วิธีแยกคูฟิก นัสค์ ษุลุษ และนัสตะอ์ลีก

การแยกคูฟิก นัสค์ ษุลุษ และนัสตะอ์ลีกควรเริ่มจากโครงสร้างอักษร สัดส่วนและการจัดบรรทัดในวัตถุที่ระบุตัวได้ งานจำนวนมากที่จัดเป็นคูฟิกมีรูปเหลี่ยมและเส้นแนวนอนที่ยืดยาวเป็นจุดสังเกต ในอัลบั้มของฮัมดุลลาห์ นัสค์ขนาดเล็กหลายบรรทัดถูกล้อมด้วยษุลุษหรือ Muhaqqaq ขนาดใหญ่ ส่วนนัสตะอ์ลีกสัมพันธ์เป็นพิเศษกับวรรณกรรมเปอร์เซียและจังหวะของกลุ่มคำที่โค้งและเอียง สิ่งเหล่านี้ช่วยเริ่มเปรียบเทียบ แต่ไม่ยืนยันภาษา อายุหรือผู้เขียนเพียงลำพัง ตัวอักษรสีทอง บรรทัดเฉียงหรือกรอบหรูหรายังต้องตรวจเทียบกับคำอธิบายของสถาบันที่เก็บวัตถุ

แยกรูปอักษรออกจากภาษาและเนื้อความ

คำว่าอักษรวิจิตรอาหรับอาจหมายถึงธรรมเนียมการเขียนด้วยอักษรอาหรับ โดยยังไม่ได้ยืนยันว่าคำเหล่านั้นเป็นภาษาอาหรับ ความต่างนี้สำคัญกับนัสตะอ์ลีก Smithsonian วางพัฒนาการไว้ในอิหร่านคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเชื่อมประวัติศาสตร์เข้ากับวัฒนธรรมวรรณกรรมเปอร์เซีย ถ้าเรียกบทกวีเปอร์เซียว่าภาษาอาหรับเพราะตัวอักษรดูคุ้น ก็ระบุภาษาผิดก่อนเปรียบเทียบลายมือ ควรเริ่มจากภาษาที่สถาบันระบุ และเก็บสถานะไม่ทราบภาษาไว้เมื่อระเบียนยังไม่ตอบคำถามนั้น

บทความเรื่อง ฮัมซะฮ์นามาของอัคบาร์และภาพที่ยังเหลืออยู่ ให้ตัวอย่างเปรียบเทียบ ข้อความเปอร์เซียบนกระดาษกับภาพบนผ้าฝ้ายเป็นชั้นต่างกันที่ประกอบเป็นแผ่นเดียว ภาษา เรื่องเล่าและโครงสร้างจริงจึงตอบคำถามคนละข้อ วัสดุไม่กำหนดภาษา และฉากในจินตนาการไม่ใช่หลักฐานของเหตุการณ์จริง การแยกชั้นช่วยอธิบายการประกอบ แต่ไม่พิสูจน์ว่าทุกแผ่นใช้รูปอักษรเดียวกัน หรือว่าต้นฉบับอื่นซึ่งมีกรอบคล้ายกันต้องมีภาษาเดียวกัน

เนื้อความต้องมีคำอธิบายของตนเอง บทความของ V&A เรื่องอักษรวิจิตรในศิลปะอิสลาม กล่าวถึงบทกวี คำยกย่องผู้ปกครองและสุภาษิตนอกเหนือจากข้อความอัลกุรอาน การจัดวางที่ดูเป็นงานศาสนาไม่ได้แปลคำให้เรา ก่อนอ้างถ้อยคำควรหาคำอ่านหรือคำอธิบายจากสถาบัน หัวเรื่อง คำอวยพรริมหน้าและลายเซ็นในมุมอาจทำหน้าที่ต่างกัน อยู่บนพื้นผิวเดียวกันไม่ได้แปลว่าเป็นประโยคต่อเนื่องเดียว ต้องระบุส่วนที่อ่านและบทบาทของส่วนนั้น

