χρονολόγηση, το σχήμα και η γεωγραφική απόδοση ελέγχονται στη χωριστή καταχώριση κάθε αντικειμένου. Smithsonian, κορανική πινακίδα γραφής 2002-6-1.

Τι δείχνουν μια λαβή, μια οπή και μια καμπύλη άκρη

Το allo των Χάουσα 2002.2 στο Allen Memorial Art Museum συνδέεται με τη Νιγηρία και χρονολογείται στις δεκαετίες του 1930 και του 1940. Οι συνολικές του διαστάσεις είναι 47,9 επί 19,7 επί 1,3 εκατοστά. Τα υλικά περιλαμβάνουν ξύλο, μελάνι, καρφιά και δέρμα. Το μουσείο εξηγεί ότι η δερμάτινη επένδυση κάνει ευκολότερο το κράτημα και λειτουργεί ως διακόσμηση. Η καμπύλη κάτω άκρη επέτρεπε στον χρήστη να στηρίζει την πινακίδα άνετα στη μέση ή στο πόδι καθώς έγραφε. Και οι δύο ερμηνείες αφορούν τη συγκεκριμένη πινακίδα. Allen Memorial Art Museum, στοιχεία και λεζάντα του allo.

Για την πινακίδα 29-201-704 του 19ου αιώνα το Penn Museum καταγράφει το Μαρόκο στο πεδίο της προέλευσης. Το ξύλο έχει ύψος 42 εκατοστά και πλάτος 33,5. Η καταχώριση περιγράφει μια οπή κοντά στο κέντρο της πάνω άκρης, από όπου μπορούσε να περάσει ένα κορδόνι για ανάρτηση. Το μουσείο αναγνωρίζει επίσης μια προσευχή στα αραβικά στην επιφάνεια. Μια πινακίδα που συνδέεται με τη διδασκαλία του Κορανίου μπορεί επομένως να διατηρεί μια προσευχή σε συγκεκριμένη όψη. Στην περιγραφή της επιγραφής μπορούν να αναφερθούν ο αριθμός και η καταχώριση που στηρίζει την ανάγνωση. Penn Museum, πινακίδα γραφής 29-201-704.

Κατά τη σύγκριση εντοπίστε πρώτα το γνώρισμα που αναφέρει κάθε μουσείο. Στην πινακίδα του Oberlin το δέρμα καλύπτει τη λαβή. Στην πινακίδα του Penn Museum η οπή εξυπηρετεί την ανάρτηση. Αυτά τα στοιχεία σχετίζονται με το κράτημα και την αποθήκευση. Όταν μια φωτογραφία άλλου αντικειμένου δεν δείχνει την άκρη ή τη λαβή, μπορεί να περιγραφεί το ορατό τμήμα και να ελεγχθούν τα υπόλοιπα στοιχεία στον κατάλογο.

Πώς καταγράφεται μια αβέβαιη προέλευση

Το Λούβρο καταγράφει το AFI 1765 ως κορανική πινακίδα από σκαλιστό ξύλο και μελάνι. Το μέγιστο ύψος είναι 47,3 εκατοστά και το μέγιστο πλάτος 23,5. Το πάχος είναι 1,1 εκατοστά. Καταγράφεται χωριστά βάθος 2,5 εκατοστών, ο χώρος που καταλαμβάνει λόγω παραμόρφωσης. Το πεδίο προέλευσης περιλαμβάνει το Μαγκρέμπ και την υποσαχάρια Αφρική με ερωτηματικό για καθεμία. Ο κατάλογος έχει δύο φωτογραφίες και αφήνει ανοικτή την προέλευση. Λούβρο, κορανική πινακίδα AFI 1765.

Στη σύγκριση έχει σημασία η διατύπωση της πηγής. Το Met αποδίδει μία πινακίδα στο Μάλι. Το Penn Museum δίνει το Μαρόκο ως προέλευση. Το Λούβρο παραθέτει δύο περιοχές με ερωτηματικά. Το μουσείο που φυλάσσει ένα αντικείμενο, ο τόπος κατασκευής στον οποίο αποδίδεται, ο τόπος εύρεσης ή απόκτησης και ο τόπος χρήσης από έναν μαθητή αποτελούν διαφορετικές πληροφορίες. Μια λεζάντα μπορεί να κρατήσει τη διατύπωση του καταλόγου όταν ένα μέρος παραμένει αβέβαιο.

Πώς διαφέρει η πινακίδα από ένα φύλλο χειρογράφου

Μια πινακίδα και ένα χειρόγραφο μπορούν να διατηρούν αραβική γραφή. Η μορφή δίνει στοιχεία για τον τρόπο χρήσης. Η πινακίδα είναι μία ξύλινη επιφάνεια που μπορεί κάποιος να κρατήσει, να γυρίσει και να προετοιμάσει για νέα γραφή. Ένα μουσχάφ είναι γραπτό αντίγραφο του Κορανίου, του οποίου οι σελίδες ή τα μέρη μπορούν να μελετηθούν στο πλαίσιο ενός βιβλίου. Σε ένα αποσπασμένο φύλλο αναζητήστε γραμμές χάραξης, αριθμό σελίδας ή τη σειρά του κειμένου. Στην πινακίδα προσέξτε το σχήμα της άκρης, τη γραφή στις δύο όψεις και τυχόν ίχνη επανάχρησης.

Αυτά έχουν σημασία και σε μια λεζάντα. Αν φαίνεται μόνο μία όψη, περιγράψτε εκείνη. Αν υπάρχουν φωτογραφίες και των δύο, συγκρίνετε τις άκρες και τη διάταξη των γραμμών. Η φωτογραφία δείχνει όσα μένουν στο ξύλο. Για αναγνώριση κεφαλαίου ή ανάγνωση μερικώς σβησμένου κειμένου, χρησιμοποιήστε τεκμηριωμένη μεταγραφή ή την ανάγνωση του μουσείου.

Τι να σημειώσετε όταν εξετάζετε μια ξύλινη πινακίδα

Αρχίστε από τον αριθμό καταλόγου, το υλικό και τις διαστάσεις. Εντοπίστε τη λαβή, την οπή ή την καμπύλη που περιγράφει το μουσείο. Ελέγξτε αν ο κατάλογος αναγνωρίζει γραφή στη μία ή στις δύο όψεις και αν διακρίνει αναγνώσιμες γραμμές από ίχνη. Αναφέρετε τη χρονολόγηση χωριστά από τον αριθμό και κρατήστε τα ερωτηματικά της προέλευσης. Έτσι η λεζάντα μπορεί να συνοψίζει πώς κατασκευάστηκε η πινακίδα, πώς ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκε και τι διατηρείται.

Καταχωρίσεις μουσείων για σύγκριση

• Βρετανικό Μουσείο, 2011,6037.1 δίνει διαστάσεις, περιοχή, τύπο γραφής και περιγραφή των σβησμένων ιχνών.
• The Met, 2025.579 παρουσιάζει τα στοιχεία του αντικειμένου και το πλαίσιο της επαναχρησιμοποίησης στη διδασκαλία.
• Smithsonian, 2002-6-1 δίνει υλικά, χρονολόγηση και διαστάσεις μιας άλλης πινακίδας που συνδέεται με το Μάλι.
• Allen Memorial Art Museum, 2002.2 εξηγεί την ονομασία allo και τη μορφή της λαβής και της βάσης.
• Penn Museum, 29-201-704 καταγράφει διαστάσεις, οπή ανάρτησης και προσευχή στα αραβικά.
• Λούβρο, AFI 1765 καταγράφει πάχος, παραμόρφωση και αβεβαιότητα για την προέλευση.