
เรื่องราวของนบีอิบรอฮีมในอัลกุรอาน
อ่านเรื่องนบีอิบรอฮีมจากโองการ ตั้งแต่การตั้งคำถามเรื่องรูปเคารพ การวางรากฐานกะอ์บะฮ์ จนถึงบททดสอบที่ไม่ได้ระบุชื่อบุตร
นบีอิบรอฮีมหรืออับราฮัมในชื่อที่รู้จักอีกแบบหนึ่ง เรียกร้องให้คนในชุมชนเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว ท่านร่วมกับอิสมาอีลบุตรชายก่อรากฐานของบ้านอันศักดิ์สิทธิ์ และยังเผชิญบททดสอบเกี่ยวกับบุตรชายคนหนึ่งซึ่งโองการตอนนั้นไม่ได้ระบุชื่อ เหตุการณ์เหล่านี้อยู่ในหลายซูเราะฮ์หรือหลายบทของอัลกุรอาน ผู้อ่านจะพบทั้งคำถามที่อิบรอฮีมมีต่อการบูชาของชุมชน คำวิงวอนเพื่อครอบครัวกับเมือง และความไว้วางใจต่ออัลลอฮ์เมื่อเผชิญอันตราย
โองการสองตำแหน่งช่วยแยกรายละเอียดที่มักเล่าประกอบกัน ใน 2:127 ผู้ที่ทำงานเคียงข้างอิบรอฮีมคืออิสมาอีล ซึ่งมีอีกชื่อว่าอิชมาเอล ส่วนใน 37:102–107 อิบรอฮีมเล่าความฝันแก่บุตรชายคนหนึ่งโดยไม่ได้เรียกชื่อ ในตอนอื่นมีการระบุชื่ออิสหากหรือไอแซก เช่น 11:71 กล่าวถึงข่าวที่ภรรยาของอิบรอฮีมได้รับว่าจะมีบุตรชื่ออิสหาก แต่ละรายละเอียดจึงมีเหตุการณ์และโองการของตัวเอง
อิบรอฮีมคือใครในอัลกุรอาน
ซูเราะฮ์มัรยัม 19:41–50 กล่าวถึงอิบรอฮีมว่าเป็นคนพูดความจริงและเป็นนบี บทสนทนาหลังจากนั้นแสดงผลที่ท่านต้องเผชิญเมื่อกล่าวอย่างตรงไปตรงมา ท่านถามบิดาว่าทำไมจึงบูชาสิ่งที่ไม่ได้ยิน มองไม่เห็น และช่วยบิดาไม่ได้ บิดาข่มขู่ท่านหากยังยืนยันเช่นเดิม อิบรอฮีมกล่าวลาพร้อมคำอวยพรให้มีสันติ และบอกว่าจะขอให้พระเจ้าทรงอภัยแก่บิดา จากนั้นท่านแยกตัวออกจากชุมชนและสิ่งที่คนเหล่านั้นบูชา ความเห็นที่ต่างกันเรื่องการบูชาเริ่มจากในบ้านและส่งผลต่อความสัมพันธ์ของบิดากับบุตร
3:65–68 กล่าวถึงตำแหน่งของอิบรอฮีมในประวัติศาสนาจากอีกมุมหนึ่ง โดยระบุว่าเตารอตและอินญีลถูกประทานหลังสมัยของท่าน และเรียกท่านว่า หะนีฟ ผู้มุ่งมั่นต่อพระเจ้าองค์เดียวและยอมจำนนต่อพระองค์ จุดเน้นอยู่ที่ว่าอิบรอฮีมหันการเคารพภักดีไปยังผู้ใด ชาวมุสลิมมองว่าท่านเป็นหนึ่งในบรรดาศาสนทูตที่ได้รับการส่งมาตามยุคสมัย บทความเรื่องหลักศรัทธาหกประการอธิบายว่าความเชื่อในบรรดานบีและศาสนทูตสัมพันธ์กับหลักศรัทธาอื่นอย่างไร
อิบรอฮีมถามชุมชนเรื่องรูปเคารพอย่างไร
