
Heilige boeken in de islam: Koran, Tawrat, Zabur, Injil en Suhuf
Zoek de Koranverzen over de heilige boeken en hun ontvangers. Lees ook hoe de namen Tora, Psalmen en Evangelie binnen andere tradities worden gebruikt.
Moslims zien de Koran als de openbaring die God aan Mohammed gaf. Ze geloven dat God ook eerder geschriften heeft geopenbaard. De Koran noemt de Tawrat, die in verband wordt gebracht met Mozes, de Zabur die David ontving, de Injil die Jezus ontving, en de Suhuf, de eerdere geschriften van Abraham en Mozes. In Koran 3:3 staan Tawrat en Injil bij elkaar. De passages over David en de vroegere geschriften staan in andere soera’s.
Het aantal punten in een korte opsomming hangt af van de manier waarop de vroegere geschriften worden gegroepeerd. Koran 4:136 roept op te geloven in het geschrift dat aan de boodschapper is geopenbaard en in eerdere openbaring. Die geloofsovertuiging omvat meer dan de namen in het onderstaande overzicht. De gids over de zes geloofsartikelen plaatst de geopenbaarde boeken naast het geloof in engelen, profeten en de Laatste Dag.
Waar noemt de Koran de afzonderlijke geschriften?
- Koran, Mohammed. Volgens Koran 2:97 bracht Gabriël de openbaring met Gods toestemming naar de Profeet. In Koran 27:1 wordt de naam Koran voor de openbaring zelf gebruikt.
- Tawrat, Mozes. Koran 5:44 noemt de Tawrat. Koran 2:53 spreekt over het geschrift dat God aan Mozes gaf. Samen laten de passages zien waarop de gebruikelijke koppeling berust.
- Zabur, David. Koran 4:163 noemt David en de Zabur die God hem gaf. In 17:55 staat die uitspraak ook.
- Injil, Jezus. Koran 5:46 noemt Jezus, de zoon van Maria, en zegt dat God hem de Injil schonk.
- Suhuf, Abraham en Mozes. Aan het eind van Koran 87:14–19 staan de eerdere geschriften van Abraham en Mozes. Koran 53:36–41 brengt hun geschriften in verband met persoonlijke verantwoordelijkheid.
Tawrat en Tawrah geven dezelfde Arabische naam weer. Dat geldt ook voor Injil en Injeel. Een Nederlandse vertaling kan woorden als ‘Tora’, ‘Psalmen’, ‘Evangelie’ of ‘Geschriften’ gebruiken, waar een studieboek een Arabische naam omzet naar het Latijnse alfabet. Bij een zoekopdracht helpen het versnummer en de naam van de persoon in het vers om de juiste plek te vinden. Zet in je aantekeningen de verschillende spellingen naast de woorden die jouw vertaling gebruikt.
De Koran, de vertaling en het handschrift
De Koran heeft binnen de islam een bijzondere plaats als de openbaring aan Mohammed. Koran 25:32 beantwoordt de vraag waarom de openbaring geleidelijk kwam en spreekt over het sterken van het hart van de Profeet. Volgens Koran 5:48 bevestigt het Boek dat aan Mohammed werd geopenbaard eerdere geschriften en heeft het gezag ten opzichte daarvan. Vertalers gebruiken verschillende uitdrukkingen voor dat gezag. Het vers spreekt ook over verschillende gemeenschappen en moedigt aan elkaar in goede daden te overtreffen. Verzen 5:44 en 5:46 beschrijven de leiding die de Tawrat en de Injil bevatten.
De tekst, een vertaling en een handschrift zijn op verschillende manieren te vinden. De cijfers 5:48 verwijzen naar een plek in de tekst. De Nederlandse woorden komen uit een bepaalde vertaling. De signatuur in een bibliotheekcatalogus hoort bij een concreet exemplaar. De gids over de mushaf legt de term voor een geschreven Korankopie uit en toont hoe één blad een passage uit een veel groter werk kan bewaren.
