
Τι είναι το μπίντρι; Κράμα ψευδαργύρου, μαύρη πατίνα και μεταλλική ένθεση
Δείτε πώς το μπίντρι συνδυάζει σκούρο κράμα ψευδαργύρου με ένθεση. Συγκρίνετε δίσκο από το Μπιντάρ, κουτί παν, βάση με ίριδες και κανάτα.
Το μπίντρι είναι ινδική μεταλλοτεχνία στην οποία ένα σκουρόχρωμο κράμα πλούσιο σε ψευδάργυρο αποτελεί τη βάση για λαμπερά μεταλλικά στολίδια. Η αντίθεση διαμορφώνεται τόσο μέσα στο μέταλλο όσο και στην επιφάνειά του. Μια λεπτή γραμμή μπορεί να είναι ένθετο σύρμα, ένα πλατύ φύλλο μπορεί να έχει κοπεί από μεταλλικό έλασμα και το ματ μαύρο γύρω τους είναι η πατίνα. Οι κατάλογοι συλλογών και οι έρευνες συντήρησης βοηθούν να διακρίνουμε τα στοιχεία. Ένα καλό σημείο για να αρχίσουμε είναι το όριο όπου το φωτεινό σχέδιο συναντά το σκούρο πεδίο.
Το όνομα προέρχεται από το Μπιντάρ, στο Ντεκάν. Ένα μουσείο μπορεί να χρησιμοποιεί τον όρο για αντικείμενο που κατασκευάστηκε στο Μπιντάρ, για αντικείμενο που αποδίδεται εκεί ή για έργο με εντελώς διαφορετικό πιθανό τόπο κατασκευής. Η ονομασία είναι αφετηρία για την εξέταση του αντικειμένου. Ένας δίσκος, ένα κουτί, μια φιάλη και μια κανάτα μπορούν να ανήκουν στην ίδια παράδοση και να διαφέρουν στον τόπο, το φινίρισμα και την κατασκευή. Στις σημειώσεις είναι χρήσιμο να δίνουμε χωριστά το όνομα της τεχνικής και τον πιθανό τόπο.
Πού διακρίνονται το μέταλλο βάσης, η πατίνα και η ένθεση
Αρχίστε με το σώμα του σκεύους. Το σχήμα χυτεύεται από κράμα με μεγάλη αναλογία ψευδαργύρου. Μια επιφανειακή επεξεργασία δίνει στο περιβάλλον μέταλλο τη χαρακτηριστική σκούρα όψη. Το λαμπερό μοτίβο καταλαμβάνει μέρος αυτής της επιφάνειας. Η περιγραφή δύο αντικειμένων μπίντρι στις συλλογές του SOAS εξηγεί τη χύτευση, την προετοιμασία της επιφάνειας, τη χάραξη του σχεδίου και την προσθήκη σύρματος ή ελάσματος. Κατόπιν σκουραίνει το υπόβαθρο ώστε το στολίδι να διακρίνεται. Η περιγραφή επιτρέπει να συνδεθεί το καθένα με διαφορετικό μέρος της εργασίας.
Σε μια φωτογραφία αναζητήστε ένα σκέτο σκούρο σημείο, ένα περίγραμμα και μια πλατιά περιοχή του ίδιου μοτίβου. Παρατηρήστε πώς καθένα αντανακλά το φως. Δύο λαμπερές περιοχές μπορεί να έχουν διαφορετικό χρώμα, αλλά ο θερμός φωτισμός μπορεί να κιτρινίσει οπτικά ένα λευκό μέταλλο. Συμβουλευτείτε το πεδίο υλικών της μουσειακής εγγραφής. Αν αναφέρει χρυσαφί μέταλλο ή προτείνει δύο πιθανά υλικά, διατηρήστε τη διατύπωση. Η θέση μιας γραμμής περιγράφεται με ακρίβεια ακόμη και όταν η σύνθεσή της παραμένει αβέβαιη.
