
กูเอร์ดา เซกาคืออะไร เส้นกั้นสีน้ำเคลือบบนกระเบื้องโบราณ
เทคนิคกูเอร์ดา เซกาแยกสีน้ำเคลือบบนกระเบื้องแผ่นเดียว ดูเส้นขอบ รอยต่อ และลายของตัวอย่างจากคอนยาและอิหร่านในพิพิธภัณฑ์
ขนาดของงานสำเร็จอาจใหญ่กว่าเส้นเล็ก ๆ นี้มาก กระเบื้องรูปดาวแผ่นเดียวอาจมีหลายสี แผงประดับในวังอาจประกอบด้วยกระเบื้องหลายสิบแผ่นที่รวมเป็นภาพเดียว ทั้งสองแบบมีแนวแบ่งน้ำเคลือบบนผิว และแผงกระเบื้องยังมีรอยต่อระหว่างชิ้นด้วย
เส้นกั้นทำหน้าที่อะไรระหว่างการเผา
ดูตรงที่น้ำเคลือบสองสีมาบรรจบกัน ในเทคนิคที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันอธิบายไว้ในหนังสือ Persian Tiles พื้นที่สีต่าง ๆ แยกจากกันด้วยเส้นแคบที่ทำจากแมงกานีสผสมไขมัน ส่วนที่เป็นไขมันเผาไหม้ไประหว่างการเผา เหลือเส้นแบ่งที่มีผิวด้าน เส้นนี้เป็นขอบของลายและช่วยให้น้ำเคลือบอยู่ในพื้นที่ที่กำหนด กระเบื้องหนึ่งแผ่นจึงมีพื้นที่เคลือบหลายส่วน เช่น กลีบดอก ใบ และพื้นรอบ ๆ เดอะเม็ต Persian Tiles บทนำและรายการวัตถุ
ในทะเบียนกระเบื้องโค้งสองแผ่นที่เชื่อมโยงกับคอนยา เดอะเม็ตอธิบายถึงสารกันน้ำเคลือบลักษณะคล้ายขี้ผึ้ง ส่วนพิพิธภัณฑ์แอชโมเลียนระบุว่าแผงสมัยซาฟาวิดของตนใช้เส้นกั้นที่มีความมันและมีแมงกานีสเป็นส่วนประกอบหลัก คำอธิบายทั้งสองบอกหน้าที่ของเส้นกั้นในตัวอย่างที่ศึกษา โดยลงรายละเอียดเรื่องวัสดุต่างกัน เส้นสีเข้มในภาพเป็นเบาะแสเรื่องเทคนิค การอ่านทะเบียนหรือการตรวจชิ้นงานโดยตรงให้หลักฐานชัดขึ้นว่าเส้นทำมาจากอะไร เดอะเม็ต กระเบื้องขึ้นรูป 08.185a, b แอชโมเลียน คำอธิบายแผง EA1979.16
แนวแบ่งน้ำเคลือบและรอยต่อระหว่างกระเบื้อง
งานโมเสกกระเบื้องตัดนำชิ้นส่วนเคลือบแยกชิ้นมาประกบกันเป็นลาย รอยต่ออาจตรงกับขอบของชิ้นเซรามิกที่ตัดเป็นรูปทรงเฉพาะ บทความเรื่อง งานกระเบื้องเซลลิจ แสดงว่าชิ้นกระเบื้องที่ตัดแยกกันประกอบเป็นลายเรขาคณิตอย่างไร ในงานกูเอร์ดา เซกา เซรามิกแผ่นเดียวอาจมีพื้นที่สีหลายแห่ง แนวแบ่งสีภายในแผ่นอาจโค้งตามรูปที่ละเอียดและอยู่ห่างจากขอบนอก ทั้งสองวิธีสร้างลายสีซับซ้อนได้ ตำแหน่งของรอยต่อช่วยอธิบายว่าช่างประกอบลายขึ้นมาอย่างไร เดอะเม็ต การเปรียบเทียบโมเสกกับการตกแต่งแบบกูเอร์ดา เซกา
เมื่อดูแผงกระเบื้อง ยังมีเส้นอีกชนิดให้สังเกต รอยต่ออาจพาดตรงผ่านพื้นหลังที่มีสีเดียวกันทั้งสองด้าน ขณะที่เส้นขอบลายอาจโค้งไปตามกิ่งไม้หรือเสื้อผ้าภายในแผ่นเดียว ถ้าลายพาดข้ามรอยต่อ ให้เทียบว่าส่วนสองข้างมาบรรจบกันอย่างไร ช่างต้องจัดทั้งพื้นที่สีในกระเบื้องแต่ละแผ่นและตำแหน่งของลายเมื่อนำแผ่นมาประกอบกัน
