Apakah Mabkhara? Cara Membaca Bentuk Bekas Dupa Bersejarah

Bekas pembakar dupa boleh berupa mangkuk terbuka, bekas dengan penutup berlubang atau bekas yang direka untuk digantung. Mulakan dengan bahagian yang boleh memuatkan bahan. Kemudian cari laluan untuk bau harum keluar, serta kaki, pemegang atau gelang yang menunjukkan cara bekas itu disokong. Rekod muzium boleh memberikan maklumat tentang bahagian yang kini hilang, pembaikan dan kemungkinan penggunaan.

Nama seperti mabkhara dan majmar muncul dalam huraian bekas dupa. Panduan ini membandingkan bentuk objek yang telah direkodkan. Sebuah bekas di Doha dinamakan pembakar dupa dalam katalog, sementara kurator mencadangkan bahawa bekas itu memuatkan lilin berwangian. Membaca tajuk, huraian fizikal dan tafsiran bersama-sama membantu menjelaskan sebab nama umum yang sama boleh meliputi reka bentuk yang berbeza.

Maksud mabkhara dalam sambutan tetamu

Dalam bahan Jabatan Kebudayaan dan Pelancongan Abu Dhabi, mabkhara ialah nama pembakar dupa yang dikaitkan dengan layanan terhadap tetamu. Huraian Dataran Union menyebut sebuah monumen berbentuk pembakar dupa di samping teko kopi dan bekas perenjis air mawar. Catatan warisan Bait Al Gahwa menggunakan ejaan mibkhara bagi bekas yang boleh digunakan ketika menyambut tetamu. Kedua-dua rekod membantu mengenal pasti istilah dan konteksnya. Jabatan Kebudayaan dan Pelancongan Abu Dhabi, Dataran Union dan Catatan warisan Bait Al Gahwa

Perkataan itu menamakan sejenis bekas. Bagi objek lama, label muzium mungkin menggunakan istilah Inggeris incense burner atau nama tempatan seperti majmar dalam contoh Oman. Catat istilah institusi bersama bentuk bekas. Satu sumber mungkin mengaitkannya dengan sambutan tetamu, laporan lain mungkin menyebut sisa pada objek yang ditemui, manakala huraian teknikal boleh menerangkan bahagian yang dapat bergerak.

Perkara yang ditunjukkan oleh mangkuk terbuka

Muzium Kebangsaan Oman menerbitkan rekod bekas dupa batu kapur dari Ra’s al-Jinz yang bertarikh 2500–2000 SM. Foto menunjukkan mangkuk cetek terbuka dengan empat kaki pendek. Muzium melaporkan bahawa sisa daripada api masih ada ketika objek itu ditemui dan mengenal pastinya sebagai majmar. Penemuan awal dari Semenanjung Arab ini boleh dibandingkan dengan objek logam yang lebih kemudian. Mangkuk yang kelihatan menunjukkan tempat bahan boleh diletakkan. Maklumat tentang sisa merujuk kepada objek yang dijumpai dalam penggalian. Kedua-dua pemerhatian menyumbang kepada pengenalpastian. Muzium Kebangsaan Oman, bekas batu kapur dari Ra’s al-Jinz

Dalam foto, ikuti dahulu bibir mangkuk yang terbuka. Kemudian perhatikan tempat mangkuk bertemu kaki. Pandangan sisi menunjukkan tinggi bekas dari permukaan yang menyokongnya. Pandangan atas memperlihatkan bahagian dalam yang dapat dilihat. Bagi objek arkeologi, rekod boleh menjelaskan keadaan bekas ketika ditemui dan bahan yang ada di dalamnya. Pengenalpastian bahan beraroma tertentu memerlukan bukti tambahan tentang objek itu.

Dalam kapsyen, tulis bahawa foto menunjukkan mangkuk cetek dan empat kaki pendek. Sandarkan maklumat tentang sisa pada laporan penemuan muzium. Apabila kedua-dua catatan disertakan dengan nama atau nombor objek, pembaca boleh mencari sudut foto dan rekod penggalian yang sesuai.