บันทึกเลขทะเบียนและพื้นที่ที่กำลังศึกษา เช่น ข้อความตรงกลางของแผงนี้ ย่อมเจาะจงกว่าการใช้ชื่อเดียวครอบคลุมหัวเรื่อง ขอบ ลายเซ็นและข้อความเพิ่มภายหลัง ใส่ภาษากับรูปอักษรที่ระเบียนระบุสำหรับพื้นที่นั้นด้วย ผู้อ่านอีกคนจะกลับไปยังส่วนเดียวของภาพได้ ภาพขยายที่ตัดมาสั้นอาจแสดงอักษรชัด แต่ซ่อนตำแหน่งในหน้าทั้งหมดหรือข้อมูลระบุตัว การกำหนดขอบเขตจึงทำให้การเปรียบเทียบตรวจซ้ำได้ ไม่ใช่เพียงเลือกภาพที่สวยที่สุด

ดูคูฟิกผ่านแผ่นอัลกุรอานสีน้ำเงินที่ระบุตัวได้

คูฟิกเป็นหมวดที่มีความหลากหลายภายใน แผนภาพการสอนของ Met แยกรูปทั่วไป รูปที่มีลายพรรณพฤกษา และรูปคล้ายปมหรือเส้นถัก โครงสร้างเหลี่ยมกับเส้นแนวนอนที่ยาวเป็นจุดเริ่มต้นดีกว่ากฎว่าทุกตัวต้องเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส เครื่องตกแต่งเปลี่ยนภาพรวมของอักษรได้ แต่ไม่ได้ทำให้กลายเป็นภาษาใหม่ ควรเปรียบเทียบโครงสร้าง ระยะห่างและการเดินของทั้งบรรทัดก่อน อักษรตัวเดียวที่ขยายใหญ่อาจไม่อธิบายการจัดวางของหน้าได้ครบ

ตัวอย่างคือ แผ่นจากอัลกุรอานสีน้ำเงินของ Met เลข 2004.88 พิพิธภัณฑ์จัดอายุระหว่างครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 10 และบันทึกทองกับเงินบนแผ่นหนังที่เตรียมสำหรับเขียนที่ย้อมคราม สถานที่ที่เสนอคือตูนิเซีย อาจเป็น Qairawan ต้องรักษาคำว่าอาจไว้ ไม่เปลี่ยนให้เป็นโรงช่างที่ยืนยันแล้ว ช่วงเวลาก็ไม่ใช่ปีสร้างที่แน่นอนปีเดียว ข้อมูลวัสดุและข้อเสนอเรื่องสถานที่มีระดับความแน่นอนต่างกัน

ระเบียนอธิบายความยากในการอ่านด้วย รูปอักษรถูกปรับให้ความยาวบรรทัดสม่ำเสมอ และเครื่องหมายแยกอักษรถูกละไว้ ความเป็นระเบียบทางสายตาจึงไม่ได้ทำให้คำอ่านได้โดยอัตโนมัติ ทองบนพื้นน้ำเงินบอกสีและวัสดุ ไม่ได้บอกความหมายของคำ การมีหรือไม่มีเครื่องหมายที่ดูคล้ายการเขียนสมัยใหม่ก็ยังไม่ใช่การทดสอบอายุ อย่าเติมจุดหรือคำอ่านที่มองไม่เห็นจากความคุ้นเคยกับการสะกดปัจจุบัน ให้ดูข้อความที่เหลือควบคู่กับคำอธิบายของแหล่งเก็บรักษา

ลองดูว่าเส้นแนวนอนยืดตรงไหน และอักษรข้างกันแบ่งพื้นที่จำกัดอย่างไร จากนั้นแยกวัสดุที่บันทึกไว้จากแหล่งกำเนิดที่เสนอ จารึกบนวัตถุอื่นก็ต้องใช้ความละเอียดเดียวกัน การเทียบจารึกบนกล่องงาช้างอัลอันดะลุสสามชิ้น แยกฝาที่ยังมีชื่อและปีออกจากอีกสองชิ้นซึ่งเสียฝาเดิมไปแล้ว ข้อความของชิ้นหนึ่งไม่เติมชื่อหรือปีบนส่วนที่สูญหายของอีกชิ้น ต้องผูกแต่ละข้ออ้างกับเลขทะเบียนและส่วนที่ยังอยู่จริง

จุดรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนวัดสัดส่วนของแบบที่เลือก

หน่วยการเรียนเรื่องอักษรอาหรับและศิลปะการเขียนของ Met อธิบายสัดส่วนด้วยจุดรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนจำนวนที่กำหนด จุดคือรอยที่ปลายปากกาทิ้งไว้ เอกสารระบุรูปอักษรที่มีระบบสัดส่วนหกแบบ ได้แก่ naskh, thuluth, muhaqqaq, rayhani, tawqi‘ และ riqa‘ สองชื่อแรกตรงกับนัสค์และษุลุษในบทความนี้ แบบที่มีชื่อกำกับทำให้มีกรอบเปรียบเทียบชัดกว่าการเรียกอักษรกลมทุกชนิดว่านัสค์

จุดตรงนี้เป็นหน่วยวัด ต้องแยกจากจุดที่เขียนเพื่อจำแนกตัวอักษรและเครื่องหมายสระ แผนภาพวัดสัดส่วนไม่ได้หมายความว่าคำที่เขียนเสร็จแล้วต้องมีแถวจุดสำหรับก่อรูปอยู่ข้างทุกเส้น จุดวัด จุดแยกอักษรและเครื่องหมายสระทำงานต่างกัน ควรกำหนดก่อนว่ากำลังอธิบายหน้าที่ใด มิฉะนั้นวิธีวัดในแบบฝึกจะกลายเป็นคำอ่านผิดของต้นฉบับ จุดที่เห็นชัดในภาพสอนไม่ใช่เครื่องหมายที่ต้องพบในหน้าประวัติศาสตร์ทุกแผ่น

สิ่งสำคัญคือความสัมพันธ์ของส่วนต่าง ๆ ถ้าขยายทั้งแบบด้วยอัตราเดียวกัน ความสัมพันธ์อาจคงอยู่ แต่ยืดเฉพาะความสูงจะเปลี่ยนสัดส่วนแนวนอนกับแนวตั้ง ใช้ภาพที่รักษาอัตราส่วนและกลับไปดูหน้าทั้งหมด อักษรสูงในภาพตัดแคบอาจดูเด่นกว่าตัวเดียวกันเมื่อเห็นทุกบรรทัด การตัดภาพและขนาดแสดงผลมีผลต่อการสังเกต แต่ไม่ใช่คุณสมบัติทางประวัติศาสตร์ของลายมือเดิม การแยกผลจากจอออกจากโครงสร้างจริงช่วยเทียบภาพหลายสถาบันได้ดีขึ้น

ใช้แผนภาพที่สถาบันระบุชื่อเป็นแบบเปรียบเทียบ อย่านำจำนวนจุดเดียวไปเป็นกฎสากลสำหรับลายมือในอดีตที่ไม่รู้จัก ทั้งรูปอักษรที่เลือกและแบบเฉพาะมีความสำคัญ แผนภาพอธิบายสัดส่วน แต่ไม่รับรองความแท้ของวัตถุที่ไม่มีลายเซ็น ไม่กำหนดอายุหรือผู้เขียน และไม่แทนการแก้ลายมือของครู บันทึกว่าใช้แบบใดและมองเห็นความสัมพันธ์อะไร ส่วนประวัติผู้เขียน ช่วงสร้างและการฝึกต้องมีหลักฐานของวัตถุนั้นเพิ่มเติม

เทียบนัสค์ขนาดเล็กกับอักษรใหญ่ในหน้าเดียว

อัลบั้มอักษรวิจิตรที่รวมบทกวีและรายงานเกี่ยวกับท่านศาสดาของ Met เลข 1982.120.3 ช่วยเทียบภายในวัตถุเดียว ระเบียนระบุ Shaikh Hamdullah ibn Mustafa Dede และอายุประมาณ ค.ศ. 1500 สถานที่คือดินแดนตุรกี น่าจะเป็นอิสตันบูล นัสค์ขนาดเล็กหลายบรรทัดถูกล้อมด้วยษุลุษหรือ Muhaqqaq ขนาดใหญ่หนึ่งหรือสองบรรทัด ตัวอย่างติดบนกระดาษลายหินอ่อน ข้อมูลนี้กล่าวถึงกระดาษตกแต่ง ไม่ใช่แผ่นหินอ่อน ต้องแยกขนาดอักษร การล้อมข้อความและวัสดุรองรับ

