ส่วนประกอบของมินบัร: ประตู บันได ชานพัก และหลังคาคลุม

ส่วนประกอบของมินบัร: ประตู บันได ชานพัก และหลังคาคลุม

Muslim Post Editorial Desk@muslimpost

สังเกตประตู ขั้นบันได แผงด้านข้าง และหลังคาคลุมของมินบัรจากตัวอย่างในไคเราวาน มาร์ราเกช และรายงานการอนุรักษ์ของพิพิธภัณฑ์

มินบัร คือธรรมาสน์ยกพื้นสำหรับกล่าวคุฏบะฮ์หรือเทศนาในมัสยิด มินบัรเก่าหลายชิ้นมีประตูทางเข้าที่ระดับพื้น เมื่อผ่านเข้าไปจะพบช่วงบันไดขึ้นสู่ชานเล็กด้านบน เหนือชานอาจมีโดมหรือหลังคาคลุม ส่วนข้างบันไดมักติดแผงไม้แกะสลักหรือตกแต่งด้วยการฝังวัสดุ ภาพที่เห็นทั้งด้านหน้าและด้านข้างในมุมเดียวช่วยให้สังเกตได้ง่าย ด้านหน้าแสดงตำแหน่งทางเข้า ส่วนแนวด้านข้างช่วยให้รู้ว่าบันไดขึ้นไปทางใดและชานอยู่ตรงไหน

วัตถุที่เหลือในสภาพต่างกันให้ข้อมูลต่างกัน มินบัรที่อยู่ครบแสดงว่าทางเข้า บันได และโครงสร้างด้านบนเชื่อมกันอย่างไร บานประตูที่เก็บแยกออกมาช่วยให้เห็นรอยต่อของไม้ในระยะใกล้ ถ้าเหลือเพียงแผ่นแกะสลักชิ้นเดียว บันทึกของพิพิธภัณฑ์อาจช่วยระบุว่าชิ้นนั้นอยู่ที่ขั้นบันไดหรือแผงด้านข้าง ตัวอย่างต่อไปนี้ช่วยให้แยกส่วนที่ยังอยู่ ส่วนที่บูรณะแล้ว และส่วนที่เห็นรูปทรงได้จากภาพถ่ายเก่า

ตามแนวบันไดจากประตูสู่หลังคาคลุม

มินบัรไม้ที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ตแสดงรูปทรงโดยรวมได้ชัด ทะเบียน 1050–1869 ระบุว่าประตูมีสองบาน และมีแถบประดับมุคาร์นัสอยู่ด้านบน หลังประตูเป็นบันไดเจ็ดขั้นขึ้นสู่ชานเล็กที่มีโดมทรงหัวหอมคลุม เมื่อมองจากด้านข้างจะเห็นแผงรูปสามเหลี่ยมอยู่ใต้แนวลาดที่สูงขึ้นของบันได แม้ภาพจะเห็นแต่ละขั้นไม่ถนัด ตำแหน่งประตูกับขอบเอียงของแผงช่วยให้ตามแนวบันไดได้ พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต มินบัร 1050–1869

พิพิธภัณฑ์กำหนดอายุชิ้นงานจากจารึกที่มีพระนามสุลต่านมัมลุกไกต์บาย จึงอยู่ในช่วงที่ทรงปกครองระหว่าง ค.ศ. 1468 ถึง 1496 พิพิธภัณฑ์ระบุว่าไคโรน่าจะเป็นสถานที่ผลิต ส่วนมัสยิดที่ติดตั้งครั้งแรกยังไม่ทราบ ชื่อเมืองที่ผลิตและชื่อมัสยิดแห่งแรกเป็นข้อมูลคนละเรื่อง ประตูที่มีลวดลายบอกตำแหน่งทางเข้า โดมบอกตำแหน่งส่วนบน และจารึกเป็นหลักฐานสำหรับกำหนดอายุ หากต้องการรู้คำเรียกผู้กล่าวคุฏบะฮ์วันศุกร์ ดู คำอธิบายบทบาทอิหม่าม มุอัซซิน และคอฏีบ

