
Jak odlewano i polerowano średniowieczne islamskie lustra z brązu
Porównaj muzealne lustra z brązu i rozpoznaj polerowane lico, odlewany relief, przewiercony guz oraz późniejsze inskrypcje.
Znajdź powierzchnię odbijającą i elementy wystające z odwrotnej strony. Zwróć uwagę na położenie otworów, śladów i liter, a następnie wybierz drugi przedmiot do porównania. Polerowana powierzchnia, odlany guz i napis wycyzelowany w przygotowanym metalu mogą należeć do różnych etapów historii jednego lustra.
Jak rozpoznać powierzchnię odbijającą
Obraz odbijała sama powierzchnia wypolerowanego metalu. Lico jest na ogół gładszą stroną. Na rewersie może znajdować się rant, dekoracja lub element mocowania. Upływ czasu i zużycie mogą sprawić, że obie strony na zdjęciach wyglądają na matowe. Porównaj powierzchnie z opisem muzeum. Zdjęcie rewersu może dobrze pokazywać ornament i niewiele mówić o pierwotnym połysku lica.
Lustro z rybami 2015.796.52 z Metropolitan Museum of Art ma około 7,6 cm średnicy. Muzeum datuje je w przybliżeniu na XIII wiek i przypisuje Azji Środkowej lub Iranowi. Na rewersie medalion z sześciopłatkową rozetą otacza guz. Ryby są pokazane na tle, które według muzeum przypomina nurt wody. Według muzeum stronę pozbawioną ornamentu zapewne wypolerowano, by odbijała obraz. Pole materiału wymienia stop brązu z ołowiem. Rozeta pozwala rozpoznać rewers, a uwaga o polerowaniu wyjaśnia funkcję przeciwnej strony. Metropolitan Museum of Art, Lustro z rybami 2015.796.52
Porównując zdjęcia, umieść numer inwentarzowy przy każdym ujęciu. Widok z boku może lepiej pokazać niski rant lub guz niż zdjęcie na wprost. Przy licu sprawdź, czy zdjęcie obejmuje całą powierzchnię, czy tylko krawędź. Dwa zdjęcia tego samego dysku mogą dokumentować różne szczegóły.
Co widać na odlanym rewersie
W odlewanym reliefie wypukłe motywy mają kształt nadany metalowi przez formę. Na okrągłym lustrze zobacz, jak rant obramowuje ornament i jak zmienia się on od środka ku krawędzi. Irańskie lustro 42.136 z Metropolitan pochodzi z XII wieku. Ma 19,4 cm średnicy i 2,5 cm głębokości według karty. Ma wyraźny guz, życzenia zapisane po arabsku, biegnące zwierzęta i roślinne wici. Katalog wymienia odlewanie i cyzelowanie. Omawia odlewanie w formie piaskowej oraz związek kształtu guza z chińskimi wzorami. Muzeum wiąże dekorację ze sztuką Iranu epoki Seldżuków. Metropolitan Museum of Art, lustro 42.136
Lustro z czterema liśćmi 1995.403 w Cleveland Museum of Art jest datowane na XII lub XIII wiek i przypisywane wschodniej Anatolii albo północnej Mezopotamii. Od guza rozchodzą się cztery ostro zakończone liście. Na zdjęciu widać również szeroki pas cienkich linii i podniesiony rant. Katalog podaje średnicę 7,7 cm, wymiar całkowity 0,9 cm i wymiar rantu 0,3 cm. Zachowanie nazw dwóch ostatnich wymiarów pomaga porównać profile. Cleveland Museum of Art, Lustro z czterema liśćmi 1995.403
Przed odczytywaniem motywów opisz ich rozmieszczenie. Na 42.136 zwierzęta i wici roślinne zajmują różne części kompozycji. Lustro w Cleveland przedstawia liście ułożone wokół guza pośrodku okrągłego rewersu. Przewodniki po ludziach i zwierzętach w sztuce islamu oraz wiciach roślinnych i arabeskach pokazują, jak porównywać podobne motywy w innych materiałach.
