มับคอราคืออะไร วิธีอ่านรูปทรงกระถางเครื่องหอมโบราณ
เปรียบเทียบชามเปิด ฝาเจาะช่อง ห่วงแขวน และชิ้นส่วนที่เปลี่ยนภายหลังจากตัวอย่างที่พิพิธภัณฑ์บันทึกไว้
ชื่ออย่าง mabkhara และ majmar พบในคำอธิบายภาชนะเครื่องหอม บทความนี้เปรียบเทียบชิ้นงานที่มีทะเบียนตามลักษณะรูปทรง ภาชนะหนึ่งในโดฮามีชื่อในทะเบียนว่ากระถางเครื่องหอม แต่ภัณฑารักษ์เสนอว่าอาจใช้บรรจุเทียนหอม การอ่านชื่อ คำบรรยายลักษณะ และการตีความควบคู่กันช่วยอธิบายว่าทำไมชื่อกว้าง ๆ ชื่อเดียวจึงใช้กับภาชนะหลายรูปแบบได้
คำว่ามับคอราในบริบทการต้อนรับแขก
ในเอกสารของกรมวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวอาบูดาบี mabkhara เป็นชื่อกระถางเครื่องหอมที่เกี่ยวข้องกับการต้อนรับ คำอธิบายจัตุรัสยูเนียนสแควร์กล่าวถึงอนุสาวรีย์รูปกระถางเครื่องหอมที่อยู่กับกาใส่กาแฟและภาชนะพรมน้ำกุหลาบ ส่วนคำอธิบายมรดกวัฒนธรรมของไบต์ อัล กะฮ์วาใช้การสะกด mibkhara สำหรับภาชนะที่อาจเป็นส่วนหนึ่งของการรับรองแขก เอกสารทั้งสองบอกทั้งคำเรียกและบริบทของคำ กรมวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวอาบูดาบี จัตุรัสยูเนียนสแควร์ และ ไบต์ อัล กะฮ์วา คำอธิบายมรดกวัฒนธรรม
คำนี้เรียกภาชนะประเภทหนึ่ง สำหรับวัตถุเก่า ป้ายในคอลเล็กชันอาจใช้คำอังกฤษ incense burner หรือใช้คำเรียกท้องถิ่นอีกคำ เช่น majmar ในตัวอย่างจากโอมาน จดคำที่สถาบันใช้ควบคู่กับรูปทรง ทะเบียนหนึ่งอาจเชื่อมภาชนะเข้ากับการต้อนรับ อีกทะเบียนอาจบอกว่ามีร่องรอยเหลืออยู่เมื่อขุดพบ ส่วนคำอธิบายทางเทคนิคอาจบอกว่าชิ้นส่วนใดขยับได้
ชามเปิดบอกอะไรได้บ้าง
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติโอมานเผยแพร่ข้อมูลกระถางหินปูนจากรอส์ อัล จินซ์ อายุ 2500–2000 ปีก่อนคริสตกาล ภาพถ่ายแสดงชามตื้นเปิดด้านบนและขาสั้นสี่ขา พิพิธภัณฑ์รายงานว่ามีร่องรอยจากไฟหลงเหลืออยู่เมื่อพบ และระบุว่าเป็น majmar วัตถุนี้เป็นตัวอย่างยุคแรกจากคาบสมุทรอาหรับสำหรับเทียบกับงานโลหะยุคหลัง รูปชามบอกตำแหน่งที่วางวัสดุได้ ส่วนร่องรอยเป็นข้อมูลจากวัตถุที่ขุดพบ ทั้งสองอย่างมีส่วนในการระบุประเภทภาชนะ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติโอมาน กระถางหินปูนรอส์ อัล จินซ์