เริ่มจากบรรทัดเล็กที่เกิดซ้ำแล้วค่อยย้ายไปอักษรใหญ่รอบ ๆ จะเทียบสองขนาดได้โดยไม่ต้องรวมภาพที่ไม่เกี่ยวข้อง การจัดวางแสดงว่าหน้าหนึ่งสร้างลำดับความเด่นได้ขณะยังมีหลายระบบอักษร คำว่า ษุลุษหรือ Muhaqqaq ต้องคงอยู่ ขนาดอย่างเดียวตัดสินไม่ได้ว่าอักษรใหญ่เป็นแบบไหน ความสัมพันธ์ระหว่างบรรทัดมีประโยชน์ แต่ไม่ทำให้ตัวเลือกสองแบบในระเบียนเหลือแบบเดียวโดยอัตโนมัติ การบอกความต่างของแต่ละพื้นที่จึงให้ข้อมูลมากกว่าป้ายชื่อเดียวทั้งหน้า

นักอนุรักษ์ Yana van Dyke อธิบายใน งานศึกษากระดาษลายหินอ่อนของอัลบั้ม ว่ามีหัวเรื่องใหญ่แนวนอน และนัสค์เล็กที่วางแนวนอนหรือแนวเฉียง ดังนั้นบรรทัดเฉียงไม่พอจะยืนยันนัสตะอ์ลีก ควรดูลักษณะอักษรก่อนแล้วค่อยดูทิศที่วาง แถบกระดาษตกแต่งกับขอบลายหินอ่อนเป็นองค์ประกอบของการประกอบหน้า เปลี่ยนภาพรวมได้ แต่ต้องอธิบายแยกจากลักษณะของตัวอักษร การระบุรูปอักษรและการอธิบายโครงสร้างหน้าเป็นงานคนละส่วน

ตัวอย่างหลังจากนั้นคือ ฮิลเย (hilye) ของ Library of Congress เลข 2019714648 ระเบียนให้ชื่อ Dihya Salim al-Fahim, พระราชวัง Galata ในอิสตันบูล และปีฮิจเราะห์ศักราช 1130 ซึ่งตรงกับ ค.ศ. 1718 งานบรรยายคุณลักษณะท่านศาสดามูฮัมหมัดด้วยข้อความ ใช้ษุลุษและนัสค์ ติดบนแผ่นไม้ที่มีแผงด้านข้างพับได้ จึงเทียบรูปอักษร หน้าที่ข้อความและรูปแบบจริงร่วมกันได้ การบรรยายด้วยถ้อยคำไม่ใช่ภาพเหมือนที่วาด ปีดังกล่าวเป็นของชิ้นนี้ ไม่ใช่อายุของฮิลเยทุกชิ้นที่จัดวางคล้ายกัน

อ่านจังหวะนัสตะอ์ลีกในบริบทวรรณกรรมเปอร์เซีย

ข้อมูลเรื่องครูและศิษย์ของ Smithsonian อธิบายนัสตะอ์ลีกผ่านเส้นโค้ง เส้นตั้งสั้นและความสัมพันธ์ระหว่างอักษรกับตำแหน่ง ความเชื่อมโยงกับกวีนิพนธ์เปอร์เซียเป็นบริบทประวัติศาสตร์ ไม่ใช่ข้ออ้างว่าทุกบรรทัดเอียงเป็นบทกวี ข้อมูลเดียวกันเสนอการระบุ Mir Ali Tabrizi เป็นผู้คิดรูปอักษรนี้ในฐานะเรื่องที่สืบกันมาหรือข้อสันนิษฐาน เมื่อเขียนใหม่ต้องเก็บข้อจำกัดนั้นไว้ การกล่าวชื่อซ้ำไม่ได้ทำให้ข้อสันนิษฐานเป็นเหตุการณ์ที่พิสูจน์แล้ว

