กาลัมการีคืออะไร? ผ้าฝ้ายเขียนลาย สารช่วยติดสี และการย้อมแบบกันสี

กาลัมการีคืออะไร? ผ้าฝ้ายเขียนลาย สารช่วยติดสี และการย้อมแบบกันสี

Muslim Post Editorial Desk@muslimpost

รู้จักปากกากาลัม สารช่วยติดสี และการกันสีผ่านผ้าขบวนแห่ ผ้าปาลัมปอร์สองผืน และขอบผ้าคลุมเตียงที่เก็บแยกในพิพิธภัณฑ์

กาลัมการี คือประเพณีการตกแต่งผ้าที่สัมพันธ์กับปากกาเขียนลายชื่อ กาลัม ระเบียนผ้าฝ้ายของพิพิธภัณฑ์อาจบรรยายว่าลายเขียนด้วยมือแล้วปรากฏจากการย้อมโดยใช้สารช่วยติดสีและการกันสี สารช่วยติดสีมีผลต่อการจับของสีย้อมตรงส่วนที่ลงสารไว้ ส่วนสารกันสีปกป้องบางบริเวณจากสีย้อมในขั้นตอนหนึ่ง ตำแหน่งของทั้งสองอย่างมีส่วนกำหนดเส้น สี และช่องว่างที่เห็นบนผ้าสำเร็จ

ปาลัมปอร์เป็นสิ่งทอมีลายที่มักลงทะเบียนเป็นผ้าแขวนหรือผ้าคลุมเตียง ชื่อนี้กล่าวถึงรูปแบบของวัตถุหรือการใช้ จึงพบได้ทั้งในป้ายของผ้าเขียนลายด้วยมือและของผ้าพิมพ์ เมื่ออ่านตัวอย่างต่อไปนี้ให้ดูวิธีทำลาย รูปร่างผืนผ้า และปลายทางที่ระบุไว้สำหรับผ้าแต่ละผืนแยกกัน

ตามเส้นเขียน พื้นที่ย้อม และส่วนที่กันสี

เริ่มจากภาพขยายที่เห็นรูปทรงกว้างและเส้นขอบบาง ในลายที่วาดด้วยมือ ปากกาช่วยวางของเหลวตรงส่วนที่กำหนดของลาย สีที่เห็นบนผ้าสำเร็จอาจปรากฏเมื่อย้อม ระเบียน G2005.125 ของพิพิธภัณฑ์ Genesee Country Village & Museum อธิบายการใช้ปากกากาลัมลงสารช่วยติดสี การทำซ้ำตามสีแต่ละสี และการเขียนรายละเอียดเล็กบางจุดด้วยมือ ระเบียนระบุว่าของที่เหลืออยู่เป็นขอบผ้าคลุมเตียงที่แยกออกจากผืน

เส้นเข้ม พื้นสีสด และส่วนสีอ่อนในภาพถ่ายเป็นสิ่งที่สังเกตได้จากผ้าที่ทำเสร็จแล้ว ระเบียนหรือการตรวจสอบทางเทคนิคช่วยอธิบายว่าบริเวณใดเกิดจากสารช่วยติดสี การกันสี หรือการลงวัสดุด้วยวิธีอื่น หนังสือของพิพิธภัณฑ์รอยัลออนแทรีโอว่าด้วยผ้าชินตซ์อินเดีย กล่าวถึงผ้าเขียนลายและผ้าพิมพ์ในฐานะสิ่งทอที่มีความเกี่ยวข้องกัน เมื่อต้องการบรรยายผืนใดให้ใช้คำศัพท์ที่เจาะจงในระเบียนของผืนนั้น

ลองเทียบภาพถ่ายสองระยะ ภาพขยายช่วยให้ตามเส้นขอบได้ว่าเส้นกว้างขึ้นหรือเปลี่ยนทิศตรงไหน ส่วนภาพทั้งผืนแสดงว่าลายใดเกิดซ้ำและช่วยหาหน่วยลายเดียวกันที่อีกส่วนหนึ่งของขอบผ้า ระยะห่างที่เปลี่ยนไปเพียงอย่างเดียวให้หลักฐานจำกัดในการระบุเครื่องมือ หากพิพิธภัณฑ์ลงข้อมูลว่าเป็นลายพิมพ์ ให้ใช้ข้อมูลนั้นประกอบภาพ