Co badanie mówi o brązie wysokocynowym
Brąz jest stopem na bazie miedzi. Gdy muzeum ma dodatkowe dane, może dokładniej określić skład w katalogu. Seldżuckie lustro 1963,0718.1 z British Museum wykonano w XII wieku w Iranie. Średnica wynosi 19 cm, a zapisana wysokość około 1 cm. Według muzeum analiza Susan La Niece pozwoliła rozpoznać brąz o dużej zawartości cyny. Lustro odlano w jednym kawałku. Ma wystający rant, guz z otworem przelotowym pośrodku i cztery skrzydlate sfinksy w reliefie. Wynik badania dotyczy tego przedmiotu. British Museum, lustro 1963,0718.1
James W. Allan w pracy o metalowych zabytkach Niszapuru opisuje inaczej zbudowane lustro wydobyte podczas wykopalisk w Siraf. Składa się z dwóch metalowych blach, jednej z brązu wysokocynowego, a drugiej z mosiądzu o niskiej zawartości cynku. Allan omawia je jako przykład z jedną stroną odbijającą i drugą matową. Informacja o dwóch blachach mówi o konstrukcji więcej, niż widać na zdjęciu jednej strony. James W. Allan, opracowanie metalowych zabytków Niszapuru
Luwr opisuje lustro OA 7871/72 z dwoma sfinksami zwróconymi do siebie grzbietami jako odlew z brązu wysokocynowego. Maksymalna średnica wynosi 11,3 cm, grubość 0,3 cm, a wysokość rantu 0,68 cm. Muzeum podaje XII lub XIII wiek i wskazuje Iran albo Turcję jako możliwe miejsca pochodzenia. Zachowaj nazwy wymiarów i zastrzeżenia przy obu miejscach. Pole materiału Luwru, analiza British Museum i opis brązu z ołowiem w lustrze z rybami dotyczą różnych obiektów. Musée du Louvre, lustro OA 7871/72
Jak odróżnić późniejszy napis od odlewanej dekoracji
Napis na 1963,0718.1 dodano na rewersie. Według British Museum ślady narzędzi na zużytych literach wskazują na cyzelowanie po polerowaniu powierzchni. Cyzelowanie polega na opracowaniu metalowej powierzchni narzędziami. W tym przypadku ślady pokazują, że najpierw odlano lustro, a później naniesiono litery na przygotowany metal. Katalog wskazuje kolejność prac. Daty wykonania napisu nie podano.
Odnotuj położenie tekstu i to, jak muzeum opisuje jego treść. British Museum określa dodaną arabską inskrypcję jako formułę magiczną. Luwr rozpoznaje na obwodzie OA 7871/72 życzenia po arabsku zapisane pismem kufickim w okrągłym pasie. Karty mówią o różnych treściach. Zapis Luwru o piśmie i położeniu dostarcza innego rodzaju informacji niż ślady narzędzi na obiekcie British Museum. Przewodnik po arabskich stylach kaligraficznych pomaga rozróżnić pismo, język i treść napisu.
Gdzie znajdują się guz, ucho i rączka
Guz wystaje z powierzchni i może zajmować środek rewersu. Przelotowy otwór może służyć do mocowania. Obejrzyj guz z boku i sprawdź, czy otwór przechodzi przez element. British Museum określa centralny guz lustra 1963,0718.1 jako przewiercony. Metropolitan informuje, że guz 42.136 mógł służyć do zawieszenia. Położenie mocowania można opisać nawet wtedy, gdy karta nie mówi o zachowanym sznurku ani o sposobie trzymania lustra przez konkretnego użytkownika.
Lustro M.2002.1.598 z Los Angeles County Museum of Art to północnosyryjski przykład z XII lub XIII wieku z uchem przy krawędzi. Katalog podaje odlew z brązu, wysokość 10,47 cm i średnicę 7,93 cm. Dwie miary pozwalają odróżnić zasięg całego obiektu od średnicy okrągłej części. LACMA, lustro M.2002.1.598
Lustro 2/1792 z Muzeum Pałacu Topkapı stanowi porównanie pod względem materiału i uchwytu. Karta przypisuje je XIII-wiecznej Konyi z okresu Seldżuków anatolijskich. Jest z odlewanej stali, z płytkim reliefem i złotą inkrustacją. Całkowita długość wynosi 41,5 cm, a średnica lustra 21 cm. Długa rączka zmienia obrys bardziej niż guz na tylnej stronie. Muzeum Pałacu Topkapı, lustro 2/1792 w Museum With No Frontiers
Widząc otwór w metalu, najpierw ustal, w jakiej części się znajduje. Artykuł o otwartych kadzielnicach i naczyniach z ażurową pokrywą pokazuje grupy otworów w pokrywie. W lustrze British Museum otwór przechodzi przez środkowy guz. Wskaż część z otworem, a jego funkcję wyjaśnij na podstawie karty obiektu.