ตัวอย่างที่มีอายุคือ กุลิสตานของซะอ์ดีที่มีลายเซ็น Sultan Ali Mashhadi เลข Freer F1998.5 แผ่น 44v–45r สถาบันระบุหนังสือเขียนมือฉบับนี้ว่าเขียนที่เฮราตใน ค.ศ. 1468 ตรงกับฮิจเราะห์ศักราช 873 คำอธิบายชวนดูคำที่ขึ้นเหนือเส้นฐานด้วยมุมชันขึ้น และความเปลี่ยนแปลงของความกว้างเส้น เป็นลักษณะเฉพาะให้เทียบในแผ่นที่ระบุ ไม่ใช่เพียงความรู้สึกว่าอักษรลอยหรือแขวน เลขทะเบียนกับเลขแผ่นช่วยยืนยันว่ากำลังดูพื้นที่เดียวของงานเดียวกัน

ก่อนแยกเส้นประดับยาวออกมา ให้ดูคำเป็นกลุ่ม รูปที่แน่นกับรูปที่ยืดยาวเชื่อมกันอย่างไร บรรทัดรวมตัวหรือเปิดช่องตรงไหน และความกว้างเส้นเปลี่ยนที่ใด คำถามเหล่านี้ตามการเน้นจังหวะและความสัมพันธ์ในคำอธิบายสถาบัน ไม่ใช่การทดสอบอัตโนมัติหาผู้เขียน การจัดวางคล้ายกันช่วยเปรียบเทียบได้ แต่จะยกงานอื่นให้เป็นของครูคนเดียวกันต้องมีระเบียนของงานนั้นด้วย ความคล้ายที่เห็นและการยืนยันผู้เขียนเป็นข้อสรุปต่างกัน อย่าให้ข้อแรกกลายเป็นหลักฐานของข้อหลัง

นิทรรศการอักษรวิจิตรเปอร์เซียของ Smithsonian แสดงความต่างอีกอย่างในแผ่นอัลบั้ม S1986.30 งานเขียนของ Sultan Ali Mashhadi อยู่ราว ค.ศ. 1510–1515 ส่วนภาพที่ยกให้เป็นของ Muhammad Sadiqi และ Muhammad Qasim อยู่ราว ค.ศ. 1590 งานเขียนกับภาพต้องมีอายุแยกกัน คำว่ายกให้เป็นของไม่ควรเปลี่ยนเป็นการยืนยันผู้วาดโดยไม่มีข้อจำกัด หน้าหรูหราอาจรวมส่วนต่างยุค ขอบที่ล้อมอยู่จึงไม่กำหนดอายุของงานเขียนที่ติดภายในเพียงลำพัง

แยกหลักฐานเรื่องปากกา วัสดุรองรับและการเรียน

ข้อมูลครูและศิษย์ของ Smithsonian กล่าวถึงการเลือกก้านอ้อ (reed) สำหรับปากกา และตัดปลายให้เหมาะกับเส้นต่าง ๆ อีกทั้งกล่าวถึง The Path of Writing ของ Sultan Ali Mashhadi ในปี ค.ศ. 1514 เป็นหลักฐานเรื่องการเตรียมวัสดุ บริบทนี้อธิบายว่าลายมือในอดีตกว้างกว่าชื่อฟอนต์ดิจิทัล ผู้เขียนทำงานกับเครื่องมือที่ตัดแล้ว หมึก พื้นรองรับและแบบที่เรียนมา แต่คำอธิบายวัสดุไม่ใช่สูตรครบถ้วนสำหรับหน้าที่หลงเหลือทุกแผ่น ต้องมีข้อมูลเฉพาะก่อนอธิบายว่าชิ้นหนึ่งทำขึ้นอย่างไร