Πώς το σύρμα, το έλασμα και η επίθεση σχηματίζουν το μοτίβο
Ένα λεπτό σύρμα μπορεί να ακολουθεί στενή γραμμή. Ένα κομμένο έλασμα μπορεί να γεμίζει μεγαλύτερο πέταλο ή πεδίο. Ένα επίθετο έλασμα μπορεί να σχηματίζει πλατύ σχέδιο πάνω στο σώμα. Η εγγραφή του Μουσείου Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες για τον δίσκο M.73.5.160 περιγράφει συνδυασμό ένθετου ελάσματος, επίθετου ελάσματος και σύρματος. Το μουσείο τοποθετεί την κατασκευή του στο Μπιντάρ περίπου το 1650–1700. Ο δίσκος είναι ρηχός και έχει διάμετρο λίγο πάνω από 45 εκατοστά. Η καταγραφή δίνει ακριβείς όρους για τεχνικές που συνυπάρχουν στο ίδιο έργο.
Αν σε μια λεπτομέρεια φαίνεται η ακμή, ακολουθήστε τη μεταβολή του ύψους και το περίγραμμα του ενθέματος. Το γύρω κράμα, η κομμένη εσοχή και το στολίδι ανήκουν στο ίδιο οπτικό πεδίο. Η φθορά μπορεί να αμβλύνει τα όρια, οπότε αναζητήστε την τεχνική στον κατάλογο. Ο οδηγός για τα σκεύη θυμιάματος συγκρίνει μεταλλικά σώματα, καλύμματα και επιφάνειες που τεκμηριώνονται χωριστά. Ο οδηγός για την ξύλινη μαρκετερί χατάμ παρακολουθεί μικρά κομμάτια που προετοιμάζονται για ξύλινη επιφάνεια. Όταν μια λεζάντα γράφει απλώς ένθεση, η κατασκευή και το υλικό της βάσης προσθέτουν τις απαραίτητες πληροφορίες.
Στο πεδίο υλικού του δίσκου, το LACMA ονομάζει τις τεχνικές tarkashi και tehnishan. Η επιμελητική σημείωση ξεχωρίζει το σύρμα, το έλασμα μέσα στο μέταλλο και το έλασμα πάνω στην επιφάνεια. Η διαδικτυακή εγγραφή δίνει διαστάσεις και τεχνική περιγραφή. Οι φωτογραφίες των αντικειμένων του Met δείχνουν τη θέση των στολιδιών και των εξαρτημάτων. Αξιοποιήστε ό,τι τεκμηριώνει κάθε εγγραφή. Μια γραμμή που φαίνεται να σταματά στην άκρη της φωτογραφίας μπορεί να συνεχίζεται στο πλάι ή στο χείλος. Η λεζάντα μπορεί να δείχνει τι φαίνεται και να παραπέμπει σε άλλη λήψη ή σε σημείωση για το πλήρες σχέδιο.
Τι διακρίνει ένα κουτί από το Μπιντάρ και μια βάση με ίριδες
Το κουτί του Met για φύλαξη παν, 1996.3a, b, αποδίδεται στο Μπιντάρ και χρονολογείται από τις αρχές έως τα μέσα του 17ου αιώνα. Έχει ύψος περίπου 9,9 εκατοστά και πλάτος 13,6 εκατοστά. Στο πεδίο των υλικών καταγράφεται χυτό και χαραγμένο κράμα ψευδαργύρου με ένθεση ασημιού και ορειχάλκου. Το μουσείο δίνει πολλές όψεις. Συγκρίνετε το σχέδιο στο σώμα και στο καπάκι και ελέγξτε ποιο μέρος φαίνεται στη φωτογραφία που χρησιμοποιείτε. Ο μουσειακός τίτλος προσδιορίζει τον τύπο του δοχείου.
Η βάση του Met με ίριδες, 1984.221, αποδίδεται στο Μπιντάρ στα τέλη του 17ου αιώνα. Έχει ύψος 17,5 εκατοστά και διάμετρο 16,5. Η καταχώριση περιγράφει ορειχάλκινη ένθεση σε χυτό και χαραγμένο κράμα ψευδαργύρου. Η βάση στήριζε κάποτε άλλα εξαρτήματα ενός ναργιλέ. Στη μουσειακή εικόνα η ίδια η βάση είναι το καταγεγραμμένο αντικείμενο. Συνδέστε το πεδίο υλικών με το στολίδι που φαίνεται και εξηγήστε το αρχικό σύνολο με την επιμελητική σημείωση. Το κουτί και η βάση έχουν διαφορετικό σχήμα, χρονολόγηση και υλικά ένθεσης. Το πλάτος του κουτιού και η διάμετρος της βάσης είναι επίσης διαφορετικές μετρήσεις.
