Apakah mashq? Cara membaca helaian latihan khat Uthmaniyyah

Mashq, yang sering ditulis meşk dalam bahasa Turki, bermaksud latihan seni khat. Pada helaian latihan zaman Uthmaniyyah, penulis boleh mengulang huruf, sambungan atau ungkapan. Titik dan garis boleh digunakan untuk menunjukkan perkadaran. Sesetengah latihan menjadi karya yang disusun dengan teliti, dihiasi dan ditandatangani, kemudian dipasang dalam album. Tanda pada helaian memperlihatkan latihan itu. Rekod muzium boleh mengenal pasti penulis, membezakan bahagian yang dipasang kemudian, dan menerangkan kegunaan sesuatu karya.

Beberapa karya di Muzium Sakıp Sabancı memperlihatkan perbezaan ini. Ungkapan berulang oleh Ahmed Karahisarî memenuhi helaian berbingkai emas. Abdurrahman Hilmi menggunakan titik dan garis dalam latihan perkadarannya. Ijazah Mir Mustafa Celaleddin mengandungi pengesahan guru yang mengizinkannya menandatangani karya dalam jenis khat tertentu.

Di mana hendak mencari kesan latihan pada helaian

Mulakan dengan mencari bentuk atau kumpulan huruf yang muncul beberapa kali. Ikuti urutan yang berulang itu merentasi helaian. Perhatikan jarak antara goresan, tempat dua huruf bertaut, dan perubahan ruang di sekeliling sesuatu perkataan. Pengulangan boleh memenuhi satu baris atau sebahagian besar halaman. Dalam latihan perkadaran, tanda di sisi huruf boleh menunjukkan ukurannya. Jika tanda itu asing, tafsiran dalam katalog muzium boleh menerangkan fungsinya. Titik mungkin sebahagian daripada huruf atau tanda ukuran, bergantung pada kedudukan dan konteksnya.

Pameran Scribbled Exercises, Practice Pages menghimpunkan hasil penulis khat Uthmaniyyah dari beberapa abad. Keterangannya mengaitkan latihan dengan pembelajaran bentuk huruf, usaha mengekalkan kemahiran tangan dan percubaan bentuk yang berbeza. Penulis menggunakan sisi mata pena buluh, atau qalam untuk menghasilkan goresan. Pengulangan pada helaian memperlihatkan perbezaan antara goresan. Panduan jenis khat Arab memberikan konteks untuk nama-nama yang muncul dalam katalog. Muzium Sakıp Sabancı, pameran Scribbled Exercises, Practice Pages

Pada foto dekat, pilih satu kumpulan huruf dan cari kedudukannya dalam foto seluruh helaian. Jarak dua goresan mungkin lebih luas pada satu bahagian dan lebih sempit di tempat lain. Perbezaan itu boleh diperhatikan sebelum perkataan dibaca. Apabila rekod muzium menerangkan tanda atau mengenal pasti ungkapan yang diulang, pemerhatian itu boleh disertakan dengan pembacaan yang didokumenkan.

Ungkapan berulang dan bingkai emas Ahmed Karahisarî

Muzium Sakıp Sabancı mengenal pasti 190-0456-AK sebagai latihan bebas Ahmed Karahisarî dari abad ke-16. Helaian itu berukuran 35 × 26.3 sentimeter. Katalog menyenaraikan dakwat hitam dan kertas yang disalut untuk mengurangkan penyerapan dakwat. Katalog turut menerangkan pengulangan ungkapan sastera dan peribahasa, bingkai emas yang nipis dan hiasan mawar emas kecil di antara huruf dan perkataan. Kolofon, iaitu catatan di hujung tulisan, menunjukkan bahawa hasil ini ialah latihan penulis. Tulisan berulang dan hiasan yang tersusun itu berada pada helaian yang sama. Muzium Sakıp Sabancı, latihan Karahisarî, 190-0456-AK

Bandingkan gambar seluruh helaian dengan satu pandangan dekat. Dalam pandangan penuh, bingkai dan bentuk ruang tulisan dapat dilihat. Pada gambar jarak dekat, bentuk yang diulang satu demi satu dan sela yang berisi hiasan emas lebih mudah diperhatikan. Katalog memberikan asas untuk menentukan ungkapan yang diulang dan membaca kolofon. Keterangan boleh menyebut bahawa helaian itu latihan serta menjelaskan cara ia dipersembahkan dengan teliti.

