
คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในอิสลาม: อัลกุรอาน เตารอต ซะบูร อินญีล และคัมภีร์ก่อนหน้า
เปิดดูโองการที่กล่าวถึงคัมภีร์และศาสนทูตแต่ละท่าน พร้อมทำความเข้าใจชื่อโทราห์ เพลงสดุดี และพระวรสารในแต่ละศาสนา
มุสลิมถือว่าอัลกุรอานเป็นการเปิดเผยที่อัลลอฮ์ประทานแก่มุฮัมมัด และเชื่อว่าพระองค์ประทานคัมภีร์มาก่อนหน้านั้นด้วย อัลกุรอานกล่าวถึงเตารอตซึ่งเชื่อมโยงกับมูซา ซะบูรที่ประทานแก่ดาวูด อินญีลที่ประทานแก่อีซา และคัมภีร์ก่อนหน้าของอิบรอฮีมและมูซาที่เรียกว่า Suhuf อัลกุรอาน 3:3 กล่าวถึงเตารอตและอินญีลในโองการเดียวกัน ส่วนเรื่องดาวูดและคัมภีร์ก่อนหน้าปรากฏในบทอื่น
หนังสือแนะนำอาจนับจำนวนคัมภีร์ต่างกันตามวิธีจัดกลุ่มคัมภีร์ก่อนหน้า อัลกุรอาน 4:136 เรียกร้องให้ศรัทธาต่อคัมภีร์ที่ประทานแก่ศาสนทูตและที่ประทานมาก่อน ความเชื่อนี้ครอบคลุมการเปิดเผยกว้างกว่ารายชื่อสั้น ๆ ส่วน คู่มือหลักศรัทธาหกประการ อธิบายเรื่องศรัทธาต่อคัมภีร์ควบคู่กับความเชื่อเรื่องมลาอิกะฮ์ บรรดาศาสนทูต และวันสุดท้าย
อัลกุรอานกล่าวถึงคัมภีร์แต่ละเล่มที่ใด
- อัลกุรอานกับมุฮัมมัด อัลกุรอาน 2:97 ระบุว่าญิบรีลเป็นผู้ถ่ายทอดการเปิดเผยแก่ท่านนบีโดยได้รับอนุญาตจากอัลลอฮ์ และ อัลกุรอาน 27:1 ใช้ชื่ออัลกุรอานในตัวบท
- เตารอตกับมูซา อัลกุรอาน 5:44 เอ่ยชื่อเตารอต ขณะที่ อัลกุรอาน 2:53 บอกว่าพระเจ้าประทานคัมภีร์แก่มูซา การอ่านโองการทั้งสองช่วยให้เข้าใจว่าการเชื่อมโยงในคำสอนอิสลามมีที่มาอย่างไร
- ซะบูรกับดาวูด อัลกุรอาน 4:163 กล่าวถึงดาวูดพร้อมกับซะบูรที่พระเจ้าประทานแก่ท่าน ข้อความนี้ปรากฏอีกครั้งที่ 17:55
- อินญีลกับอีซา อัลกุรอาน 5:46 ระบุถึงอีซาบุตรของมัรยัมและกล่าวว่าพระเจ้าประทานอินญีลแก่ท่าน
- คัมภีร์ก่อนหน้าของอิบรอฮีมและมูซา ตอนท้ายของ อัลกุรอาน 87:14–19 กล่าวถึงคัมภีร์ของทั้งสองท่าน อัลกุรอาน 53:36–41 กล่าวถึงคัมภีร์ดังกล่าวในเรื่องความรับผิดชอบของแต่ละคน
Tawrat และ Tawrah เป็นรูปเขียนด้วยอักษรละตินของชื่ออาหรับคำเดียวกัน เช่นเดียวกับ Injil และ Injeel ฉบับแปลบางเล่มอาจใช้ชื่อโทราห์ เพลงสดุดี หรือพระวรสาร ในขณะที่หนังสือประกอบการอ่านรักษาชื่ออาหรับไว้ หากค้นชื่อแล้วได้ผลหลายแบบ ให้ดูเลขบท เลขโองการ และชื่อบุคคลในข้อความประกอบกัน ในบันทึกการอ่านสามารถจดทั้งชื่อที่ถอดเสียงและคำที่ผู้แปลเลือกใช้
ตัวบทอัลกุรอาน ฉบับแปล และต้นฉบับลายมือ