Τι δείχνουν δύο αντικείμενα διδακτικής συλλογής για το φινίρισμα
Η φιάλη LDSAC 2021.1.9 του SOAS έχει στρογγυλεμένο σώμα και μακρύ στενό λαιμό. Χρονολογείται στον 19ο αιώνα και δεν έχει το αρχικό πώμα. Η υπεύθυνη συλλογής περιγράφει στιλβωμένη επιφάνεια και πιθανό συνδυασμό ασημένιου σύρματος και ελάσματος σε ζώνες. Τη συγκρίνει με παραδείγματα που αποδίδονται στην Πουρνέα του Μπιχάρ, αφήνοντας ανοιχτό τον τόπο παραγωγής. Η ομοιότητα μπορεί να καταγραφεί ως σύγκριση του καταλόγου, ακόμη κι αν το εργαστήριο παραμένει άγνωστο. Ο λαιμός, η στίλβωση και η απουσία του πώματος είναι ξεχωριστές παρατηρήσεις.
Το δεύτερο αντικείμενο του SOAS, LDSAC 2021.1.10, έχει πιο απαλή και λιγότερο ομοιόμορφη σκοτεινή επιφάνεια. Περιγράφεται ως πιθανό μικρό πτυελοδοχείο και παλαιότερα είχε καταγραφεί ως λίθινη λεκάνη. Η πλατιά χρυσαφί ένθεση μπορεί να είναι από ορείχαλκο ή χρυσό, με μικρότερα ασημένια στοιχεία. Η παλαιά ονομασία ανήκει στην ιστορία της συλλογής και η πιθανή λειτουργία στην τρέχουσα εγγραφή. Ο οδηγός για τις φιάλες προσκυνητών δείχνει πώς το σώμα και τα εξαρτήματα βοηθούν στην ταυτοποίηση. Ένα εξάρτημα που λείπει περιορίζει όσα μπορεί να δείξει μία φωτογραφία για την αρχική χρήση.
Πώς οι μελέτες συντήρησης διακρίνουν τη σκούρα επιφάνεια από το σώμα
Μια μελέτη στο περιοδικό συντήρησης του V&A εξέτασε ένα κουτί μπίντρι και έναν δίσκο που αποκτήθηκαν για έρευνα. Ο φθορισμός ακτίνων Χ έδειξε ότι ο ψευδάργυρος ήταν το κύριο μέταλλο και στα δύο. Σε μικρό δείγμα από την κάτω πλευρά του κουτιού, η ομάδα εκτίμησε την πατίνα σε περίπου τρία μικρόμετρα στο σημείο της εξέτασης. Η χαρτογράφηση της επιφάνειας έδειξε επίσης ότι το σκούρο υπόβαθρο βρισκόταν γενικά λίγο χαμηλότερα από την ένθεση. Η μέτρηση αφορά το ερευνητικό δείγμα. Το πάχος και η διαφορά ύψους είναι χωριστά αποτελέσματα.
Μια χωριστή ανάλυση της επιφάνειας δειγμάτων του Βρετανικού Μουσείου εξέτασε τη χημική σύσταση στην πατίνα και από κάτω. Οι συγγραφείς πρότειναν για τη σκούρα όψη ένα μοντέλο με διασπαρμένη φάση που μοιάζει με οξείδιο ψευδαργύρου. Αποδώστε την πρόταση στη συγκεκριμένη εργασία. Ένα αναλυτικό αποτέλεσμα για λεπτό στρώμα μπορεί να διαφέρει από την περιγραφή του χυτού σώματος. Ο οδηγός για τη μεταλλική λάμψη στα κεραμικά δείχνει άλλη περίπτωση όπου ένα λεπτό στρώμα αλλάζει την αντανάκλαση του φωτός. Η κεραμική τεχνική και η επιφάνεια του κράματος έχουν καθεμιά τη δική της τεκμηρίωση.