ความละเอียดของภาพจำลองเปลี่ยนสิ่งที่มองเห็น ภาพย่อที่บีบอัดอาจทำให้ส่วนเชื่อมบางหรือเครื่องหมายเล็กหายไป ก่อนเรียกส่วนบางว่าเป็นลักษณะที่ตั้งใจ ให้เปิดภาพใหญ่ของสถาบันและตรวจเส้นข้างเคียง ถ้าภาพแยกไม่ออกต้องรักษาความไม่แน่ชัดไว้ ไม่เปลี่ยนรอยเชื่อมพร่าให้เป็นคำวินิจฉัยรูปอักษรแน่นอน ดูด้วยว่าการตัดภาพเอาบรรทัดหรือขอบที่บอกตำแหน่งออกไปหรือไม่ คุณภาพภาพกับคุณสมบัติของลายมือเดิมเป็นข้อมูลต่างกัน ต้องเขียนแยกกัน

แยกวัสดุที่รับข้อความกับวัสดุที่ประดับรอบ ๆ แผ่นอัลกุรอานสีน้ำเงินเป็นแผ่นหนังที่เตรียมสำหรับเขียน ส่วนตัวอย่างฮัมดุลลาห์มีระเบียนว่าติดบนกระดาษลายหินอ่อน ความเงาไม่บอกส่วนผสมการเตรียมที่แน่นอน การอ่านโครงสร้างและลายเรขาคณิต แยกโครงสร้างช่วยวาด ลายที่เลือกให้เห็น และพื้นผิวที่ต่อกับส่วนข้างเคียง มุมมองนี้ช่วยอธิบายกรอบและองค์ประกอบรวม แต่เรขาคณิตไม่กำหนดภาษา รูปอักษรหรือความหมายของคำ การเห็นโครงสร้างจึงไม่แทนการอ่าน

การเรียนมีด้านเอกสารด้วย แบบที่ศิษย์คัดกับการอนุญาตจากครูเป็นหลักฐานคนละชนิด บทความเรื่องอิญาซะฮ์และขอบเขตการอนุญาตสอน ถามว่าใครอนุญาตให้ใครทำอะไร อาศัยอะไรและเมื่อใด คำกริยาในเอกสารอาจจำกัดกิจกรรมที่ยอมรับ รูปอักษรที่รู้จักอย่างเดียวไม่ยืนยันประวัติการฝึกทั้งหมดของผู้เขียนไร้ชื่อหรือสายครูที่ไม่ทราบ แม้อยู่บนเอกสารเดียวกันก็ต้องอ่านแบบตัวอย่างและการอนุญาตแยกกัน ความสวยของการตกแต่งไม่กำหนดขอบเขตสิทธิ์

อ่านวัตถุทั้งชิ้นก่อนตั้งชื่อรูปอักษร

เริ่มคำอธิบายจากงานที่ระบุตัวได้และพื้นที่ที่ศึกษา เพิ่มภาษาที่ระเบียนระบุ รูปอักษรที่ระบุ วัสดุและอายุ คำอย่างประมาณ น่าจะ อาจและยกให้เป็นของต้องอยู่กับข้ออ้างนั้น สถานที่ที่เสนอไม่ใช่ข้อมูลชนิดเดียวกับสถานที่บนจารึกที่ยังอยู่ ช่วงเวลาที่อนุมานก็ต่างจากปีที่เขียนไว้ ถ้าบอกหลักฐานและระดับความแน่นอน แต่ละส่วนจะตรวจแยกได้ การตัดคำจำกัดออกเพื่อให้สั้นไม่ได้เปลี่ยนเพียงสำนวน แต่เปลี่ยนความหนักแน่นของข้ออ้างด้วย

จากนั้นระบุลักษณะที่รองรับการเปรียบเทียบ เช่น เส้นแนวนอนยาวของแผ่นสีน้ำเงิน อักษรเล็กใหญ่ร่วมหน้าในอัลบั้มฮัมดุลลาห์ หรือกลุ่มคำและความกว้างเส้นในกุลิสตานที่มีอายุ คำว่าสวยหรือตกแต่งมากบอกความรู้สึก แต่ไม่ระบุรูปอักษร ถ้าหน้าหนึ่งมีหลายแบบ ให้บอกพื้นที่ของแต่ละแบบแทนชื่อเดียวทั้งหน้า เลขทะเบียนและเลขแผ่นช่วยให้ผู้อ่านกลับไปยังหลักฐานเดิม การบอกสิ่งที่เห็นยังแยกการตีความทางสายตาออกจากข้อมูลในระเบียนได้ดีขึ้น