ใน 6:74–83 อิบรอฮีมถามบิดาและคนในชุมชนเรื่องรูปเคารพที่พวกเขาบูชา จากนั้นมีฉากที่ท่านมองดาว ดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์ ทั้งสามลับขอบฟ้าตามลำดับ จุดเปลี่ยนอยู่ใน 6:79 เมื่ออิบรอฮีมประกาศว่าท่านหันไปหาพระผู้สร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน 6:83 ระบุว่าอัลลอฮ์ทรงประทานข้อโต้แย้งที่อิบรอฮีมใช้กับชุมชน เมื่ออ่านจนจบตอน จะเห็นว่าสิ่งที่ท่านกล่าวถึงวัตถุบนฟ้าเชื่อมกับการถกเถียงเรื่องการบูชาอย่างไร
ใน 21:51–73 คำถามลักษณะเดียวกันกลายเป็นการเผชิญหน้าต่อหน้าผู้คน อิบรอฮีมถามว่าทำไมจึงยึดติดกับรูปปั้น พวกเขาตอบว่าบรรพบุรุษก็บูชาเช่นนี้ เมื่อคนเหล่านั้นพบว่ารูปปั้นส่วนใหญ่แตกเสียหาย อิบรอฮีมให้พวกเขามองรูปใหญ่ที่ยังตั้งอยู่และให้ถามรูปปั้นเองหากรูปปั้นพูดได้ พวกเขาต้องยอมรับว่ารูปปั้นตอบไม่ได้ แต่ท้ายที่สุดก็เรียกร้องให้เผาอิบรอฮีม โองการที่ 69 ระบุว่าอัลลอฮ์ทรงสั่งให้ไฟเย็นและปลอดภัยสำหรับท่าน
37:83–98 เล่าถึงการเผชิญหน้าเรื่องรูปเคารพอีกตอนหนึ่ง เมื่ออ่านคู่กับบทที่ 21 จะเห็นว่าผู้คนพึ่งพาสิ่งที่ตนทำขึ้น แต่อิบรอฮีมเคารพภักดีต่อพระผู้สร้างพวกเขา ในบทที่ 21 ผู้คนเข้าใจความหมายของคำถามอยู่ชั่วขณะ ก่อนกลับไปยึดท่าทีเดิม อัลลอฮ์ทรงคุ้มครองอิบรอฮีม เนื้อความให้ติดตามที่มาและผลของการถกเถียงได้ โดยไม่ต้องกำหนดปีของเหตุการณ์หรือเติมชื่อกษัตริย์เข้ามา
ตอนจบของ 21:51–73 กล่าวต่อจากเรื่องไฟว่าอิบรอฮีมกับลูฏพ้นภัยและไปยังดินแดนที่ได้รับความจำเริญสำหรับผู้คน จากนั้นระบุถึงอิสหากและยะอ์กูบในฐานะสิ่งที่ทรงประทาน และกล่าวถึงผู้นำที่ชี้ทางตามพระบัญชา การนำทางเชื่อมกับการทำความดี การละหมาด และการให้ทาน จากคำถามว่าควรบูชาใคร เนื้อความจึงไปถึงการกระทำของคนที่เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ เมื่ออ่านคู่กับบททดสอบเรื่องบุตรชายของอิบรอฮีม ตอนจบนี้แสดงความรับผิดชอบอีกแบบที่สืบต่อกันในครอบครัว
อิสมาอีลและอิสหากคือใคร
อิบรอฮีมเอ่ยชื่อบุตรทั้งสองในคำวิงวอนที่ 14:35–41 ในโองการที่ 39 ท่านขอบคุณอัลลอฮ์ที่ประทานอิสมาอีลและอิสหากเมื่อท่านชราภาพ โองการใกล้เคียงกล่าวถึงการขอความปลอดภัยให้เมือง การขอให้ตนเองกับบุตรพ้นจากการบูชารูปเคารพ และการขอให้ตนกับลูกหลานตั้งมั่นในการละหมาด ท่านให้คนในครอบครัวส่วนหนึ่งอยู่ใกล้บ้านอันศักดิ์สิทธิ์ในหุบเขาที่ไม่มีพืชเพาะปลูก และขอให้จิตใจของคนส่วนหนึ่งเอนเอียงมาหาพวกเขา ในคำวิงวอนเดียวกันมีทั้งเรื่องสภาพความเป็นอยู่และเหตุผลที่ให้ไปตั้งถิ่นฐานที่นั่น คือการดำรงไว้ซึ่งการละหมาด