Latihan perkadaran Abdurrahman Hilmi

Muzium menggunakan istilah ölçülü talim meşki bagi helaian latihan 190-0522-ARE. Ia bertarikh separuh kedua abad ke-18 dan berukuran 18.5 × 26 sentimeter. Titik dan garis membantu menunjukkan saiz dan bentuk huruf serta sambungan antara huruf. Bunga dan daun kecil mengisi beberapa ruang kosong antara tulisan. Muzium menafsirkan karya ini sebagai contoh yang mungkin digunakan untuk pengajaran. Kolofon menamakan Mehmed Rasim Efendi dari Eğrikapı sebagai guru Hilmi, dan rekod muzium menyatakan Hilmi sendiri turut mengajar. Muzium Sakıp Sabancı, latihan perkadaran 190-0522-ARE

Ketika membandingkan helaian ini dengan karya Karahisarî, lihat dahulu bukti yang diberikan bagi setiap objek. Satu katalog menghuraikan ungkapan berulang, tandatangan dan mawar emas. Satu lagi menerangkan tanda perkadaran dan menamakan guru dalam kolofon. Kedua-duanya boleh dibincangkan sebagai contoh latihan dengan ciri yang berbeza. Sebarang kesimpulan tentang kegunaan khusus dalam pengajaran bergantung pada rekod karya berkenaan.

Jika menyediakan kapsyen foto helaian Hilmi, tunjukkan kedudukan titik dan garis di sisi huruf dahulu, kemudian nyatakan fungsi yang diterangkan oleh muzium. Bunga dan daun boleh disebut mengikut kedudukannya dalam sela tulisan. Nama guru berasal daripada kolofon. Dengan susunan itu, pembaca boleh menghubungkan setiap butiran dengan foto atau rekodnya.

Bagaimana latihan dimasukkan ke dalam album

Album Seni Khat 120-0243-SH di muzium berukuran 30 × 21.7 sentimeter. Album itu mengandungi karya Şeyh Hamdullah. Rekod membezakan kıt’a, iaitu gubahan khat, dan meşk, iaitu latihan, yang dihimpunkan dalam sebuah murakka atau album. Kertas berwarna dan kertas bercorak marmar di birai, hiasan halaman serta penjilidan bertarikh abad ke-18. Album itu menghimpunkan tulisan seorang penulis khat yang meninggal dunia pada 1520 bersama susunan yang dibuat kemudian. Muzium Sakıp Sabancı, album 120-0243-SH

Untuk menghuraikan halaman album, lihat bidang tulisan dahulu, kemudian kertas di sekelilingnya dan jilidan. Tarikh sesuatu bahagian boleh terpakai pada bahagian itu sahaja. Rencana tentang bengkel manuskrip memberi konteks kepada pelbagai kerja yang diperlukan untuk membuat sebuah buku. Panduan hiasan roset shamsa memberikan satu lagi contoh tentang pentingnya kedudukan permukaan yang dihias. Album boleh memberikan susunan baharu kepada helaian latihan lama bertahun-tahun selepas ia ditulis.

Bagaimana ijazah mencatat izin untuk menandatangani karya

Muzium mengenal pasti 110-0597 sebagai icazetname Mir Mustafa Celaleddin, bertarikh 1270 Hijrah atau 1853–1854 Masihi. Ukurannya 27 × 36.5 sentimeter. Khat murid ialah sülüs dan nesih, nama Turki bagi thuluth dan naskh. Di bawahnya ada dua bingkai bujur yang mengandungi pengesahan Ali Rıza dari Manisa dan Abdullah Zühdî dalam tulisan rıka. Katalog menjelaskan bahawa kedua-dua pengesahan memberi izin kepada murid untuk menandatangani karya dalam dua jenis tulisan tadi. Isi dan kedudukan catatan menunjukkan fungsi helaian ini. Muzium Sakıp Sabancı, ijazah Mir Mustafa Celaleddin, 110-0597

Kolofon boleh menamakan orang yang menulis sesuatu helaian. Pengesahan guru dalam ijazah boleh mencatat izin yang diberikan. Untuk menerangkan jenis tulisan yang dilihat, semak siapa yang dinamakan oleh muzium, apa yang ditandatangani, dan tempat catatan itu pada halaman. Panduan asal usul dan kolofon manuskrip memberikan contoh lain tentang cara nama atau catatan mendokumenkan peranan seseorang.

Dalam tinjauan seni khat Uthmaniyyah, Muzium Sadberk Hanım menerangkan icazetname sebagai ijazah yang diberikan apabila murid dianggap telah mahir. Tinjauan itu turut membincangkan murakka sebagai album yang disusun daripada karya berasingan. Bentuk kertas dan fungsi dokumen boleh diperhatikan secara berasingan. Album mengatur dan memelihara karya. Ijazah Celaleddin pula mengandungi pengesahan. Dua nama guru dan dua jenis khat yang dikenal pasti dalam katalog menunjukkan dengan tepat perkara yang diizinkan. Muzium Sadberk Hanım, Harmony of Line and Color

Pada foto ijazah, cari tulisan murid dahulu, kemudian lihat dua bingkai bujur di bawahnya. Kedudukan itu memudahkan kita mengaitkan keterangan katalog dengan bahagian yang betul. Kapsyen boleh menamakan tulisan yang digunakan untuk pengesahan dan dua jenis khat yang boleh digunakan pada karya yang ditandatangani oleh murid. Susunan maklumat ini membantu pembaca memahami fungsi setiap bidang tulisan.

