Sześć cytatów z Koranu o cierpliwości, miłosierdziu i sprawiedliwości

Sześć cytatów z Koranu o cierpliwości, miłosierdziu i sprawiedliwości

Muslim Post Editorial Desk@muslimpost

Sześć krótkich fragmentów po arabsku z numerami wersetów, polskim objaśnieniem i kontekstem. O cierpliwości, miłosierdziu, sprawiedliwości i różnicach między ludźmi.

Krótki cytat z Koranu łatwiej zrozumieć, gdy można wskazać jego surę i werset. Poniżej znajduje się sześć fragmentów oraz odsyłacze do ich otoczenia. O cierpliwości i uldze mówią 2:153 i 94:5. O miłosierdziu i powrocie do Boga po wyrządzeniu zła można czytać w 39:53–54. Tematy świadectwa, bezstronności i różnic między ludźmi pojawiają się w 4:135, 5:8 i 49:13. Arabskie wiersze są krótkimi wyimkami. Polskie zdania objaśniają ich sens własnymi słowami.

Jeśli zachowałeś cytat w postaci obrazka, poszukaj nazwy sury i numeru wersetu, zanim go udostępnisz. Samo polskie zdanie może pochodzić z opublikowanego przekładu, być czyjąś parafrazą albo pochodzić z innego źródła. Po numerze możesz sprawdzić, jaki fragment oddaje i co wnoszą zdania wokół niego. To przydatne również w przypadku znanego sformułowania, które pojawia się w różnych przekładach.

Cierpliwość i modlitwa w Koranie 2:153

اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ

Krótko o znaczeniu. Szukajcie pomocy w cierpliwości i modlitwie.

Przeczytaj cały werset 2:153. Zwraca się on do ludzi, którzy wierzą. Oprócz wezwania do szukania pomocy w cierpliwości i modlitwie mówi, że Bóg jest z cierpliwymi. Razem te części pokazują, do czego można się zwrócić, i zawierają słowa wsparcia. Numer wersetu pozwala zachować połączenie między nimi nawet wtedy, gdy w cytacie przytacza się tylko pierwszą część.

Następnie otwórz wersety 2:155–157. W opisie doświadczeń pojawiają się strach, głód i straty. Cierpliwość jest tu przedstawiona na tle rzeczywistych trudności, których ludzie doświadczają. Do wspólnej lektury można zapisać dwie rzeczy wskazane w 2:153 i obok wypisać rodzaje doświadczeń z kolejnych wersetów. Przewodnik po dua i salat pomaga odczytać różne znaczenia polskiego słowa „modlitwa”.

W rozmowie można najpierw wskazać, do kogo zwraca się 2:153. Przy następnych wersetach można zapytać, jakie próby wymienia tekst i jak opisuje odpowiedź ludzi cierpliwych. Wprowadzenie tych pytań obok krótkiego cytatu pozwala rozmawiać o cierpliwości w sytuacji konkretnej, opisanej w tekście.

Pod cytatem o cierpliwości można wpisać odpowiedź z drugiej części 2:153 własnymi słowami. Jeżeli trzeba opowiedzieć o próbach, lepiej opatrzyć je numerami kolejnych wersetów. Dzięki temu oba zdania w notatce wskazują, gdzie w tekście jest mowa o szukaniu pomocy i gdzie wymieniono przykłady trudności.

Ulga obok trudności w Koranie 94:5–6

فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا

Krótko o znaczeniu. Obok trudności jest ulga.

Sura Asz-Szarh jest krótka, więc można przeczytać ją w całości. W wersetach piątym i szóstym powraca zestawienie trudności i ulgi. Końcowe wersety mówią o podjęciu dalszego wysiłku oraz zwróceniu się do Boga. W krótkiej notatce można zaznaczyć oba wystąpienia zdania i dołączyć końcowe wezwania. Pomaga to zobaczyć, jak często cytowana linia wpisuje się w większy fragment.

Arabskie maʿa tłumaczy się często jako „z” lub „wraz z”. W zestawieniu przekładów 94:5 w Quranic Arabic Corpus widać, że niektórzy tłumacze wybierają angielskie „with”, a inni wyrażenie wskazujące na to, co następuje później. Taki wybór zmienia brzmienie krótkiego wpisu. Przy cytowaniu podaj autora przekładu, a kiedy sam wyjaśniasz zdanie, oznacz je jako własną parafrazę i podaj numer wersetu. Werset nie wyznacza liczby dni do końca konkretnej trudności.