มีการกล่าวถึงบุตรทั้งสองในบริบทอื่นด้วย 11:69–76 เล่าถึงแขกที่นำข่าวดีมา อิบรอฮีมนำอาหารมาให้และเกิดความกังวลเมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่แตะอาหาร แขกทำให้ท่านคลายกังวล และภรรยาของท่านได้รับข่าวถึงอิสหาก และยะอ์กูบหรือยาโคบที่จะมาภายหลังอิสหาก นางประหลาดใจเพราะอายุมากแล้วแต่ยังจะมีบุตร ส่วนใน 2:127 ผู้ที่ร่วมงานกับอิบรอฮีมที่บ้านอันศักดิ์สิทธิ์มีชื่อว่าอิสมาอีล การดูถ้อยคำในแต่ละตอนช่วยให้รู้ว่ากำลังกล่าวถึงบุตรคนใด
บุตรคนไหนอยู่ในเรื่องการพลีบูชา
ใน 37:83–113 อิบรอฮีมวิงวอนขอบุตรที่ชอบธรรมและได้รับข่าวดีว่าจะมีบุตรชายผู้มีความอดทน ต่อมาท่านบอกบุตรว่าฝันเห็นตนเองพลีบูชาเขา และถามว่าเขาคิดอย่างไร บุตรตอบให้บิดาทำตามบัญชา และบอกว่าหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ เขาจะอดทนได้ อัลลอฮ์ทรงเรียกอิบรอฮีมและยืนยันว่าท่านได้ทำให้สิ่งที่เห็นในฝันเป็นจริง เหตุการณ์ถูกเรียกว่าเป็นบททดสอบอันชัดแจ้ง บุตรพ้นภัยโดยมีสิ่งพลีบูชาอื่นมาแทน เรื่องเล่าให้ได้ยินเสียงของทั้งสองฝ่าย บุตรได้ฟังความฝัน ตอบด้วยคำของตนเอง และแสดงความตั้งใจที่จะอดทน
37:102–107 ไม่ได้ระบุชื่อเด็ก ส่วน 37:112 กล่าวถึงอิสหากในภายหลังโดยระบุชื่อและบอกว่าจะเป็นนบีผู้ชอบธรรม ชาวมุสลิมหลายคนรู้จักบุตรในเรื่องความฝันว่าเป็นอิสมาอีล อิบนุกะษีร นักอรรถาธิบายสมัยกลาง ระบุว่าเป็นอิสมาอีลในอรรถาธิบาย 37:99–113 โดยให้เหตุผลส่วนหนึ่งว่าข่าวเกี่ยวกับอิสหากหลังบททดสอบเป็นข่าวอีกเรื่องหนึ่ง รูเวน ไฟร์สโตนบันทึกทั้งคำอธิบายที่ระบุว่าเป็นอิสหากและที่ระบุว่าเป็นอิสมาอีลในงานศึกษาประวัติการตีความ ทั้งสองคำอธิบายอยู่ในประวัติของงานอรรถาธิบาย ส่วนการที่ไม่มีชื่อใน 37:102–107 ตรวจสอบได้จากถ้อยคำในโองการโดยตรง