Bagaimana penutup berlubang mengubah bentuk bekas

Met memberikan tarikh abad ke-8 atau ke-9 untuk 1976.102. Bekas ini mempunyai badan silinder rendah, tiga kaki dan penutup kubah berengsel. Penutup gangsa tuang itu berlubang, dengan corak yang termasuk sayap dan tumbuhan. Muzium menerangkan bahawa asap boleh melalui lubang dan menggambarkan kaki dalam bentuk tapak kaki haiwan daripada keluarga kucing. Tingginya 13.6 cm dan ukuran panjang maksimum ialah 24.2 cm. Pandangan yang menunjukkan engsel membantu membezakan penutup yang dapat dibuka daripada badan yang tetap. Met, bekas dupa dengan penutup kubah, 1976.102

Satu lagi bekas gangsa di Met, 67.178.3a, b, bertarikh abad ke-11 dan dikaitkan dengan Andalusia. Ia mempunyai badan segi empat sama, kaki, pemegang panjang dan penutup kubah tinggi. Muzium menyebut gerbang berbentuk ladam pada jalur bawah antara ciri yang membantu menentukan kaitannya. Ukurannya ialah 24.8 × 25.4 × 10.8 cm. Letakkan gambar bekas ini di sebelah contoh silinder dan bandingkan badan terlebih dahulu. Panduan tentang figura manusia dan haiwan dalam seni Islam memberi konteks untuk menerangkan motif kaki haiwan pada objek yang lebih awal. Met, bekas dupa yang dikaitkan dengan Andalusia, 67.178.3a, b

Pada kedua-dua gambar, tentukan garis tempat penutup bertemu badan. Selepas itu, lihat sama ada sisi badan melengkung atau bertemu di sudut. Catatan berasingan untuk badan dan penutup membolehkan anda membandingkan kedua-dua kubah sambil memadankan pemegang panjang dan kaki berbentuk tapak haiwan dengan objek yang betul.

Gelang, pengancing dan cawan yang boleh bergerak

Muzium British merekodkan 1992,0715.1 sebagai bekas bersegi banyak yang dibuat di utara India sekitar abad ke-16 atau ke-17. Bekas mempunyai bahagian atas berbentuk kubah, hiasan puncak berbentuk teratai, serta gelang dan pengancing untuk menggantungnya. Ukurannya ialah 15 × 16 × 12 cm. Katalog menyatakan satu kaki bengkok dan mencadangkan perbandingan bentuk dengan seni bina makam di utara India. Gelang menunjukkan cara bekas boleh digantung. Kaki bengkok ialah sebahagian daripada keadaan sekarang. Perbandingan dengan makam merujuk kepada rupa bentuk. Muzium British, bekas dupa utara India 1992,0715.1

Objek Met 17.190.2095a, b ialah bekas sfera berlubang dari akhir abad ke-13 atau awal abad ke-14, dikaitkan dengan Damsyik. Tingginya 15.9 cm, dan ukuran bersama rantai ialah 22.2 cm. Di dalam dua hemisfera berengsel terdapat cawan kecil yang digantung pada tiga gelang. Muzium menerangkan bahawa gelang membantu menstabilkan cawan ketika sfera luar bergerak. Gambar luaran menunjukkan lubang dan sambungan antara bahagian. Pandangan terbuka diperlukan untuk melihat mekanismenya. Met, bekas sfera berlubang, 17.190.2095a, b

Perkataan “cawan” boleh merujuk kepada komponen yang mempunyai fungsi tertentu. Dalam bekas sfera, cawan ialah bahagian dalaman yang disambung pada gelang. Pada zarf Uthmaniyah, pemegang luar menyokong cawan yang digunakan untuk menghidangkan minuman. Perbandingan ini membantu memerhatikan bahagian yang bergerak, bahagian yang disokong dan komponen yang didokumenkan oleh muzium.

Cara muzium menerangkan penutup gantian

National Museums Scotland menyimpan bekas dupa gangsa A.1956.518 yang diterangkan melalui Museum With No Frontiers. Bekas ini setinggi 16.51 cm dan bertarikh pertengahan atau bahagian akhir abad ke-13, dengan Syria atau Iraq sebagai tempat asal yang dicatatkan. Katalog menghuraikan badan silinder dengan tiga kaki. Penutup kubah berengsel yang ada sekarang disebut sebagai gantian moden. Rekod mencadangkan penutup terdahulu dipasang secara skru pada badan dengan bebibir dan cincin. Rekod turut mengenal pasti kawasan tempat pemegang panjang asal mungkin dipasang. Museum With No Frontiers, National Museums Scotland A.1956.518

Catat engsel dalam gambar sebagai bahagian penutup gantian. Sambungan skru ialah cadangan untuk menerangkan bentuk yang lebih awal. Katalog turut mencadangkan kemungkinan kaitan dengan persekitaran gereja berdasarkan imej dan perbandingan. Tafsiran itu khusus untuk objek ini. Satu lagi perbandingan bentuk ialah melihat bekas sfera Met bersama glob cakerawala daripada loyang. Tanda pada glob menunjukkan cara permukaannya digunakan. Pada bekas dupa, engsel dan gelang memberi maklumat tentang bekas dan bahagian dalamannya.