De beschrijving van de Universiteit van Birmingham gaat over een bewaard perkamenten fragment uit de Mingana-collectie. Het bevat delen van soera 18, 19 en 20. Met deze informatie kun je dezelfde passages in een volledige uitgave opzoeken. De radiokoolstofdatering in de beschrijving heeft betrekking op het perkament. Voor een schatting van de tijd waarin het geschreven werd zijn andere aanwijzingen nodig. De uitleg over leesmarkeringen in Koranhandschriften laat zien hoe de opmaak van een blad het begin of einde van een passage aangeeft.
Wat zegt de Koran over de Tawrat?
Koran 5:44 beschrijft de Tawrat als een geschrift met leiding en licht. Het vers vertelt dat profeten op grond daarvan recht spraken voor de Joodse gemeenschap. Rabbijnen en geleerden hadden volgens het vers de taak Gods geschrift te bewaren. In de islamitische leer wordt de Tawrat verbonden met Mozes. Naast 5:44 is 2:53 hier van belang. In het eerste vers staan de naam en de rol van het geschrift. In het tweede staan Mozes en het geschrift dat hij kreeg. Met beide verwijzingen kan de lezer elke bewering apart nakijken.
In Joods gebruik kan ‘Tora’ in enge zin de vijf boeken van Mozes betekenen. De Tenach-bibliotheek van Sefaria plaatst Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium onder Tora. De Profeten en de Geschriften hebben aparte afdelingen. De themapagina over de Tora van Sefaria behandelt ook de ruimere betekenis van het woord in de Joodse leer. Als je de term ‘Tora’ tegenkomt in een vergelijking met de Tawrat, kijk dan of het over de vijf boeken, een afzonderlijke passage of een grotere onderwijstraditie gaat.
In een leesnotitie kun je het woord Tawrat gebruiken voor een samenvatting van de Koran. Als je een passage uit de Tenach bespreekt, noem je het boek en de plaats in de tekst. De verwante namen en de verwijzingen naar Mozes vormen een vertrekpunt voor vergelijking. Voor een stelling over volledige overeenstemming met een hedendaagse uitgave zou aanvullende onderbouwing nodig zijn. Met twee bronverwijzingen kan de lezer volgen wat de teksten afzonderlijk zeggen.
Waarom Zabur vaak met ‘Psalmen’ wordt vertaald
De duidelijkste vermeldingen van David staan in 4:163 en 17:55. In het eerste vers volgt de gave van de Zabur op een opsomming van profeten die openbaring ontvingen. In het tweede vers volgt die gave op een uitspraak over Gods kennis en de verschillen tussen profeten. De vertaling ‘Psalmen’ helpt de lezer de verwantschap met de psalmtraditie te herkennen. Beide verzen verbinden David rechtstreeks met de Zabur en beschrijven geen inhoud of volgorde van de teksten.
Het Bijbelse boek Psalmen staat op een eigen plek in de verschillende lijsten. Sefaria plaatst het bij de Geschriften van de Tenach. In de Bijbelindex van de katholieke bisschoppenconferentie van de Verenigde Staten staat het bij de wijsheidsboeken van het Oude Testament. Vanuit die catalogi kun je naar een afzonderlijke psalm gaan. Koran 4:163 is de tekstplaats voor de gave aan David. Als je passages naast elkaar legt, geef je van elke tekst de uitgave en het vers.
Koran 21:105 biedt een voorbeeld van wat bij het zoeken in een vertaling buiten beeld kan blijven. De Arabische tekst gebruikt al-zabur in een vers over rechtvaardige dienaren van God die het land erven. Sommige vertalingen kiezen hier voor ‘de Geschriften’. Een zoekopdracht naar ‘Psalmen’ kan het vers daardoor missen. Vergelijk 21:105 met 4:163 en lees de omliggende verzen voordat je beslist wat het ene gebruik over het andere zegt.