คำอธิบายหน้าที่การตกแต่งของอักษรวิจิตรจาก Met เน้นว่าแม้การตกแต่งเด่น ตัวอักษรก็ยังถ่ายทอดเนื้อความ จารึกที่น่าประทับใจต้องมีคำอ่านที่น่าเชื่อถือก่อนอ้างหรืออธิบายความหมาย การระบุรูปอักษรในระเบียนไม่ได้แปลข้อความ รับรองผู้เขียนหรือกำหนดข้อปฏิบัติทางศาสนาเกี่ยวกับการใช้วัตถุ เนื้อความต้องอ่านจากตัวอักษรและบริบทที่มีบันทึก วัตถุที่ดูคล้ายกันอาจมีข้อความต่างกัน ต้องอ่านส่วนที่อ้างถึงจริง ไม่ใช้เพียงความคล้ายของการตกแต่ง

สุดท้ายแยกงานเขียน การติดและจัดวาง กับส่วนเพิ่มภายหลัง ลายเซ็นอาจอยู่มุมหนึ่งและหมายเหตุเจ้าของอีกมุม แบบต้นฉบับกับอัลบั้มที่สร้างล้อมในภายหลังอาจมีประวัติต่างกัน ตรวจงานจริงจากภาพของสถาบันและเลขทะเบียน ภาพปกคู่มือนี้เป็นภาพประกอบทั่วไปของหัวข้อ ไม่ใช่ภาพจำลองตรงตัวหรือแผนผังจำแนกต้นฉบับที่ยกมา จึงไม่ควรใช้รอยบนปกคัดข้อความอัลกุรอานหรือรับรองความแท้ของลายมือในอดีต ต้องกลับไปดูภาพและระเบียนที่เป็นของงานเฉพาะนั้น

แหล่งข้อมูล

• The Met, Arabic Script and the Art of Calligraphy, Unit 2 — จุดวัดสัดส่วน รูปอักษรหกแบบและความหลากหลายของคูฟิก
• The Met, แผ่นอัลกุรอานสีน้ำเงิน 2004.88 — ช่วงอายุ แผ่นหนัง ทองและเงิน กับการระบุสถานที่อย่างมีข้อจำกัด
• The Met, อัลบั้มฮัมดุลลาห์ 1982.120.3 — นัสค์เล็ก ษุลุษหรือ Muhaqqaq ใหญ่ และกระดาษลายหินอ่อน
• The Met, The Art of Marbled Paper — การวิเคราะห์ปี 2015 ของ Yana van Dyke เรื่องบรรทัดและกรอบกระดาษที่ประกอบกัน
• Library of Congress, ฮิลเย 2019714648 — ชื่อที่บันทึก ปี 1130／1718 สองรูปอักษรและแผ่นไม้ที่มีด้านข้างพับได้
• Smithsonian, Nasta’liq: The Genius of Persian Calligraphy — บริบทวรรณกรรมและอายุแยกของงานเขียนกับภาพใน S1986.30
• Smithsonian, Sultan Ali Mashhadi — กุลิสตาน F1998.5 ปี 1468／873 จังหวะคำและความกว้างเส้น
• Smithsonian, Masters & Pupils — ลักษณะนัสตะอ์ลีก ข้อสันนิษฐานเรื่องผู้คิดรูปอักษร ปากกาอ้อและการเตรียมวัสดุ
• V&A, Calligraphy in Islamic Art — เนื้อความทางศาสนาและทางโลก วัสดุและเครื่องตกแต่ง
• The Met, Calligraphy in Islamic Art — การถ่ายทอดข้อความควบคู่กับหน้าที่การตกแต่ง