ในภาพขยาย ลองเริ่มจากมุมกระเบื้องที่มองเห็นแล้วตามรอยต่อไปในพื้นหลัง จากนั้นมองหาเส้นโค้งที่ล้อมรูปไว้บนแผ่นเดียว ภาพเต็มแผงช่วยตรวจว่าเส้นไหนอยู่ในแนวเดียวกับรอยต่อของชิ้นอื่น และเส้นไหนแบ่งสีเฉพาะส่วนหนึ่งของภาพ
กระเบื้องโค้งสองแผ่นที่เชื่อมโยงกับคอนยา
กระเบื้องหมายเลข 08.185a และ 08.185b ของเดอะเม็ตทำจากเนื้อเซรามิกที่มีควอตซ์เป็นหลัก ซึ่งเรียกว่า stonepaste ในทะเบียน พิพิธภัณฑ์กำหนดอายุไว้ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 และเชื่อมโยงกับคอนยาในตุรกีปัจจุบัน แผ่นแรกสูง 47.8 ซม. และกว้าง 28.1 ซม. แผ่นที่สองสูง 47 ซม. และกว้าง 27.6 ซม. ทะเบียนระบุว่ามีน้ำเคลือบหลายสีอยู่ภายในเส้นสีดำที่กันน้ำเคลือบ ทั้งสองแผ่นใช้เทคนิคเดียวกันและมีรูปทรงโดยรวมคล้ายกัน แต่ขนาดต่างกันเล็กน้อย เดอะเม็ต กระเบื้องขึ้นรูปที่เชื่อมโยงกับคอนยา
ความโค้งให้เบาะแสเกี่ยวกับวิธีใช้ เดอะเม็ตเสนอว่ากระเบื้องทั้งคู่น่าจะเคยอยู่ด้านนอกของหอทรงกลีบในสุสานรูมีที่คอนยา ข้อเสนอนี้เป็นการประเมินตำแหน่งที่เป็นไปได้ของผู้ดูแลคอลเล็กชัน ภาพด้านหน้าใช้ดูรายละเอียดของลายสี ส่วนภาพด้านข้างแสดงความโค้งของเนื้อเซรามิก ซึ่งเกี่ยวข้องกับการวางให้รับกับผิวอาคาร เดอะเม็ต บันทึกของภัณฑารักษ์และภาพด้านข้าง
กระเบื้องรูปดาวสองแผ่นจากคาร์เกิร์ด
ที่คาร์เกิร์ดในอิหร่านตะวันออกเฉียงเหนือ กระเบื้องที่เชื่อมโยงกับมัดราซะฮ์อัลฆิยาษียะฮ์เป็นตัวอย่างของขนาดและรูปทรงอีกแบบ หมายเลข 17.143.1 ของเดอะเม็ตเป็นดาวสิบสองแฉก ขนาด 40.3 × 40.3 ซม. และลึก 3.2 ซม. พิพิธภัณฑ์กำหนดอายุไว้ที่ ฮ.ศ. 846 หรือ ค.ศ. 1442–43 และระบุตำแหน่งบนผนังอีวานด้านตะวันตก อีวานเป็นพื้นที่มีเพดานโค้งและเปิดด้านหนึ่ง รูปดาวเป็นขอบนอกของแผ่น ด้านในมีรูปเคลือบที่สอดประสานกันเป็นลายอีกชั้นบนเนื้อกระเบื้องชิ้นเดียวกัน เดอะเม็ต กระเบื้องดาวสิบสองแฉก 17.143.1
กระเบื้อง G.486 ของพิพิธภัณฑ์บริติชเป็นดาวอีกแผ่นจากคาร์เกิร์ด ทะเบียนกำหนดอายุไว้กลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 ระบุลายดอกโบตั๋นแบบประดิษฐ์ และให้สีน้ำเงินโคบอลต์ ดำ แดง ขาว และทองในคำอธิบายการตกแต่ง เส้นผ่านศูนย์กลางมากที่สุดคือ 39.5 ซม. พิพิธภัณฑ์เชื่อมโยงกับมัดราซะฮ์อัลฆิยาษียะฮ์และให้ช่วง ค.ศ. 1442–1446 สำหรับตัวอาคาร รายการสีอธิบายลักษณะที่เห็นของกระเบื้องแผ่นนี้ ส่วนชื่อเทคนิคกล่าวถึงพื้นที่เคลือบและขอบของแต่ละสี ควรอ่านข้อมูลทั้งสองก่อนพิจารณาว่าสีใดในคำอธิบายเป็นน้ำเคลือบ พิพิธภัณฑ์บริติช กระเบื้องรูปดาวจากคาร์เกิร์ด G.486