อ่านแผงสามเหลี่ยมด้านข้างของมินบัรกุตุบียะฮ์

มินบัรที่เกี่ยวข้องกับมัสยิดกุตุบียะฮ์ในมาร์ราเกชเริ่มทำที่กอร์โดบาราว ค.ศ. 1137 อาลี อิบน์ ยูซุฟ ผู้ปกครองราชวงศ์อัลโมราวิดสั่งทำสำหรับมัสยิดชุมนุมละหมาดของตน ราชวงศ์อัลโมฮัดเก็บธรรมาสน์ไว้หลังเข้ายึดมาร์ราเกช และนำไปใช้ที่มัสยิดกุตุบียะฮ์ในภายหลัง ชิ้นที่ยังอยู่มีบันทึกว่าจัดเก็บที่พระราชวังเอลบาดี เมืองที่ผลิต มัสยิดที่เคยใช้ และสถานที่อนุรักษ์เป็นข้อมูลจากคนละช่วงของประวัติชิ้นงาน พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิทันและกระทรวงวัฒนธรรมโมร็อกโก หนังสือการอนุรักษ์มินบัรกุตุบียะฮ์

บันทึกของโมร็อกโกระบุว่าธรรมาสน์เคลื่อนย้ายได้ มีบันไดแปดขั้น และประดับทั้งด้านในกับด้านนอก ลองตามขอบเอียงของบันไดในภาพด้านข้าง แล้วมองลวดลายเรขาคณิตขนาดใหญ่ด้านล่าง ช่องหลายเหลี่ยมขนาดเล็กในโครงลายมีแผงแกะสลักเป็นลายพืช ผิวงานมีทั้งการต่อชิ้นไม้เป็นลวดลายและการฝังวัสดุ ซึ่งรวมถึงกระดูก ภาพมุมกว้างแสดงว่าลายเรขาคณิตวางบนแผงสามเหลี่ยมอย่างไร ภาพระยะใกล้ช่วยให้เห็นทั้งเส้นลายและช่องแกะสลักขนาดเล็กที่อยู่ระหว่างเส้น คู่มืออ่านลายเรขาคณิต อธิบายการตามเส้นและรูปทรงที่ซ้ำกัน พระราชวังเอลบาดี บันทึกมินบัรกุตุบียะฮ์

งานอนุรักษ์เผยให้เห็นอะไรใต้บันได

เมื่อทีมอนุรักษ์เข้าตรวจ มินบัรกุตุบียะฮ์อยู่ในสภาพเอียง มาร์ก ดี. ไมเนอร์ หนึ่งในทีม เล่าว่าแผ่นไม้ด้านในจากการซ่อมก่อนหน้านั้นดันแผงสองข้างให้แยกออก และค้างโครงไว้ในท่าเอียง ทีมบันทึกและนำตัวค้ำเดิมออก จากนั้นเพิ่มตัวรองรับภายในที่ยึดด้วยแคลมป์ถอดได้ ภาพก่อนและหลังการอนุรักษ์ช่วยให้เห็นว่าการปรับส่วนที่มองเห็นยากจากภาพลายแกะสลักมีผลต่อรูปทรงและความมั่นคงของธรรมาสน์ทั้งชิ้นอย่างไร มาร์ก ดี. ไมเนอร์ บันทึกจากผู้ร่วมอนุรักษ์มินบัรกุตุบียะฮ์

รายงานยังระบุว่าได้ทำลูกตั้งสองแผ่นที่หายไปตรงส่วนล่างสุดของบันไดขึ้นทดแทน ลูกตั้งคือแผ่นแนวตั้งระหว่างขั้นบันไดสองขั้นที่ติดกัน ส่วนลูกนอนคือพื้นผิวแนวนอนที่ใช้วางเท้า การรู้ชื่อสองส่วนนี้ช่วยระบุจุดที่ซ่อมในภาพหรือรายงาน การเสริมลูกตั้งเกี่ยวข้องกับแผ่นแนวตั้งสองแผ่น ส่วนงานค้ำด้านในเกี่ยวข้องกับการพยุงแผงทั้งสองข้าง รายละเอียดของชิ้นที่จัดการทำให้เข้าใจขอบเขตงานได้มากกว่าการทราบปีที่บูรณะเพียงอย่างเดียว