ในภาพให้เริ่มดูขอบชามเปิด แล้วสังเกตจุดที่ตัวชามต่อกับขา ภาพด้านข้างแสดงว่าชามยกสูงจากพื้นรองรับเท่าใด ภาพจากด้านบนแสดงว่ามองเห็นภายในได้มากแค่ไหน สำหรับวัตถุโบราณคดี ทะเบียนอาจอธิบายว่าพบชามในสภาพเปิดหรือไม่ และพบวัสดุอะไรอยู่ด้วย หากต้องการระบุเครื่องหอมชนิดใดชนิดหนึ่ง ต้องอาศัยหลักฐานนอกเหนือจากรูปทรงชามเปิด
ฝาเจาะช่องเปลี่ยนรูปทรงภาชนะอย่างไร
วัตถุ 1976.102 ของเดอะเม็ตมีอายุคริสต์ศตวรรษที่ 8 หรือ 9 ตัวภาชนะเป็นทรงกระบอกเตี้ย มีสามขาและฝาทรงโดมติดบานพับ ฝาสำริดหล่อเจาะช่อง มีลวดลายรวมถึงปีกและพืช พิพิธภัณฑ์อธิบายว่าควันผ่านช่องได้และบรรยายขาเป็นรูปอุ้งเท้าสัตว์ตระกูลแมว ทะเบียนให้ความสูง 13.6 ซม. และความยาวมากที่สุด 24.2 ซม. ภาพที่เห็นบานพับช่วยแยกฝาที่เปิดได้ออกจากตัวภาชนะด้านล่าง เดอะเม็ต กระถางเครื่องหอมฝาทรงโดม 1976.102
สำริดอีกชิ้นของเดอะเม็ตคือ 67.178.3a, b มีอายุคริสต์ศตวรรษที่ 11 และเชื่อมโยงกับอันดาลูเซีย ภาชนะมีตัวทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขา ด้ามจับยาว และฝาทรงโดมสูง พิพิธภัณฑ์ระบุว่าซุ้มโค้งรูปเกือกม้าในแถบล่างเป็นลักษณะหนึ่งที่ใช้พิจารณาที่มา ขนาดตามทะเบียนคือ 24.8 × 25.4 × 10.8 ซม. เมื่อนำมาเทียบกับภาชนะทรงกระบอก ควรดูตัวภาชนะก่อนเปรียบเทียบฝา บทความ รูปคนและสัตว์ในศิลปะอิสลาม ให้บริบทสำหรับบรรยายลายอย่างขารูปอุ้งเท้าของชิ้นที่เก่ากว่า เดอะเม็ต กระถางที่เชื่อมโยงกับอันดาลูเซีย 67.178.3a, b
ในภาพสองใบ ลองหาจุดที่ฝาสิ้นสุดและตัวภาชนะเริ่มขึ้น ถ้าผนังด้านข้างโค้งต่อเนื่อง รูปร่างต่างจากตัวที่มีผนังมาบรรจบกันเป็นมุม การจดรูปทรงของส่วนล่างแยกจากรูปฝาช่วยให้เทียบโดมที่คล้ายกันได้ และยังรู้ว่าด้ามยาวหรือขาแบบอุ้งเท้าเป็นของชิ้นใด
ห่วงแขวน ตัวเกี่ยว และถ้วยด้านในที่เคลื่อนได้
พิพิธภัณฑ์บริติชบันทึกว่า 1992,0715.1 เป็นภาชนะรูปหลายเหลี่ยม ผลิตในอินเดียเหนือราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 หรือ 17 มีส่วนบนทรงโดม ยอดรูปดอกบัว รวมทั้งห่วงและตัวเกี่ยวสำหรับแขวน ขนาด 15 × 16 × 12 ซม. ทะเบียนบอกว่าขาข้างหนึ่งงอและเสนอให้เปรียบเทียบรูปทรงกับสถาปัตยกรรมสุสานอินเดียเหนือ ห่วงแสดงว่าภาชนะสามารถแขวนได้ ขาที่งอเป็นสภาพปัจจุบัน ส่วนการเปรียบเทียบทางสถาปัตยกรรมอธิบายรูปทรง พิพิธภัณฑ์บริติช กระถางเครื่องหอมอินเดียเหนือ 1992,0715.1