Na początku 94:5 występuje element łączący to zdanie z otoczeniem. Następny werset powtarza zestawienie trudności i ulgi. Gdy grafika pokazuje podobną frazę dwa razy, sprawdź, czy przytacza oba wersety, czy powiela jeden z nich. Pomoże w tym dokładna numeracja oraz lektura obu pierwszych słów w poszczególnych wersetach.

W dyskusji o przekładzie wystarczy wspólny adres 94:5. Jedna osoba może zapisać wyrażenie oddające współwystępowanie, druga wyjaśnić, jak jej przekład pokazuje następstwo. Następnie można wspólnie przeczytać wersety po powtórzeniu tej frazy. W ten sposób nawet krótki cytat zachowuje związek z wezwaniami do dalszego wysiłku i skierowania się ku Bogu.

Miłosierdzie i powrót do Boga w Koranie 39:53–54

لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ

Krótko o znaczeniu. Nie traćcie nadziei na miłosierdzie Boga.

W Koranie 39:53–54 pierwszy werset zwraca się do sług, którzy wyrządzili krzywdę samym sobie, i wzywa ich, aby nie tracili nadziei na Boże miłosierdzie. Kolejny werset mówi o zwróceniu się do Boga. Wspólna lektura pozwala przejść od słów otuchy do odpowiedzi na nie. Taki układ sprawdza się w rozmowie o skrusze, bo pozwala znaleźć rozwinięcie myśli tuż obok cytowanej frazy.

Jeśli przytaczasz same słowa o miłosierdziu, podaj 39:53 i wskaż 39:54 jako dalszy ciąg. Czytelnik otwierający odsyłacz zobaczy początek przekazanego wezwania i miejsce, w którym zaczyna się następna wypowiedź. Jeżeli chcesz dodać modlitwę z innego miejsca, przypisz jej własne źródło. Materiał o modlitwach w trudnych chwilach pokazuje na przykładzie, jak sprawdzić brzmienie danej modlitwy i sytuację, w której pada.

Oba wersety można również rozłożyć na dwie osobne części wspólnej lektury. Przy pierwszym zapisz, kogo wzywa się do zachowania nadziei. Przy następnym zwróć uwagę na to, jaką odpowiedź wskazuje tekst. Dwie sygnatury ułatwią pozostawienie krótkiego cytatu w jednym miejscu i dalszego wezwania w oddzielnej uwadze.

Sprawiedliwe świadectwo, nawet gdy trudno je złożyć, w Koranie 4:135

كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ

Krótko o znaczeniu. Trwajcie mocno przy sprawiedliwości i dawajcie świadectwo dla Boga.

Koran 4:135 łączy sprawiedliwość z dawaniem świadectwa nawet przeciw samemu sobie, rodzicom lub bliskim krewnym. Mówi także o bogatych i ubogich oraz przestrzega, by osobiste skłonności nie wypaczały świadectwa. Jeśli zbierasz cytaty o sprawiedliwości, pozostaw obok krótkiego fragmentu informację o tej konkretnej sytuacji. Pozwala ona odczytać, jaką odpowiedzialność opisuje werset.

Przy rozmowie o faworyzowaniu najpierw odczytaj wymienione więzi. Potem możesz podać współczesny przykład i opatrzyć go informacją, że jest twoim objaśnieniem. Ktoś może znać tylko ogólną parafrazę o tym, żeby postępować właściwie. Otwarcie pełnego wersetu pozwala odszukać jego dokładniejsze słowa o świadectwie, krewnych i własnym interesie.

Sprawiedliwość pomimo wrogości w Koranie 5:8

اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ

Krótko o znaczeniu. Postępujcie sprawiedliwie. Tak jest bliżej uważności wobec Boga.

Koran 5:8 również mówi o sprawiedliwości i wskazuje odmienną trudność. Przestrzega, żeby wrogość wobec pewnej grupy nie skłaniała do niesprawiedliwego postępowania. Cytat znajduje się tuż za tym ostrzeżeniem. W 4:135 z własnym interesem i więziami rodzinnymi wiąże się kwestia świadectwa. W 5:8 odczucia wobec innych mogą wpływać na ich traktowanie. Dzięki osobnym numerom łatwo przeczytać oba miejsca i zachować kontekst każdego z nich.