Co przedstawienia mogą powiedzieć o zastosowaniu
Powierzchnia odbijająca wyjaśnia codzienną funkcję tej formy. Przedstawienia i napisy mówią o znaczeniu, jakie można było przypisywać danemu lustru. Egzemplarz 1978.348.2 z Metropolitan jest datowany na XII lub XIII wiek i przypisywany północno-zachodniemu Iranowi albo Turcji. Wykonano go z odlewanego i cyzelowanego brązu. Ma 22 cm średnicy. Muzeum interpretuje figury z rewersu jako Salomona i związane z nim istoty. Kuratorzy rozważają użycie do wróżenia i podkreślają, że sposób, w jaki tych luster używano, pozostaje niepewny. Metropolitan Museum of Art, lustro 1978.348.2
Podpis może wymieniać interpretację i jej źródło w jednym zdaniu. Tożsamość figury wynika z odczytania wzoru przez muzeum. Proponowane użycie opiera się na interpretacji przedmiotu i danych porównawczych. Do ustalenia właściciela lub określonej okazji potrzeba dodatkowych dowodów. W ten sposób można opisać znaczenie dekoracji oraz zachować informacje o polerowanym licu i granicach dostępnej wiedzy.
Jak napisać podpis, który da się sprawdzić
Zacznij od numeru inwentarzowego, datowania i przypisania. Wskaż, którą stronę przedstawia zdjęcie. Odnotuj rant, wypukłą dekorację i guz, ucho lub rączkę. Materiał i technikę podaj przy części, do której się odnoszą. Jeśli muzeum rozpoznaje napis jako późniejszy, zapisz to przy literach. Odlew należy do opisu korpusu. Używaj nazw wymiarów z katalogu i zachowuj zastrzeżenia dotyczące pochodzenia.
Uwzględnij udokumentowane okoliczności odkrycia. Numer 76 w katalogu Niszapuru Allana to lustro 40.170.265 z Metropolitan. Jest to odlewany dysk z brązu o średnicy 6 cm, z sześciopłatkowymi rozetami i przewierconym guzem. Numer 77 również wykonano z odlewanego brązu. Ma 10,7 cm średnicy, cztery biegnące zające i skorodowaną strefę zewnętrzną. Znaleziono go w jamie w Bazaar Tepe. Dokładne miejsce znalezienia numeru 76 na terenie Niszapuru jest według badania nieznane. Udokumentowane miejsce daje podstawę do porównania obok podobieństwa dekoracji.
Karty muzealne i badania do porównania luster z brązu
- Metropolitan Museum of Art, Lustro z rybami 2015.796.52. Strona przeznaczona do polerowania i brąz z ołowiem.
- Metropolitan Museum of Art, 42.136. Guz, odlewanie, zwierzęta i napis na irańskim lustrze z XII wieku.
- Cleveland Museum of Art, 1995.403. Układ czterech liści i wymiary małego dysku z brązu.
- British Museum, 1963,0718.1. Analiza brązu wysokocynowego i ślady narzędzia na późniejszej inskrypcji.
- James W. Allan, metalowe zabytki Niszapuru. Lustra z wykopalisk i porównanie konstrukcji z blach oraz odlewu.
- Musée du Louvre, OA 7871/72. Odlew z brązu wysokocynowego, pas pisma kufickiego i możliwe miejsca pochodzenia.
- LACMA, M.2002.1.598. Ucho przy krawędzi północnosyryjskiego lustra.
- Muzeum Pałacu Topkapı, 2/1792 w Museum With No Frontiers. Odlewane lustro stalowe z rączką.
- Metropolitan Museum of Art, 1978.348.2. Interpretacja figur i omówienie możliwych zastosowań.