วัตถุ 17.190.2095a, b ของเดอะเม็ตเป็นภาชนะทรงกลมเจาะช่อง มีอายุปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเชื่อมโยงกับดามัสกัส ตัวทรงกลมสูง 15.9 ซม. เมื่อรวมโซ่ ทะเบียนให้ขนาด 22.2 ซม. ภายในซีกกลมสองซีกที่ต่อด้วยบานพับมีถ้วยเล็กแขวนอยู่กับห่วงสามห่วง พิพิธภัณฑ์อธิบายว่าห่วงช่วยให้ถ้วยอยู่ในตำแหน่งมั่นคงเมื่อตัวกลมด้านนอกเคลื่อน ภาพด้านนอกแสดงช่องและแนวประกบสองซีก หากต้องการเห็นกลไก ต้องดูภาพขณะเปิด เดอะเม็ต ภาชนะทรงกลมเจาะช่อง 17.190.2095a, b
คำว่า “ถ้วย” อาจหมายถึงชิ้นส่วนที่มีหน้าที่เฉพาะ ในภาชนะทรงกลมเป็นถ้วยด้านในที่ต่อกับห่วง ส่วน ซาร์ฟแบบออตโตมัน ใช้ส่วนด้านนอกประคองถ้วยสำหรับเสิร์ฟ การเปรียบเทียบช่วยให้ถามได้ว่าส่วนไหนเคลื่อน ส่วนไหนได้รับการรองรับ และทะเบียนบันทึกชิ้นส่วนใดไว้จริง
พิพิธภัณฑ์อธิบายฝาที่ทำมาทดแทนอย่างไร
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสกอตแลนด์เก็บกระถางสำริด A.1956.518 ซึ่งมีคำอธิบายผ่านมิวเซียมวิธโนฟรอนเทียร์ส ภาชนะสูง 16.51 ซม. มีอายุช่วงกลางหรือช่วงหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 13 และให้ซีเรียหรืออิรักเป็นแหล่งที่มา ทะเบียนบรรยายตัวทรงกระบอกและสามขา ฝาทรงโดมติดบานพับที่อยู่บนภาชนะปัจจุบันระบุว่าเป็นชิ้นทดแทนสมัยใหม่ ทะเบียนเสนอว่าฝาก่อนหน้าอาจยึดด้วยเกลียวเข้ากับตัวภาชนะผ่านขอบหน้าแปลนและแหวน และระบุบริเวณที่เดิมน่าจะติดด้ามยาว มิวเซียมวิธโนฟรอนเทียร์ส พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสกอตแลนด์ A.1956.518
เมื่อบรรยายชิ้นนี้ ให้ระบุบานพับในภาพพร้อมกับฝาทดแทน ส่วนข้อเสนอเรื่องเกลียวเป็นการตีความรูปแบบเดิม ทะเบียนยังเสนอความเป็นไปได้ของบริบทในโบสถ์โดยอาศัยภาพตกแต่งและการเทียบชิ้นงาน ข้อเสนอนั้นเจาะจงภาชนะชิ้นนี้ อีกตัวอย่างของการเทียบรูปทรงคือการนำภาชนะทรงกลมของเดอะเม็ตมาดูคู่กับ ลูกโลกท้องฟ้าทองเหลือง เครื่องหมายบนลูกโลกท้องฟ้าบอกการใช้พื้นผิว ส่วนบานพับกับห่วงของกระถางเครื่องหอมบอกเรื่องตัวภาชนะและส่วนภายใน
เหตุใดภาชนะที่เรียกว่ากระถางเครื่องหอมจึงอาจบรรจุเทียน
กาตาร์มิวเซียมส์ลงทะเบียน MW.467.2007 เป็น กระถางเครื่องหอมมัมลุก สูง 36.5 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 16.5 ซม. ทะเบียนบรรยายตัวทองเหลืองทรงกระบอก ขาสามขาที่ออกแบบเป็นลวดลาย ฝาทรงโดมเจาะช่อง และการฝังเงินกับทอง ผู้ว่าจ้างตามทะเบียนคือสุลต่านอัลนาซิร มุฮัมมัด อิบน์ กอลาวูน หน้าแนะนำผลงานในคอลเล็กชันให้แหล่งที่มาเป็นอียิปต์หรือซีเรียและให้คริสต์ศตวรรษที่ 14 ส่วนทะเบียนฉบับละเอียดของกาตาร์มิวเซียมส์ระบุอียิปต์และช่วง ค.ศ. 1294–1340 ควรเก็บข้อมูลการระบุแต่ละแบบไว้กับแหล่งที่ให้ข้อมูล กาตาร์มิวเซียมส์ MW.467.2007 และ พิพิธภัณฑ์ศิลปะอิสลาม ผลงานเด่นในคอลเล็กชัน