บานประตูที่แยกออกมาและช่องทางเข้าที่ประกอบใหม่

บานประตูมินบัรคู่หมายเลข 91.1.2064 ของพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิทันมีอายุราว ค.ศ. 1325–1330 พิพิธภัณฑ์สันนิษฐานว่ามาจากมัสยิดของซัยฟ์ อัลดีน กอว์ซูน ในไคโร ตัวบานใช้ไม้ที่ทะเบียนเรียกว่า rosewood และไม้หม่อน ส่วนลายฝังมีงาช้างและไม้เอโบนีรวมอยู่ด้วย ในคำบรรยายเสียง ผู้อนุรักษ์อธิบายว่าชิ้นไม้เข้ากันพอดีและใช้รอยต่อแบบสอดประสาน จึงเผื่อให้วัสดุขยายและหดตัวเมื่อความชื้นเปลี่ยนได้ บานประตูช่วยให้รู้ขนาดและวิธีเข้าไม้ของทางเข้า หากต้องการศึกษาความชันของบันไดหรือชานด้านบน ให้ดูชิ้นอื่นที่ยังเก็บส่วนเหล่านั้นไว้ พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิทัน บานประตูมินบัรคู่ 91.1.2064

พิพิธภัณฑ์ศิลปะบอสตันมีช่องทางเข้าอีกชิ้นที่ประกอบโดยมีชิ้นส่วนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นองค์ประกอบหลัก พิพิธภัณฑ์ระบุว่าแต่เดิมตำแหน่งนี้เป็นประตูสองบานที่เปิดเข้าด้านใน ปัจจุบันเป็นแผงเดียวประดับดาวสิบหกแฉกสองดวง จารึกด้านล่างบ่งชี้ว่าอย่างน้อยบางส่วนอาจทำขึ้นในไคโรเพื่อสุลต่านอัลซอฮิร บัรกูก การอ่านคำบอกที่มาต้องคงขอบเขตของจารึก เพราะชิ้นส่วนที่เห็นพร้อมกันในปัจจุบันผ่านการจัดประกอบในรูปแบบภายหลัง พิพิธภัณฑ์ศิลปะบอสตัน ภาพรวมงานอนุรักษ์ช่องทางเข้ามินบัร

การวิเคราะห์พบว่าโครงหลักและแผ่นจารึกด้านล่างเป็นไม้สนอะเลปโป ตัวอย่างไม้หกชิ้นให้ช่วงอายุตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผลนี้ใช้กับไม้จากชิ้นส่วนที่เก็บตัวอย่าง ภาพเอกซเรย์ให้หลักฐานอีกด้านเกี่ยวกับการยึดชิ้นตกแต่ง พิพิธภัณฑ์เสนอว่าแผ่นงาช้างบางชิ้นที่อยู่บนแผงกลางในปัจจุบันอาจเคยอยู่ที่ด้านข้างมินบัร อายุของไม้กับเวลาที่นำไม้ไปติดตั้งในตำแหน่งปัจจุบันตอบคำถามต่างกัน พิพิธภัณฑ์ศิลปะบอสตัน การวิเคราะห์ไม้และภาพเอกซเรย์

ระบุตำแหน่งชิ้นส่วนลูกตั้งและแผงข้าง

พิพิธภัณฑ์ศิลปะอิสลามที่รักกอดาเก็บชิ้นไม้สักแกะสลักจากมินบัรของมัสยิดใหญ่แห่งไคเราวาน ทะเบียน BS 200 ระบุว่าเป็นส่วนหนึ่งของลูกตั้งด้านบนสุดของบันได และกำหนดอายุไว้ที่ ค.ศ. 856–863 ชิ้นไม้ยาว 64 เซนติเมตร กว้าง 5.5 เซนติเมตร แผ่นแคบมีลายใบองุ่นและพวงองุ่น บันทึกระบุว่าชิ้นส่วนบางชิ้นถูกถอดออกในการบูรณะราว ค.ศ. 1920 แล้วเก็บไว้กับของเก่าของมัสยิด คู่มือมัสยิดใหญ่แห่งไคเราวาน ช่วยให้เห็นตำแหน่งธรรมาสน์ในอาคาร พิพิธภัณฑ์ศิลปะอิสลามที่รักกอดา ชิ้นไม้แกะสลัก BS 200