อัลกุรอานมีสถานะเฉพาะในอิสลามในฐานะการเปิดเผยแก่มุฮัมมัด อัลกุรอาน 25:32 ตอบคำถามว่าทำไมการเปิดเผยจึงทยอยลงมา โดยกล่าวถึงการทำให้จิตใจของท่านนบีมั่นคง อัลกุรอาน 5:48 กล่าวว่าคัมภีร์ที่ประทานแก่มุฮัมมัดยืนยันคัมภีร์ก่อนหน้าและมีอำนาจเกี่ยวกับคัมภีร์เหล่านั้น ฉบับแปลใช้คำต่างกันเพื่อถ่ายทอดความสัมพันธ์ดังกล่าว โองการเดียวกันยังกล่าวถึงชุมชนที่แตกต่างกันและเรียกร้องให้แข่งกันทำความดี อ่านคู่กับ 5:44 และ 5:46 เพื่อดูคำอธิบายเรื่องการชี้ทางในเตารอตและอินญีล
เลขบทและโองการระบุตำแหน่งในตัวบท ถ้อยคำภาษาไทยมาจากฉบับแปลที่เลือก ส่วนเลขเรียกในทะเบียนห้องสมุดบอกว่ากำลังพูดถึงต้นฉบับชิ้นใด คำอธิบายเรื่องมุศฮัฟ อธิบายคำที่ใช้เรียกอัลกุรอานฉบับที่เขียนขึ้นและแสดงว่าหน้ากระดาษหนึ่งแผ่นอาจรักษาข้อความไว้เพียงส่วนหนึ่งของงานที่ยาวกว่า ถ้าดูตัวบทเดียวกันในหนังสือกับต้นฉบับ ควรจดทั้งตำแหน่งของโองการและข้อมูลของต้นฉบับที่ใช้
ทะเบียนของมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม อธิบายเศษต้นฉบับหนังสัตว์ในชุดสะสมมิงกานา ซึ่งเก็บข้อความบางส่วนของบทที่ 18 ถึง 20 ไว้ ข้อมูลดังกล่าวช่วยให้หาตอนที่ตรงกันในฉบับเต็มได้ การหาอายุด้วยคาร์บอนกัมมันตรังสีใช้กับหนังสัตว์ที่เป็นวัสดุรองรับ การประเมินว่าข้อความถูกเขียนเมื่อใดต้องอาศัยหลักฐานอื่นด้วย บทความเรื่อง เครื่องหมายช่วยอ่านในต้นฉบับอัลกุรอาน แสดงให้เห็นว่าการจัดหน้าช่วยบอกจุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุดของข้อความอย่างไร
เตารอตในอัลกุรอานกับโทราห์ในธรรมเนียมยิว
อัลกุรอาน 5:44 กล่าวถึงเตารอตว่าให้ทางนำและแสงสว่าง โองการบอกว่าบรรดานบีใช้คัมภีร์นี้ในการตัดสินแก่ชุมชนยิว และผู้นำศาสนากับผู้รู้ได้รับมอบหมายให้ดูแลคัมภีร์ เมื่ออ่านควบคู่กับ 2:53 จะเห็นว่าโองการหนึ่งบอกชื่อและบทบาทของคัมภีร์ ส่วนอีกโองการกล่าวถึงมูซาและคัมภีร์ที่ท่านได้รับ การระบุสองแหล่งแยกกันทำให้ผู้อ่านตรวจหลักฐานของคำอธิบายที่เชื่อมเตารอตกับมูซาได้
ในธรรมเนียมยิว โทราห์ในความหมายเฉพาะอาจหมายถึงหนังสือห้าเล่มของโมเสส คลังทานัคของ Sefaria จัดปฐมกาล อพยพ เลวีนิติ กันดารวิถี และเฉลยธรรมบัญญัติไว้ในหมวดนี้ หมวดผู้เผยพระวจนะและหมวดข้อเขียนแยกออกไป บทอธิบายโทราห์ของ Sefaria กล่าวถึงความหมายที่กว้างขึ้นของคำในคำสอนยิวด้วย เมื่อมีผู้ใช้คำโทราห์อธิบายเตารอต ควรดูว่าเขาหมายถึงหนังสือห้าเล่ม ข้อความตอนหนึ่ง หรือคำสอนในความหมายกว้าง