การเขียนชื่อแปรไปตามภาษาของฉบับแปล อิบรอฮีม อิสมาอีล และอิสหาก อาจปรากฏเป็นอับราฮัม อิชมาเอล และไอแซก หากฉบับแปลเติมชื่อในวงเล็บเหลี่ยมหรือเชิงอรรถ ให้เทียบกับโองการรอบ ๆ ตรง 37:102 อิบรอฮีมเรียกเด็กโดยใช้คำว่าบุตรของตน ตรง 37:107 กล่าวถึงสิ่งพลีบูชาอันยิ่งใหญ่ แต่ไม่ได้ระบุว่าสัตว์ที่มาแทนเป็นแกะตัวผู้ ทั้งสองจุดเป็นตัวอย่างว่าภาพประกอบหรือการเล่าปากต่อปากอาจเพิ่มรายละเอียดที่โองการไม่ได้กล่าวไว้
อิบรอฮีมกับอิสมาอีลทำอะไรที่กะอ์บะฮ์
2:124–129 เล่าว่าอิบรอฮีมกับอิสมาอีลร่วมกันก่อรากฐานบ้าน ขณะที่ทำงานทั้งสองวิงวอนให้อัลลอฮ์ทรงรับสิ่งที่ตนกำลังทำ พวกเขายังขอให้ตนกับลูกหลานยอมจำนนต่อพระองค์ ขอให้ทรงแสดงวิธีประกอบพิธี และส่งศาสนทูตมาจากบรรดาลูกหลาน ก่อนหน้านั้นตอนเดียวกันกล่าวถึงบ้านว่าเป็นที่ซึ่งผู้คนกลับไปและได้รับความปลอดภัย งานของบิดากับบุตรจึงเชื่อมกับชีวิตของผู้ที่จะมารวมกันเพื่อเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ในภายหลัง
ตามความเข้าใจในอิสลาม บ้านในโองการนี้หมายถึงกะอ์บะฮ์ที่มักกะฮ์ 2:127 กล่าวถึงการก่อรากฐาน ไม่ได้บอกวันก่อสร้างหรือประวัติการเปลี่ยนแปลงจนมีรูปลักษณ์ปัจจุบัน ทิศที่ใช้ในการละหมาดเรียกว่า กิบละฮ์ และมีการกล่าวถึงแยกต่างหากใน 2:144–150 ที่สั่งให้ผู้ละหมาดหันไปทางมัสยิดอัลหะรอม พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทนเก็บรักษามิห์รอบแบบโมเสกจากอิสฟาฮาน ซึ่งเป็นตัวอย่างสมัยหลังของการบอกทิศในมัสยิดหรือโรงเรียนศาสนา ช่องเว้าแบบนี้ช่วยให้ผู้ละหมาดรู้ว่าจะหันไปทางใดขณะเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับฮัจญ์และอีดิลอัฎฮาอย่างไร
22:26–37 เชื่อมอิบรอฮีมกับที่ตั้งของบ้านและคำเชิญไปแสวงบุญ ในตอนต้นอัลลอฮ์ทรงสั่งให้ท่านชำระบ้านให้สะอาดสำหรับผู้ที่จะเดินเวียนรอบบ้าน และผู้ที่จะยืน โค้ง และสุญูดในการละหมาด ท่านได้รับคำสั่งให้ประกาศการแสวงบุญด้วย เนื้อความเรื่องของพลีระบุถึงการแบ่งปันอาหารและให้ความสำคัญกับความยำเกรงต่ออัลลอฮ์ หลายศตวรรษต่อมา กระเบื้องออตโตมันแผ่นหนึ่งแสดงกะอ์บะฮ์อยู่กลางเขตศักดิ์สิทธิ์ พิพิธภัณฑ์บริติชระบุว่ากระเบื้องนี้อยู่ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 และอาจทำขึ้นเพื่อระลึกถึงการแสวงบุญ วัตถุชิ้นนี้แสดงว่าสถานที่ในประเพณีการแสวงบุญถูกวาดอย่างไรในสมัยหลัง