ทะเบียนทั้งสองยังแสดงวิธีระบุขนาดที่ต่างกัน เดอะเม็ตบอกความสูง ความกว้าง และความลึก ส่วนพิพิธภัณฑ์บริติชบอกเส้นผ่านศูนย์กลางมากที่สุด ระยะที่ยาวที่สุดข้ามดาวทั้งสองใกล้เคียง 40 ซม. แต่ละทะเบียนให้การวัดของตนเองและลงรายละเอียดเรื่องอายุและตำแหน่งในอาคารไม่เท่ากัน ในการเปรียบเทียบจึงควรจดว่าตัวเลขใดเป็นขนาดชิ้นงาน และปีใดระบุอายุของตัวอาคาร
แผงสมัยซาฟาวิดสร้างภาพหนึ่งฉากจากกระเบื้องหลายแผ่นอย่างไร
พิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศมณฑลลอสแอนเจลิสหรือ LACMA ระบุว่าแผง M.73.5.4 ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นหนึ่งในแผงคู่ที่เคยติดตั้งเหนือซุ้มโค้งในศาลาฮัชต์เบเฮชต์ เมืองอิสฟาฮาน เมื่อประกอบแล้วมีขนาดประมาณ 115 × 105 ซม. รูปร่างด้านนอกเข้ากับพื้นที่เหนือซุ้มและด้านข้างซุ้ม ส่วนสีและลายกระจายอยู่บนผิวกระเบื้องหลายแผ่นภายในแนวนั้น ทะเบียนอธิบายวิธีสมัยซาฟาวิดที่นำกระเบื้องซึ่งเขียนลายแยกกันมาประกอบเป็นภาพใหญ่ ผู้ชมดูได้ทั้งภาพรวมของฉากและแนวที่ชิ้นเซรามิกแบ่งภาพออกจากกัน LACMA แผงกระเบื้องสำหรับพื้นที่เหนือซุ้มโค้ง M.73.5.4
แผง EA1979.16 ของแอชโมเลียนเป็นงานอิหร่านจากกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ประกอบด้วยกระเบื้อง 48 แผ่น ขนาดเมื่อไม่รวมกรอบคือ 93 × 269 ซม. ภาพนกและสัตว์อื่น ๆ ล้อมรอบลายทรงกลีบตรงกลาง แผงนี้มีทะเบียนแยกต่างหาก โดยระบุอิหร่านเป็นแหล่งผลิต การจัดสัตว์ไว้ในองค์ประกอบขนาดใหญ่เปรียบเทียบกับตัวอย่างอื่นของ รูปคนและสัตว์ในศิลปะอิสลาม ได้ แอชโมเลียน แผงกระเบื้อง 48 แผ่น EA1979.16
องค์ประกอบของแผงซาฟาวิดบางชิ้นนำมาอ่านคู่กับภาพในหนังสือได้ หนังสือของเดอะเม็ตเปรียบเทียบงานเหล่านี้กับจิตรกรรมขนาดเล็กร่วมสมัย ลองดูตำแหน่งคน พืช และลายขอบใน ภาพเขียนในชาห์นาเมห์ฉบับชาห์ตะห์มาสป์ เพื่อเห็นว่าองค์ประกอบคล้ายกันทำหน้าที่อย่างไรบนหน้าหนังสือ ในแผงกระเบื้อง รอยต่อของชิ้นเซรามิกเป็นอีกส่วนหนึ่งของการจัดภาพ ก้านต้นไม้อาจต่อเนื่องข้ามสองแผ่น ส่วนเส้นกั้นแคบ ๆ อาจแยกสีน้ำเคลือบสองสีในแผ่นเดียว เดอะเม็ต Persian Tiles ว่าด้วยแผงกระเบื้องซาฟาวิด
ชื่อเทคนิคใช้ได้กับเนื้อเซรามิกต่างชนิด