อ่านระเบียนผ้าที่ระบุชัดว่าเป็นกาลัมการี

พระเจ้าติรุมาลา นายกะในขบวนแห่ 2022.439 ของพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทนมีอายุอยู่ในช่วง ค.ศ. 1640–1650 ช่องวัสดุและเทคนิคระบุผ้าฝ้ายเขียนลายด้วยมือ ย้อมโดยใช้สารช่วยติดสีและการกันสี และใช้คำว่ากาลัมการี ผ้ากว้างตามแนวภาพสำหรับขบวนแห่ มีขนาด 174 × 452.8 เซนติเมตร ภาพขยายอาจแสดงคนหนึ่งคนหรือส่วนหนึ่งของเครื่องแต่งกาย ขณะที่ภาพทั้งผืนแสดงว่ารายละเอียดดังกล่าวอยู่ตรงไหนในฉาก

ระเบียนชิ้นนี้บอกวัสดุ เทคนิค และเรื่องที่ปรากฏในภาพไว้ในที่เดียว คำบรรยายภาพสามารถแจกแจงข้อมูลแต่ละด้านได้ บทความว่าด้วยภาพบุคคลและสัตว์บนวัตถุพิพิธภัณฑ์ มีตัวอย่างการอ่านเรื่องในภาพควบคู่ไปกับวัสดุที่รองรับภาพ สำหรับผืนนี้ ช่องเทคนิคเชื่อมโยงวิธีทำกับผ้าฝ้าย ส่วนชื่อที่พิพิธภัณฑ์ให้ระบุฉากขบวนแห่

ขนาดผ้ายังช่วยเลือกภาพประกอบ หากกำลังอธิบายเส้นขอบ รูปคนเพียงหนึ่งคนอาจเพียงพอ ภาพตามความยาวทั้งหมด 452.8 เซนติเมตรแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคนหลายคนและทิศทางของฉาก เมื่อเผยแพร่ภาพขยายแยก ให้ระบุตำแหน่งที่เห็นบนผ้า คำบรรยายอาจระบุว่านี่เป็นส่วนหนึ่งของขบวนแห่ แล้วจึงลงข้อมูลที่พิพิธภัณฑ์ให้สำหรับผ้าทั้งผืน

เปรียบเทียบปาลัมปอร์สองผืน

พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทนระบุว่า ปาลัมปอร์ 2010.337 เป็นผ้าฝ้ายย้อมที่เขียนทั้งสารกันสีและสารช่วยติดสี พิพิธภัณฑ์กำหนดอายุไว้ในช่วงหนึ่งในสี่แรกของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ขนาดตามแนวด้ายยืนคือ 113.2 เซนติเมตร และตามแนวด้ายพุ่งคือ 182.9 เซนติเมตร โดยระบุว่าผลิตบนชายฝั่งโคโรมันเดลของอินเดียสำหรับตลาดศรีลังกา คำอธิบายกล่าวถึงการค้าในวงกว้างและเสนอข้อสันนิษฐานเรื่องกลุ่มผู้ซื้อสำหรับผ้าผืนนี้ ควรเก็บระดับความแน่นอนของข้อมูลแหล่งผลิต ตลาด และกลุ่มผู้ซื้อไว้ตามถ้อยคำของระเบียน

ผ้าแขวน 28.78.1 ของพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทน ก็เรียกว่าปาลัมปอร์ พิพิธภัณฑ์กำหนดอายุไว้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และระบุชายฝั่งโคโรมันเดลเป็นแหล่งผลิต ช่องวัสดุระบุผ้าฝ้ายพิมพ์ลาย ความยาวและความกว้างคือ 312.4 × 236.2 เซนติเมตร ลองอ่านหมายเลขทะเบียนทั้งสองคู่กัน ชื่อร่วมช่วยให้เทียบรูปแบบสิ่งทอ ส่วนช่องเทคนิคของแต่ละระเบียนบอกวิธีที่พิพิธภัณฑ์บันทึกสำหรับชิ้นนั้น