ในการเปรียบเทียบ ใช้คำว่าเตารอตเมื่อสรุปโองการอัลกุรอาน และบอกชื่อหนังสือกับข้อที่อ้างเมื่อพูดถึงทานัค ชื่อที่ใกล้กันและความเกี่ยวข้องกับมูซาช่วยตั้งต้นการศึกษา ถ้าจะกล่าวว่าฉบับพิมพ์สมัยใหม่ทั้งฉบับตรงกับการเปิดเผยที่กล่าวถึงในอัลกุรอานทุกบรรทัด จำเป็นต้องหาหลักฐานในระดับข้อความให้ครบ การแยกแหล่งอ้างอิงทำให้ผู้อ่านติดตามได้ว่าข้อความใดมาจากคัมภีร์ใด
ทำไมซะบูรจึงมักแปลว่าเพลงสดุดี
ข้อความที่กล่าวถึงดาวูดโดยตรงอยู่ที่ 4:163 และ 17:55 โองการแรกพูดถึงการประทานซะบูรหลังการระบุรายชื่อนบีที่ได้รับการเปิดเผย โองการที่สองวางเรื่องการประทานคัมภีร์หลังถ้อยคำเกี่ยวกับความรู้ของพระเจ้าและความแตกต่างระหว่างนบี ชื่อเพลงสดุดีทำให้เห็นความเกี่ยวข้องกับธรรมเนียมบทสดุดี ทั้งสองโองการระบุความเชื่อมโยงระหว่างดาวูดกับซะบูร แต่ไม่ได้บอกเนื้อหาครบถ้วนหรือลำดับของบทต่าง ๆ
หนังสือเพลงสดุดีมีตำแหน่งในบัญชีคัมภีร์แต่ละธรรมเนียม Sefaria จัดไว้ในหมวดข้อเขียนของทานัค ขณะที่ สารบัญพระคัมภีร์ของสภาพระสังฆราชคาทอลิกแห่งสหรัฐฯ จัดไว้กับหนังสือปรีชาญาณในพันธสัญญาเดิม สารบัญเหล่านี้ใช้ค้นบทสดุดีที่ต้องการได้ ถ้าต้องการดูคำกล่าวเรื่องซะบูรที่ประทานแก่ดาวูดในอัลกุรอาน ให้กลับไปดู 4:163 การเปรียบเทียบข้อความควรระบุฉบับและตำแหน่งของข้อความแต่ละแห่ง
อัลกุรอาน 21:105 แสดงข้อจำกัดของการค้นจากคำแปลฉบับเดียว ต้นฉบับอาหรับใช้คำว่า al-zabur ในโองการเกี่ยวกับบ่าวผู้เที่ยงธรรมของพระเจ้าที่จะได้รับแผ่นดินเป็นมรดก ฉบับแปลบางฉบับใช้คำกว้างกว่าว่า “คัมภีร์” การค้นเฉพาะคำว่า “เพลงสดุดี” อาจไม่พบโองการนี้ ลองเปรียบเทียบ 21:105 กับ 4:163 และอ่านสิ่งที่กล่าวไว้ก่อนหน้าและหลังข้อความทั้งสอง
อินญีลในอัลกุรอานกับพระวรสารสี่เล่ม
อัลกุรอาน 5:46 กล่าวถึงอีซาบุตรของมัรยัมและระบุว่าพระเจ้าประทานอินญีลแก่ท่าน โองการกล่าวถึงอีซากับอินญีลโดยโยงกับเตารอตที่มาก่อน และบอกว่าอินญีลมีทางนำและแสงสว่าง การประทานแก่อีซาบ่งบอกว่าใครรับการเปิดเผย โองการไม่ได้แจกแจงชื่อหนังสือแต่ละเล่มหรือสารบัญเนื้อหา
ในสารบัญพระคัมภีร์คาทอลิก พระวรสารเป็นหนังสือเกี่ยวกับพระเยซูสี่เล่ม ได้แก่ มัทธิว มาระโก ลูกา และยอห์น กิจการอัครสาวกและจดหมายอยู่ในตำแหน่งอื่นของพันธสัญญาใหม่ ในภาษาคริสต์ “พระวรสาร” อาจหมายถึงข่าวดีที่ประกาศด้วย ตัวอย่างปรากฏใน บทนำเรื่องพระเยซูคริสต์ในหนังสือคำสอนคาทอลิก การระบุโองการหรือชื่อหนังสือช่วยให้ผู้อ่านทราบว่ากำลังกล่าวถึงการเปิดเผยแก่อีซา ข่าวดีตามความเชื่อคริสต์ หรือหนังสือเล่มใดเล่มหนึ่ง
คัมภีร์ก่อนหน้าของอิบรอฮีมและมูซา