Mengapa bekas yang dinamakan pembakar dupa mungkin memuatkan lilin

Qatar Museums mengkatalogkan MW.467.2007 sebagai Pembakar Dupa Mamluk. Tingginya 36.5 cm dan diameternya 16.5 cm. Rekod menghuraikan badan silinder loyang, tiga kaki yang digayakan, penutup kubah berlubang dan tatahan perak serta emas. Penaungnya dikenal pasti sebagai Sultan al-Nasir Muhammad ibn Qalawun. Gambaran keseluruhan koleksi memberikan Mesir atau Syria dan abad ke-14. Rekod terperinci Qatar Museums memberikan Mesir dan julat 1294–1340. Simpan setiap keterangan tempat dan zaman bersama sumbernya. Qatar Museums, MW.467.2007 dan Muzium Kesenian Islam, pilihan daripada koleksi

Rekod terperinci mencadangkan bekas itu direka untuk lilin berwangian. Tajuk, huraian bentuk dan tafsiran penggunaan semuanya terkandung dalam katalog. Foto boleh memperlihatkan lubang dan hiasan. Penjelasan tentang bahan yang pernah berada di dalamnya ialah penilaian kurator. Rencana tentang hospital Qalawun di Kaherah menunjukkan cara rekod mengaitkan nama dan institusi dengan objek dan bangunan Mamluk. Penaung bekas ini ialah al-Nasir Muhammad ibn Qalawun.

Dalam catatan ringkas, tulis ukuran dan bahan bersama nombor objek, kemudian nyatakan halaman yang memberikan setiap keterangan tempat dan tarikh. Letakkan cadangan tentang lilin bersama tafsiran penggunaan daripada rekod terperinci. Cara ini memudahkan pembaca mencari semula kedua-dua keterangan asal dan penjelasan tentang isi bekas.

Perkara yang boleh diperhatikan dalam foto koleksi

Mulakan dengan gambar penuh untuk mengetahui sama ada bekas terbuka, mempunyai penutup atau tertutup sepenuhnya. Cari mangkuk atau cawan yang dapat dilihat. Kenal pasti kaki, pemegang atau titik gantungan. Kemudian lihat sama ada gambar kedua menunjukkan cara penutup dipasang. Pandangan dari hadapan mungkin menyembunyikan lubang di belakang jalur hiasan. Pandangan dari atas boleh menunjukkan permukaan berlubang. Gambar bahagian dalam boleh memperlihatkan cawan atau menunjukkan bahawa ada bahagian yang hilang.

Selepas memerhatikan bentuk, bandingkan dengan rekod. Bagi mangkuk Ra’s al-Jinz, huraian penggalian menambah maklumat tentang sisa. Bagi bekas Met, pandangan terbuka dan katalog menjelaskan gelang. Bagi bekas di Scotland, katalog membezakan penutup yang ada sekarang daripada cadangan sambungan asal. Bagi objek Doha, rekod menerangkan tajuk dan tafsiran tentang isi bekas. Sertakan nombor inventori supaya pembaca dapat menyemak objek yang tepat. Jika menggunakan dua foto, catat sudut setiap foto dan butiran yang kelihatan di dalamnya. Contohnya, badan dapat diperhatikan dari sisi, manakala cawan Damsyik kelihatan apabila bekas dibuka.

Rekod muzium untuk perbandingan lanjut

• Catatan warisan Bait Al Gahwa meletakkan mibkhara antara objek yang dikaitkan dengan sambutan tetamu.
• Muzium Kebangsaan Oman menerangkan mangkuk batu kapur Ra’s al-Jinz dan konteks penggaliannya.
• Met, 1976.102 mendokumentasikan penutup berlubang dengan engsel dan tiga kaki.
• Met, 67.178.3a, b mendokumentasikan bentuk segi empat sama yang dikaitkan dengan Andalusia.
• Muzium British, 1992,0715.1 memberikan ukuran serta menerangkan gelang dan pengancing.
• Met, 17.190.2095a, b menunjukkan bekas sfera berlubang dan menerangkan cawan tergantung.
• National Museums Scotland A.1956.518 merekodkan penutup gantian dan cadangan sambungan asal.
• Qatar Museums, MW.467.2007 menerangkan bekas bertatah dan tafsiran tentang lilin berwangian.