เมื่อเปรียบเทียบขนาดทั้งผืน ให้ตรวจว่าระเบียนเรียกแกนแต่ละแนวว่าอะไร ระเบียนหนึ่งใช้แนวด้ายยืนและด้ายพุ่ง อีกระเบียนใช้ความยาวและความกว้าง ภาพอาจถูกหมุนเพื่อจัดแสดง แนวตั้งบนจอจึงอาจต่างจากแนวที่ระบุในระเบียน ให้จดว่าขนาดใดเป็นของวัตถุทั้งชิ้น และภาพใดเป็นภาพขยาย

หาพื้นกลางและขอบผ้าก่อนบรรยายชิ้นส่วน

ปาลัมปอร์ที่สมบูรณ์อาจเห็นลายกลางผืนและขอบ เมื่อเหลือเพียงบางส่วน ขอบผ้าอาจยังอยู่แม้ส่วนกลางไม่ครบ พิพิธภัณฑ์ Genesee ระบุว่าวัตถุของตนเป็นขอบผ้าคลุมเตียงที่แยกออกมา สถาบันสมิธโซเนียนบรรยาย ชิ้นงาน 1968-78-3-a ว่าเป็นครึ่งหนึ่งของปาลัมปอร์จากอินเดียช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นผ้าฝ้ายเขียนด้วยสารช่วยติดสีและย้อมโดยกันสี ระเบียนกล่าวถึงต้นไม้ เนิน ขอบผ้าที่มีลวดลาย และแถบสีแดงแคบตามริมที่ยังเหลือ สมิธโซเนียนระบุว่าระเบียนนี้อยู่ระหว่างการวิจัย

มองหาการเปลี่ยนทิศทางหรือจังหวะการซ้ำของลายตรงที่พื้นกลางจรดขอบ แล้วระบุริมที่ยังคงอยู่ ภาพที่ตัดมาเฉพาะดอกไม้ช่วยให้เห็นสีและเส้นขอบ แต่อาจไม่แสดงตำแหน่งของดอกบนผืน บทความว่าด้วยผ้ากังกาพิมพ์ลาย มีอีกตัวอย่างของการใช้คำว่าพื้นกลางและขอบ ส่วน บทความเรื่องรอยต่อชิ้นผ้าปักซูซานี แสดงว่าตะเข็บหรือชิ้นผ้าที่เหลือช่วยระบุตำแหน่งชิ้นส่วนในสิ่งทออีกประเภทได้อย่างไร

เทียบขอบผ้าที่แยกออกมากับขอบของผ้าแขวนทั้งผืนโดยหาด้านในและด้านนอก ใช้ระเบียนช่วยระบุว่าด้านใดเหลืออยู่ หากลายกลางผืนหายไป ให้ผูกคำบรรยายลายกลางกับผืนเปรียบเทียบที่มีหลักฐาน ภาพปาลัมปอร์ทั้งผืนอธิบายการจัดวางพื้นกลางและขอบได้โดยทั่วไป ส่วนลายที่หายไปของอีกวัตถุยังต้องการหลักฐานของตัวเอง

อ่านแหล่งผลิต ตลาดปลายทาง และการใช้จากข้อมูลคนละส่วน

ระเบียนนิทรรศการของพิพิธภัณฑ์รอยัลออนแทรีโอสำหรับปาลัมปอร์ 934.4.13 ระบุผ้าสำหรับแขวนผนังหรือคลุมเตียงที่ทำขึ้นบนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของอินเดียเพื่อจำหน่ายในตลาดยุโรป ผ้าจัดอยู่ในครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ขนาด 365.6 × 256.4 เซนติเมตร เป็นผ้าฝ้ายทอลายขัด ย้อมโดยใช้สารช่วยติดสีและการกันสี และมีทองคำเปลว ภาพแสดงนกยูงกลางผืนและลายรอบนอก ข้อมูลตลาดและการใช้ที่เป็นไปได้มาจากระเบียนนิทรรศการ

