Jak rozpoznawać kaligrafię arabską: kufi, naskh, thuluth i nasta'liq

Kaligrafia arabska nie jest jednym stylem dekoracyjnym. Kształtują ją kąt pióra, proporcje punktowe, rytm wiersza, materiał i funkcja. Nazwa stylu jest początkiem; potrzebne są także data, region i budowa liter.

Najważniejsze punkty

• Kufi to szeroka nazwa kilku wczesnych tradycji o kanciastych formach.
• Naskh jest zwarty i czytelny, często stosowany w książkach i rękopisach Koranu.
• Thuluth ma duże, rytmiczne litery, częste w tytułach i architekturze.
• Nasta'liq to tradycja perska o pochylonych, zawieszonych liniach.

Jak korzystać z tego przewodnika

Czytaj osoby, obiekty i instytucje w ich epoce i regionie. Przy spornych twierdzeniach wybieraj katalogi muzealne, archiwa i publikacje naukowe.

Źródła

Poniższe otwarte źródła instytucjonalne wykorzystano do sprawdzenia faktów i określenia zakresu artykułu; bez promocji komercyjnej.

• Library of Congress: Qur'anic Fragments — Explains early scripts, the six cursive scripts and manuscript uses.
• Library of Congress: From Your Hand to Heaven — Provides script history and examples of Naskh, Thuluth, Muhaqqaq and related traditions.
• The Metropolitan Museum of Art: Islamic Calligraphy — Museum publication on the history, practice and artistic contexts of Islamic calligraphy.
• Victoria and Albert Museum: Calligraphy in Islamic Art — Explains manuscript, architectural and object uses of calligraphy across media.
• British Museum: Arabic Calligraphy Collection Terminology — Provides museum terminology for Kufic, Naskh, Thuluth, Nasta'liq and related scripts.