ทะเบียนฉบับละเอียดเสนอว่าภาชนะอาจออกแบบสำหรับเทียนหอม ทั้งชื่อ รูปทรง และการตีความการใช้เป็นข้อมูลในทะเบียน ภาพถ่ายช่วยให้เห็นช่องและลาย ส่วนข้อเสนอเรื่องสิ่งที่เคยอยู่ภายในมาจากการประเมินของภัณฑารักษ์ บทความ โรงพยาบาลกอลาวูนในไคโร ยกอีกตัวอย่างว่าเอกสารเชื่อมชื่อและสถาบันเข้ากับชิ้นงานหรืออาคารมัมลุกอย่างไร สำหรับภาชนะนี้ ผู้ว่าจ้างที่ระบุคืออัลนาซิร มุฮัมมัด อิบน์ กอลาวูน
ควรสังเกตอะไรในภาพคอลเล็กชัน
เริ่มจากภาพทั้งชิ้นเพื่อดูว่าภาชนะเปิด มีฝา หรือเป็นรูปปิด มองหาชามหรือถ้วยที่มองเห็นได้ ระบุตำแหน่งขา ด้าม หรือจุดแขวน แล้วดูว่าภาพอีกมุมแสดงจุดต่อของฝาหรือไม่ ภาพตรงอาจบังช่องไว้หลังแนวประดับ ภาพจากด้านบนอาจเผยพื้นผิวเจาะช่อง และภาพด้านในอาจแสดงถ้วยหรือทำให้เห็นว่าชิ้นส่วนหนึ่งหายไป
จากนั้นเทียบรูปทรงกับทะเบียน สำหรับชามรอส์ อัล จินซ์ คำอธิบายการขุดพบให้ข้อมูลเรื่องร่องรอย สำหรับทรงกลมของเดอะเม็ต ภาพเปิดและทะเบียนช่วยอธิบายตำแหน่งห่วง สำหรับชิ้นที่สกอตแลนด์ ทะเบียนแยกฝาปัจจุบันจากข้อเสนอเรื่องการยึดแบบเดิม สำหรับชิ้นที่โดฮา คำอธิบายแยกชื่อในทะเบียนจากการตีความสิ่งที่เคยบรรจุ ใส่หมายเลขวัตถุในบันทึกเพื่อให้ผู้อ่านกลับไปดูชิ้นที่ตรงกันได้
ทะเบียนพิพิธภัณฑ์สำหรับเปรียบเทียบเพิ่มเติม
- ไบต์ อัล กะฮ์วา คำอธิบายมรดกวัฒนธรรม จัดมิบคอราอยู่ในกลุ่มของใช้ที่เกี่ยวข้องกับการต้อนรับแขก
- พิพิธภัณฑ์แห่งชาติโอมาน อธิบายชามหินปูนรอส์ อัล จินซ์และบริบทการขุดพบ
- เดอะเม็ต 1976.102 บันทึกฝาเจาะช่องติดบานพับและสามขา
- เดอะเม็ต 67.178.3a, b บันทึกภาชนะทรงสี่เหลี่ยมที่เชื่อมโยงกับอันดาลูเซีย
- พิพิธภัณฑ์บริติช 1992,0715.1 ให้ขนาดและบรรยายห่วงกับตัวเกี่ยว
- เดอะเม็ต 17.190.2095a, b แสดงภาชนะทรงกลมเจาะช่องและอธิบายถ้วยแขวน
- พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสกอตแลนด์ A.1956.518 อธิบายฝาทดแทนและข้อเสนอเกี่ยวกับจุดต่อเดิม
- กาตาร์มิวเซียมส์ MW.467.2007 บรรยายภาชนะฝังโลหะและข้อเสนอเรื่องเทียนหอม