เดอะเม็ตลงรายการกระเบื้องโค้งจากคอนยาและกระเบื้องดาวจากคาร์เกิร์ดของตนเป็น stonepaste แอชโมเลียนใช้คำว่า stonepaste และ fritware กับเนื้อของกระเบื้อง 48 แผ่นในแผงของตน พจนานุกรมของพิพิธภัณฑ์อธิบาย fritware ว่าเป็นเนื้อเซรามิกที่มีควอตซ์บดเป็นหลักและมีดินเหนียวกับฟริตในปริมาณน้อยกว่า คำเหล่านี้หมายถึงเนื้อใต้ผิวตกแต่ง ส่วน cuerda seca หมายถึงวิธีแยกพื้นที่สี การอ่านข้อมูลทั้งสองส่วนช่วยให้เข้าใจทั้งตัวกระเบื้องและวิธีทำผิวเคลือบ แอชโมเลียน เทคนิคและพจนานุกรมคำว่า fritware
ชื่อเทคนิคเดียวกันปรากฏกับจานที่ทำในเมืองเซบียาช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 เดอะเม็ตระบุว่าเป็นเครื่องปั้นดินเผาเคลือบดีบุก และกล่าวถึงแมงกานีสกับน้ำมันในคำอธิบายเส้นขอบ จานใบนี้เป็นตัวอย่างของการแยกสีบนเนื้อและรูปทรงอีกแบบ ชื่อภาษาสเปนเพียงอย่างเดียวจึงให้ข้อมูลจำกัดว่าแผ่นใดผลิตที่ไหน บทความเรื่อง เครื่องเคลือบลัสเตอร์ในศิลปะอิสลาม แสดงวิธีปรับผิวเคลือบอีกแบบ โดยชวนสังเกตเงาโลหะบนผิว เดอะเม็ต จานจากเซบียา 30.53.2
อ่านผิวกระเบื้องก่อนจินตนาการถึงผนังทั้งผืน
หากมีชิ้นส่วนเดียว ให้เริ่มที่ขอบที่ยังเห็นอยู่ จดว่าเส้นสีเข้มสิ้นสุดตรงขอบหรือโค้งกลับเข้าไปในแผ่น เส้นโค้งที่อยู่บนชิ้นเดียวอาจแบ่งพื้นที่สีบนชิ้นนั้น ส่วนรอยแตกที่ผ่านทั้งเนื้อดินและผิวเคลือบแสดงขอบทางกายภาพ สำหรับแผงกระเบื้อง ควรถอยมาดูแนวรอยต่อก่อนตามรูปหนึ่งรูปไปบนผิว
จากนั้นเทียบรูปทรงและขนาดกับทะเบียน ความโค้งช่วยอธิบายตำแหน่งที่เดอะเม็ตเสนอสำหรับคู่จากคอนยา ตำแหน่งของดาวคาร์เกิร์ดมาจากคำอธิบายเรื่องอีวานตะวันตก ข้อมูลฮัชต์เบเฮชต์ใช้กับแผงของ LACMA โดยเฉพาะ ส่วนทะเบียนแอชโมเลียนให้ขนาดและการจัดภาพของอีกแผง พื้นที่สีบอกลักษณะผิว แหล่งพบที่มีเอกสาร รูปทรงที่เข้ากับอาคาร หรือคำอธิบายจากพิพิธภัณฑ์ช่วยให้เห็นบริบทของที่จัดแสดงเดิมที่เป็นไปได้
วัตถุจากพิพิธภัณฑ์และข้อมูลอ้างอิงด้านเทคนิค
- เดอะเม็ต Persian Tiles เปรียบเทียบเส้นแบ่งสี โมเสกกระเบื้องตัด และองค์ประกอบขนาดใหญ่สมัยซาฟาวิด
- เดอะเม็ต กระเบื้องโค้ง 08.185a, b ให้ข้อมูลรูปทรง ขนาด และตำแหน่งที่เป็นไปได้ในคอนยา
- เดอะเม็ต กระเบื้องดาว 17.143.1 ระบุกระเบื้องสิบสองแฉกและบริบททางสถาปัตยกรรมที่บันทึกไว้
- พิพิธภัณฑ์บริติช กระเบื้องดาว G.486 ให้ขนาด สี และความเชื่อมโยงกับมัดราซะฮ์ที่คาร์เกิร์ด
- LACMA แผงเหนือซุ้มโค้ง M.73.5.4 อธิบายแผงและตำแหน่งในศาลาฮัชต์เบเฮชต์
- แอชโมเลียน แผง EA1979.16 ให้จำนวนแผ่น ขนาดเมื่อรวมและไม่รวมกรอบ และคำอธิบายการแยกสี