Jeśli chcesz przytoczyć oba fragmenty razem, daj każdemu osobny wiersz i numer. Czytelnicy będą wiedzieli, do których słów arabskich odnosi się każde polskie objaśnienie. Przewodnik po surach i wersetach Koranu wyjaśnia, jak zapis taki jak 5:8 prowadzi do tego samego miejsca w różnych wydaniach.

Przy porównywaniu można zacząć od czasowników. Przy 4:135 zapisz słowa o trwaniu przy sprawiedliwości i dawaniu świadectwa. Przy 5:8 zapisz polecenie postępowania sprawiedliwie i ostrzeżenie przed uleganiem wrogości. Na tej podstawie łatwo ułożyć pytanie o to, jaka presja występuje w każdym wersecie. Jeśli ktoś zapyta, co łączy cytat z ostrzeżeniem, otwórz cały fragment.

Przy zestawieniu obu fragmentów można też zapisać po jednej informacji z pełnych wersetów. Przy 4:135 jest to lista relacji, które mogą wpływać na świadka. Przy 5:8 jest to wrogość poprzedzająca wezwanie. Takie krótkie uwagi pozwalają rozpoznać oba konteksty również wtedy, gdy przytaczamy tylko niektóre słowa po arabsku.

Narody i plemiona poznają się w Koranie 49:13

وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا

Krótko o znaczeniu. Bóg uczynił was narodami i plemionami, żebyście się wzajemnie poznawali.

Koran 49:13 zwraca się do ludzkości. Cytat jest częścią wersetu, który mówi o stworzeniu ludzi. Werset zestawia podziały między grupami znane z codziennego życia z oceną człowieka przed Bogiem, związaną z uważnością wobec Niego. Jeżeli notatka kończy się na wspomnieniu narodów i plemion, przeczytaj też następne zdanie. Pomaga to sprawdzić, dlaczego tekst wymienia różnice i co następnie wskazuje jako miarę godności przed Bogiem.

Wcześniejsze wersety 49:11–12 dotyczą zachowania wobec innych, w tym wyśmiewania i podejrzliwości. Lektura tych wersetów obok 49:13 poszerza rozmowę grupy o odrębne sytuacje. Na zajęcia można przygotować pytanie o zachowania wskazane we wcześniejszych zdaniach i drugie o to, do kogo zwraca się werset 13. Takie pytania pomagają przejść od krótkiej frazy do jej otoczenia.

W samym 49:13 warto zwrócić uwagę na cel wyrażony w zdaniu o wzajemnym poznawaniu się. Potem przeczytaj dalszą część o tym, co liczy się przed Bogiem. Numer pozwala połączyć obie myśli nawet w materiale, w którym na pierwszym planie znajduje się wyłącznie krótki arabski wyimek.

Jak poprawnie przypisać cytat do źródła?

Zapisz numer sury i wersetu. Gdy cytat zaczyna się lub kończy w środku myśli, przeczytaj co najmniej sąsiednie wersety. Następnie zaznacz, czy przytaczasz tekst arabski, opublikowany przekład, czy własne streszczenie. Zapisany egzemplarz arabskiego tekstu ma inną funkcję niż przekład wybranych fragmentów. Wyjaśnienie czym jest mushaf wprowadza to rozróżnienie.

Badacz i tłumacz M. A. S. Abdel Haleem omawia cytowanie poza kontekstem w rozdziale o kontekście w badaniach nad Koranem. Podane tu numery można wykorzystać w takiej lekturze. Zapisz na przykład arabską linię z 94:5, podaj własną parafrazę poniżej i dodaj odsyłacz do całej sury. Osoba znająca inny przekład będzie mogła dotrzeć do tego samego miejsca i przeczytać zdania wokół. W materiale dwujęzycznym osobne wiersze wyraźnie wyznaczają koniec cytatu.

Gdy grafika nie ma odsyłacza, a cytatu nie udaje się znaleźć, odłóż ją do czasu weryfikacji. Jeśli słowa są w zbiorze hadisów, podaj nazwę zbioru i wpis. Jeśli pochodzą z czyjegoś streszczenia, wskaż źródło i nazwij je parafrazą. Osoba, która dostanie tak podpisany cytat, będzie mogła przeczytać oryginalny fragment i zobaczyć, które słowa należą do późniejszego objaśnienia.