ชาวมุสลิมระลึกถึงบททดสอบของอิบรอฮีมในวันอีดิลอัฎฮาหรือวันอีดแห่งการพลี การแสวงบุญกับเทศกาลนี้เกี่ยวข้องกัน แต่มีขอบเขตต่างกัน ฮัจญ์เป็นการแสวงบุญที่ประกอบพิธีในมักกะฮ์และพื้นที่รอบเมือง ชาวมุสลิมที่อยู่บ้านก็ฉลองอีดิลอัฎฮาได้ บทความเรื่องหลักปฏิบัติห้าประการของอิสลามอธิบายฮัจญ์ในฐานะการปฏิบัติทางศาสนา ส่วนบทความเปรียบเทียบอีดิลฟิฏร์กับอีดิลอัฎฮาอธิบายช่วงเวลาตามปฏิทินอิสลามและความสัมพันธ์ของเทศกาลกับการให้และแบ่งปัน
ควรเริ่มอ่านเรื่องอิบรอฮีมจากโองการใด
เริ่มอ่าน 19:41–50 เพื่อดูบทสนทนากับบิดา แล้วอ่าน 6:74–83 กับ 21:51–73 เพื่อดูการถกเถียงเรื่องการบูชา อ่าน 14:35–41 สำหรับคำวิงวอนเพื่อเมืองและครอบครัว และ 2:124–129 สำหรับงานที่ทำร่วมกับอิสมาอีล จากนั้นอ่าน 37:99–113 ต่อเนื่องกัน จะเห็นลำดับจากการขอบุตรไปถึงความฝัน การสิ้นสุดบททดสอบ และการเอ่ยชื่ออิสหากในภายหลัง ปิดท้ายด้วย 22:26–37 เพื่อดูว่าบ้านเข้ามาอยู่ในคำสอนเกี่ยวกับการแสวงบุญและของพลีอย่างไร
ลำดับนี้จัดตอนที่เกี่ยวข้องกันเพื่อช่วยในการอ่านครั้งแรก ลำดับบท ลำดับตามหัวข้อ และการเรียงตามช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ตอบคำถามคนละอย่าง ในแต่ละเหตุการณ์มีสิ่งที่เกิดก่อนและหลัง เช่น อิบรอฮีมถามผู้คนก่อนถูกข่มขู่ด้วยไฟ และบอกบุตรเรื่องความฝันก่อนที่บททดสอบจะจบ เมื่ออัลกุรอานเปลี่ยนไปเล่าอีกเหตุการณ์ในอีกบทหนึ่ง มักไม่ได้กำหนดวันเวลาหรือระยะห่าง การจดว่าใครมีชื่อปรากฏ เขาพูดอะไร และตอนนั้นจบลงอย่างไร ช่วยให้ติดตามทั้งแนวเรื่องที่เกิดซ้ำและรายละเอียดที่ต่างกันของแต่ละตอน
โองการและหลักฐานสำหรับอ่านเพิ่มเติม
- อัลกุรอาน 19:41–50 และ 3:65–68 ว่าด้วยความเป็นนบีของอิบรอฮีมและการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์
- อัลกุรอาน 6:74–83 และ 21:51–73 ว่าด้วยการโต้แย้งเรื่องการบูชา
- อัลกุรอาน 14:35–41 และ 11:69–76 สำหรับคำวิงวอนของอิบรอฮีมและข่าวเรื่องอิสหาก
- อัลกุรอาน 37:83–113 และ งานศึกษาของไฟร์สโตนเมื่อ ค.ศ. 1989 สำหรับบททดสอบและแนวทางการตีความ
- อัลกุรอาน 2:124–129 2:144–150 และ 22:26–37 ว่าด้วยบ้าน ทิศละหมาด และการแสวงบุญ
- มิห์รอบของพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทน และกระเบื้องรูปเขตศักดิ์สิทธิ์ของพิพิธภัณฑ์บริติช เป็นตัวอย่างจากยุคหลัง