Τι λέει το όνομα Μπιντάρ για μια κανάτα του 19ου αιώνα
Η κανάτα 2023-25 του Μουσείου Τέχνης του Πανεπιστημίου Πρίνστον χρονολογείται γύρω στο 1850 και έχει ύψος 90 εκατοστά. Στα υλικά αναφέρεται μπίντρι με ασήμι, χαλκό και ορείχαλκο. Ο τόπος παραγωγής καταγράφεται ως Ινδία, πιθανώς Σουράτ ή Βαντοντάρα. Στη διακόσμηση με μορφές και κτίρια, το μουσείο αναγνωρίζει μοτίβα προσαρμοσμένα από την Ευρώπη, με ινδικά φυτά και ζώα στο τοπίο. Τα μοτίβα ανήκουν στην εικονογραφία και η γεωγραφική απόδοση καταγράφεται σε άλλο πεδίο.
Η εγγραφή αναφέρει τη συλλογή της βασίλισσας Βικτώριας στα έτη 1851–54 και το Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου από το 1854 έως το 1946. Το Πρίνστον απέκτησε την κανάτα το 2023. Οι εγγραφές προέλευσης δείχνουν τη διαδρομή του αντικειμένου μετά την κατασκευή του. Γράψτε σε χωριστές γραμμές την κατά προσέγγιση χρονολογία παραγωγής, τον πιθανό τόπο και τους χρονολογημένους κατόχους. Έτσι το τεκμηριωμένο ιστορικό κατοχής διατηρείται, όπως και η αβεβαιότητα που συνοδεύει την απόδοση του εργαστηρίου.
Πώς περιγράφουμε αντικείμενο από φωτογραφία μουσείου
Βρείτε μια σκοτεινή περιοχή, μια λεπτή γραμμή και ένα πλατύ σχήμα του στολιδιού. Ακολουθήστε τα ως την ακμή ή σε άλλη άποψη, αν η καταχώριση παρέχει περισσότερες φωτογραφίες. Εντοπίστε το χείλος, το καπάκι, τη λαβή ή το άνοιγμα και εξηγήστε τι μέρος δείχνει η εικόνα. Η περιγραφή μπορεί να αρχίσει με τη μορφή και το φινίρισμα και να κατονομάσει έπειτα κάθε υλικό με τη γλώσσα του καταλόγου. Με τον αριθμό καταγραφής άλλος αναγνώστης μπορεί να εξετάσει την ίδια λεπτομέρεια.
Χρησιμοποιήστε τις ημερομηνίες και τις επιφυλάξεις της συλλογής. Στον δίσκο του LACMA αναφέρονται έλασμα, επίθεση και σύρμα. Στη βάση με ίριδες του Met αναφέρεται ορείχαλκος. Στο δοχείο του SOAS φαίνεται ο χρυσαφί τόνος και προτείνεται το μέταλλο. Η κανάτα του Πρίνστον έχει πιθανό τόπο παραγωγής και τεκμηριωμένη ιστορία κατοχής. Το όνομα μπίντρι συνδέει τα αντικείμενα με συγκεκριμένο είδος μεταλλοτεχνίας. Η εγγραφή κάθε έργου παρέχει τη βάση για την περιγραφή του.
Εγγραφές συλλογών και τεχνικές μελέτες
- Συλλογές SOAS, μαθαίνοντας μέσα από αντικείμενα συγκρίνει μια φιάλη και ένα πιθανό πτυελοδοχείο και περιγράφει τα στάδια κατασκευής.
- LACMA, δίσκος M.73.5.160 τεκμηριώνει το σύρμα, το ένθετο και το επίθετο έλασμα.
- Met, κουτί 1996.3a, b καταγράφει ένθεση ασημιού και ορειχάλκου σε δοχείο με καπάκι.
- Met, βάση 1984.221 καταγράφει τον ορείχαλκο και εξηγεί τα αρχικά εξαρτήματα.
- Περιοδικό συντήρησης του V&A, τεύχος 55 εξετάζει την πατίνα και το ανάγλυφο δύο ερευνητικών αντικειμένων.
- Fondazione Bruno Kessler, ανάλυση δειγμάτων του Βρετανικού Μουσείου εξηγεί τις μεθόδους και την προτεινόμενη ερμηνεία για τη σκούρα πατίνα.
- Μουσείο Τέχνης του Πανεπιστημίου Πρίνστον, κανάτα 2023-25 δίνει ύψος, πιθανό τόπο παραγωγής και ιστορία κατοχής.