Suhuf เป็นรูปพหูพจน์ภาษาอาหรับที่ใช้หมายถึงแผ่นหรือข้อเขียน ฉบับแปล 87:18–19 อาจใช้ “คัมภีร์ก่อนหน้า” หรือถ้อยคำที่สื่อถึงแผ่นบันทึก โองการก่อนหน้ากล่าวถึงการขัดเกลาตนเอง การระลึกถึงพระเจ้า และการละหมาด พร้อมทั้งเปรียบเทียบความยึดติดกับชีวิตปัจจุบันกับชีวิตภายหน้าที่คงทนกว่า การอ่านตั้งแต่โองการ 14 ช่วยให้เห็นว่าคำชี้กลับในโองการ 18 อ้างถึงเรื่องใด
อัลกุรอาน 53:36–41 เอ่ยถึงมูซาก่อนแล้วจึงอิบรอฮีม ข้อความถัดมาว่าด้วยการที่แต่ละคนรับภาระของตนเองและต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตนพยายามทำ ทั้งสองตอนช่วยให้เห็นว่าอัลกุรอานโยงคัมภีร์ก่อนหน้าเข้ากับคำสอนใด ข้อความเหล่านี้ไม่ได้ให้เนื้อหาฉบับเต็ม จำนวนหน้า หรือรายละเอียดของวัตถุที่ยังคงอยู่ การวินิจฉัยรูปทรง วัสดุ หรือที่เก็บรักษาวัตถุโบราณต้องใช้ข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุชิ้นนั้นโดยเฉพาะ
มูซาปรากฏในรายการสองครั้ง เพราะอัลกุรอานกล่าวถึงคัมภีร์ที่ประทานแก่ท่านในแห่งหนึ่ง และกล่าวถึงคัมภีร์ก่อนหน้าที่เกี่ยวข้องกับท่านในอีกแห่งหนึ่ง เมื่อมีผู้ถามว่ามีคัมภีร์ห้าเล่มพอดีหรือไม่ ให้ใช้ห้าหัวข้อข้างต้นเป็นทางไปสู่แหล่งอ่าน และอธิบายว่าหัวข้อสุดท้ายกล่าวถึงนบีสองท่าน อัลกุรอาน 4:136 ช่วยให้เห็นถ้อยคำเรื่องศรัทธาต่อการเปิดเผยในความหมายที่กว้างขึ้น
วิธีตรวจสอบคำกล่าวเกี่ยวกับคัมภีร์
- เปิดโองการที่ตรงประเด็น หากจะอ่านเรื่องอีซากับอินญีล ให้เปิด 5:46 พร้อมข้อความรอบข้าง จดชื่อที่ปรากฏและการกระทำที่กล่าวถึง สำหรับมูซาให้จด 2:53 แยกจาก 5:44
- จดฉบับแปลไว้ด้วย ถ้าคำแปลใน 21:105 ต่างจาก 4:163 ให้หาคำอาหรับในทั้งสองแห่งแล้วเทียบคำแปล ระบุผู้แปลเมื่อยกข้อความตามต้นฉบับ และระบุโองการเมื่อเรียบเรียงด้วยคำของตนเอง
- ให้ที่อ้างอิงของพระคัมภีร์แยกต่างหาก ระบุบัญชีคัมภีร์หรือชื่อฉบับ ตามด้วยชื่อหนังสือและตอนที่ใช้ ส่วนคำกล่าวถึงสิ่งที่ดาวูดได้รับในอัลกุรอานให้อ้าง 4:163 หรือ 17:55
- จดเลขเรียกของวัตถุเมื่อกล่าวถึงสำเนาเก่า ตรวจว่าสถาบันใดเก็บรักษา มีข้อความเหลืออยู่เท่าใด และใช้อะไรหาอายุ บทความเรื่อง การอ่านบันทึกท้ายต้นฉบับอิสลาม อธิบายว่าบางครั้งผู้คัดลอกจดชื่อหรือวันที่ไว้ ทะเบียนและร่องรอยการครอบครองบนหน้าอาจช่วยติดตามประวัติของต้นฉบับนั้นได้
ในบันทึกสั้น ๆ ให้เขียน “อินญีลที่ประทานแก่อีซา อัลกุรอาน 5:46” ไว้บรรทัดหนึ่ง แล้วเขียน “พระวรสารนักบุญมัทธิว” พร้อมบทและข้อที่ต้องการเทียบอีกบรรทัดหนึ่ง สำหรับคัมภีร์ก่อนหน้าให้บันทึก 87:14–19 คู่กับ 53:36–41 ข้อความแรกย้อนกลับไปถึงเรื่องการละหมาดและชีวิตภายหน้า ส่วนข้อความที่สองเน้นความรับผิดชอบของแต่ละคน