สำหรับ 2010.337 พิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทนระบุตลาดศรีลังกาและอภิปรายกลุ่มผู้ซื้อที่เป็นไปได้ ส่วนตัวอย่างของพิพิธภัณฑ์รอยัลออนแทรีโอระบุตลาดยุโรป ทั้งสองให้หลักฐานการเคลื่อนย้ายสิ่งทอสำเร็จจากแหล่งผลิตไปยังตลาดปลายทาง เมื่อลงคำบรรยายให้แยกชื่อภูมิภาคที่ผลิต ปลายทางตามที่พิพิธภัณฑ์ระบุ และการใช้ที่เสนอไว้

ใช้ลวดลายตั้งคำถามเกี่ยวกับเทคนิค

เลือกรูปพืชหนึ่งรูปแล้วตามไปตามขอบหรือพื้นกลาง เทียบก้าน ใบ หรือเส้นขอบที่ปรากฏซ้ำ และดูตำแหน่งที่ลายเขียนหรือลายพิมพ์มาบรรจบกัน บทความว่าด้วยลายเถาพืช อธิบายการตามรูปพืชไปบนพื้นผิว สำหรับสิ่งทอ ขั้นต่อมาคืออ่านช่องวัสดุและเทคนิคเพื่อหาคำว่าเขียนลาย พิมพ์ ย้อม หรือชื่อวิธีอื่น

ระเบียนอาจมีคำหลายคำเพราะสิ่งทอหนึ่งชิ้นผ่านการทำงานหลายแบบ ถ้าระบุเพียงผ้าฝ้ายพิมพ์ลาย ให้บรรยายตามระดับข้อมูลนั้น ถ้าระบุการเขียนสารกันสีและสารช่วยติดสี ให้ระบุชื่อทั้งสองอย่างและหน้าที่ที่ต่างกันระหว่างการย้อม สีบางสีอาจซีดลง และแสงขณะถ่ายภาพมีผลต่อสิ่งที่เห็น สี ลวดลาย และวิธีผลิตต่างต้องมีหลักฐานรองรับของตนเอง

เขียนคำบรรยายภาพผ้าฝ้ายเขียนลายหรือพิมพ์ลายอย่างไร

เริ่มจากพิพิธภัณฑ์ หมายเลขทะเบียน ชื่อ และช่วงเวลาตามระเบียน บอกว่าภาพแสดงผ้าทั้งผืน ครึ่งผืน ขอบ หรือภาพขยาย ใช้คำของสถาบันระบุเส้นใยและวิธีทำ แล้วเพิ่มขนาดหากระเบียนบอกว่าตัวเลขวัดส่วนใด หากคำอธิบายเพียงเสนอว่าผ้าอาจทำเพื่อตลาดใดหรือมีหน้าที่ใด ให้เก็บถ้อยคำที่บอกความเป็นไปได้นั้นไว้

สำหรับ 2022.439 ระเบียนสนับสนุนว่าเป็นกาลัมการีเขียนลายด้วยมือบนผ้าฝ้าย สำหรับ 2010.337 ระเบียนบอกการเขียนสารกันสีและสารช่วยติดสี และระบุว่าผลิตบนชายฝั่งโคโรมันเดลสำหรับตลาดศรีลังกา ส่วน 28.78.1 ระบุผ้าฝ้ายพิมพ์ลาย และระเบียนของ Genesee ระบุขอบผ้าที่เหลืออยู่ คำบรรยายสั้นสามารถเชื่อมลายที่เห็นกับข้อมูลเหล่านี้เพื่อให้ผู้อ่านรู้ว่าจะตรวจสอบแต่ละส่วนที่ไหน

สำหรับภาพขยายให้เก็บหมายเลขทะเบียนและระบุบริเวณที่เห็น คำบรรยายที่บอกว่าเป็นขอบ เครื่องแต่งกาย หรือส่วนหนึ่งของขบวนแห่ช่วยให้ตรวจสอบกับภาพเต็มได้ หมายเลขเดียวกันใช้ค้นรายละเอียดวัสดุในระเบียน เมื่อมีภาพทั้งสองระยะ ผู้อ่านจึงตามจากเส้นลายในภาพขยายไปยังตำแหน่งบนผืนได้

ระเบียนพิพิธภัณฑ์และเอกสารด้านเทคนิค