ชิ้นส่วน 34.150.1 ที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิทันมาจากด้านข้างของมินบัรอีกชิ้น เป็นไม้สักแกะสลักและลงสีที่ทำขึ้นในเมืองยาซด์เมื่อ ค.ศ. 1151 พิพิธภัณฑ์ระบุว่าอะบู บักร์ อิบน์ มุฮัมมัดเป็นผู้สั่งทำ ชิ้นนี้สูง 120.7 เซนติเมตร และกว้าง 31.4 เซนติเมตร เมื่อนำมาเปรียบกับแผ่นแคบจากไคเราวาน ให้ดูว่าทะเบียนแต่ละแห่งระบุตำแหน่งไว้ตรงไหน ทั้งคู่เป็นไม้สัก ทะเบียนของไคเราวานระบุส่วนบนของบันได ส่วนทะเบียนของยาซด์ระบุด้านข้างของธรรมาสน์ พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิทัน ชิ้นส่วนมินบัรจากยาซด์ 34.150.1

เมื่อภาพถ่ายเก่าเก็บรูปทรงไว้

มินบัรที่นูรุดดีนสั่งทำในอะเลปโปช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 มีหลักฐานอีกแบบ ซิลเวีย ออลด์อธิบายในสูจิบัตรนิทรรศการเรื่องเยรูซาเล็มของพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิทันว่าโครงสร้างเป็นรูปสามเหลี่ยม ประตูหน้าเปิดสู่บันไดด้านใน และมีหลังคามุคาร์นัสเหนือแท่น มินบัรไม้ที่มัสยิดอัลอักซอถูกทำลายในเหตุไฟไหม้ ค.ศ. 1969 ภาพถ่ายก่อนหน้านั้นแสดงรูปร่างและลายประดับเดิม สูจิบัตรนำภาพเก่าที่ระบุชื่อเฟลิกซ์ บงฟิสมาเผยแพร่ และแสดงเศษไม้ไหม้ที่พิพิธภัณฑ์อิสลามในเยรูซาเล็มเก็บไว้ในทะเบียน 142/40 นอกจากนี้ยังมีบันทึกถึงมินบัรที่สร้างจำลองในภายหลัง พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิทัน มินบัรของนูรุดดีน หน้า 136–137 และรายการที่ 93

หลังคาคลุมของชิ้นนี้ประกอบด้วยหน่วยย่อยวางซ้อนกันเป็นชั้น ที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต โดมทรงหัวหอมคลุมชานด้านบน และมุคาร์นัสอยู่เหนือทางเข้า เมื่อเห็นชิ้นส่วนคล้ายรังผึ้ง ให้สังเกตก่อนว่าติดตั้งอยู่ที่ใด อาจเป็นแถบเหนือประตู เป็นหลังคาเหนือชาน หรือปรากฏมากกว่าหนึ่งจุดบนธรรมาสน์เดียวกัน คู่มือมุคาร์นัส อธิบายการจัดรูปทรงเช่นนี้ในระดับสถาปัตยกรรม

วิธีสังเกตมินบัรในภาพหรือในพิพิธภัณฑ์

เริ่มจากภาพที่เห็นฐานและส่วนบนพร้อมกัน หาประตูหน้าและดูว่าบันไดขึ้นไปทางใด ภาพด้านข้างช่วยให้ตามขอบเอียงยาวลงไปถึงทางเข้า ที่ปลายบนให้หาชานและมองว่ามีโดม หลังคาคลุม หรือโครงสร้างอื่นอยู่เหนือชานหรือไม่ เมื่อรู้แล้วว่าแผงอยู่ตรงไหนของมินบัร ค่อยดูภาพระยะใกล้เพื่อศึกษาลายแกะสลักหรือลายฝัง

จากนั้นอ่านคำบรรยายภาพและทะเบียนพิพิธภัณฑ์ ประตูคู่ ช่องทางเข้าที่ประกอบใหม่ และชิ้นส่วนข้างธรรมาสน์บอกข้อมูลคนละบริเวณ สำหรับชิ้นที่เหลือครบและผ่านการบูรณะ ให้หาบันทึกที่ระบุส่วนที่เปลี่ยนหรือเสริมความมั่นคง เมื่อเปรียบเทียบภาพสองภาพของมินบัรเดียวกัน ให้ตรวจว่าภาพแสดงตัววัตถุเดิม สภาพก่อนหรือหลังบูรณะ หรือของที่สร้างจำลองในภายหลัง ถ้ามีเลขทะเบียน ให้ระบุไว้เพื่อให้ผู้อ่านตามไปดูวัตถุและบันทึกชิ้นเดียวกันได้

ทะเบียนวัตถุและรายงานการอนุรักษ์