Membandingkan contoh zaman akhir dan helaian daripada koleksi lain

Muzium Sakıp Sabancı turut merekodkan latihan bebas Hasan Rıza, 190-0580-HR. Helaian itu bertarikh 1298 Hijrah atau 1880–1881 Masihi dan berukuran 23.5 × 34 sentimeter. Tarikh itu memberikan contoh khusus dari zaman akhir Uthmaniyyah untuk dibandingkan dengan helaian Karahisarî yang lebih awal. Katalog pameran 1998 yang diterbitkan Metropolitan Museum of Art membincangkan latihan dalam koleksi yang turut merangkumi album seni khat, manuskrip dan panel. Muzium Sakıp Sabancı, latihan Hasan Rıza 190-0580-HR dan Metropolitan Museum of Art, Letters in Gold

Helaian album Iran 2016.536 oleh Asadullah Shirazi di Metropolitan Museum of Art menjadi perbandingan tersendiri. Muzium mengenal pastinya sebagai siyah mashq dan memberikan tarikh 1258 Hijrah atau 1842–1843 Masihi. Rekod menerangkan bagaimana pengulangan menjadi ciri sesetengah halaman latihan yang digubah dengan teliti, dan bagaimana helaian itu boleh dipasang serta dimasukkan ke dalam album. Apabila membandingkan bahan dan cara pemasangan, kekalkan atribusi Iran dan istilah khusus yang digunakan muzium. Metropolitan Museum of Art, helaian album dengan latihan khat, 2016.536

Birai berhias juga boleh mengelilingi bentuk khat yang lain. Sebagai contoh, Muzium Aga Khan menyenaraikan AKM254 sebagai halaman khat nasta‘liq dengan birai bercorak marmar dalam warna biru dan emas. Bandingkan bidang tulisan dan birainya dengan bahagian yang sepadan dalam album Şeyh Hamdullah. Tajuk dan penerangan katalog menunjukkan sama ada sesuatu bidang mengandungi latihan, gubahan atau jenis tulisan lain. Bahan yang serupa di sekeliling bidang tulisan membantu membandingkan cara karya dipersembahkan. Muzium Aga Khan, halaman khat nasta‘liq, AKM254

Cara menulis kapsyen untuk helaian latihan

Catat nombor inventori, nama penulis atau atribusi dan tarikh. Kemudian terangkan satu ciri yang kelihatan, seperti perkataan yang diulang, tanda perkadaran, birai yang ditambah kemudian atau pengesahan di ruang berasingan. Gunakan keterangan katalog apabila muzium memberikan pembacaan tulisan itu. Bagi helaian album, nyatakan tarikh yang merujuk kepada tulisan dan tarikh yang berkaitan dengan pemasangan atau penjilidan. Kapsyen ringkas dapat membezakan bukti tentang latihan, penyajian dan pengajaran dengan memberikan satu butiran bagi setiap pernyataan. Jika ada beberapa foto, letakkan seluruh halaman di sisi satu gambar dekat supaya pembaca dapat melihat hubungan antara baris, birai dan catatan.

Rekod muzium dan katalog pameran

• Muzium Sakıp Sabancı, Scribbled Exercises, Practice Pages mendokumenkan penulis khat Uthmaniyyah dan bentuk latihan dalam pameran.
• Karahisarî, 190-0456-AK mencatat ungkapan berulang, kolofon dan hiasan emas.
• Abdurrahman Hilmi, 190-0522-ARE merekodkan tanda perkadaran serta nama guru penulis.
• Album Şeyh Hamdullah, 120-0243-SH menerangkan latihan, gubahan dan pemasangan album pada zaman kemudian.
• Mir Mustafa Celaleddin, 110-0597 mengenal pasti bingkai pengesahan dan jenis khat yang diliputi izin.
• Hasan Rıza, 190-0580-HR memberikan tarikh dan ukuran latihan pada zaman akhir Uthmaniyyah.
• Metropolitan Museum of Art, Letters in Gold meninjau seni khat Uthmaniyyah dalam koleksi Sabancı.
• Metropolitan Museum of Art, 2016.536 mendokumenkan helaian album Iran untuk perbandingan tersendiri.