De Injil in de Koran en de vier evangeliën
Koran 5:46 noemt Jezus, de zoon van Maria, en zegt dat God hem de Injil gaf. Het vers verbindt zowel Jezus als de Injil met de voorafgaande Tawrat. Het beschrijft de Injil als een bron van leiding en licht. De formulering ‘aan Jezus gegeven’ bepaalt wie de openbaring ontving. Titels van afzonderlijke boeken of een inhoudsopgave staan in het vers niet vermeld.
In de katholieke Bijbelindex staan vier boeken over Jezus onder de evangeliën: Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes. Handelingen en de brieven hebben een eigen plek in het Nieuwe Testament. In het christendom kan ‘evangelie’ ook de goede boodschap zelf betekenen, zoals te zien is in de inleiding over Jezus Christus in de katholieke catechismus. Vermeld in een vergelijking welk vers of welk boek je bedoelt. Dan is duidelijk of de term op openbaring aan Jezus, de christelijke boodschap of een van de vier boeken slaat.
Wat staat er in de passages over de Suhuf?
Suhuf is een meervoudsvorm die bladen of geschreven stukken kan aanduiden. Vertalingen van 87:18–19 kiezen woorden als ‘geschriften’ of ‘rollen’. De voorgaande verzen spreken over zuivering, het gedenken van de Heer en gebed. Vervolgens vergelijken ze de voorkeur voor het huidige leven met de duur van het leven hierna. Wie vanaf vers 14 leest, kan zien waarnaar ‘dit’ in vers 18 verwijst.
In 53:36–41 wordt Mozes het eerst genoemd, daarna Abraham. De volgende regels spreken over de last die ieder zelf draagt en hoe iemands inspanningen worden beoordeeld. Beide passages laten zien welke onderwerpen de Koran aan de vroegere geschriften verbindt. Ze geven geen volledige tekst, paginatal of beschrijving van een bewaard voorwerp. Voor de vorm of het materiaal van een concreet handschrift moet een onderzoeker weten welke instelling het bewaart en wat de catalogus erover zegt.
Mozes staat op twee plaatsen in het overzicht omdat de Koran spreekt over het geschrift dat hij kreeg en over zijn vroegere geschriften. De vijf kopjes helpen bij de vraag hoeveel boeken worden genoemd. Onder het laatste kopje staan twee mensen. Bij de vraag hoe ruim het geloof in openbaring wordt geformuleerd, biedt 4:136 een vertrekpunt.
Zo controleer je een uitspraak over een boek
- Begin bij het precieze vers. Lees 5:46 en de verzen eromheen voor Jezus en de Injil. Schrijf op welke naam en handeling je aantreft. Noteer voor Mozes 2:53 en 5:44 als afzonderlijke verwijzingen.
- Noteer de vertaling. Als 21:105 ‘Geschriften’ noemt en 4:163 ‘Psalmen’, zoek dan het Arabische woord en kijk hoe vertalers ermee omgaan. Noem de vertaler bij een letterlijk citaat en geef het vers bij een parafrase.
- Geef de Bijbelse vergelijking een eigen verwijzing. Noem de canon of uitgave, het boek en de passage. Voor de gave aan David in de Koran verwijs je naar 4:163 of 17:55.
- Schrijf de signatuur van een handschrift op. Controleer de instelling, het nummer, welk deel bewaard is en hoe het is gedateerd. Het artikel over colofons in islamitische handschriften laat zien hoe kopiisten soms een naam of datum achterlieten. Een catalogus en eigendomsvermeldingen kunnen de geschiedenis van het exemplaar helpen verklaren.
Op de ene regel van een leesnotitie kun je ‘Injil aan Jezus gegeven, Koran 5:46’ zetten. Op de volgende schrijf je ‘Evangelie volgens Matteüs’ met het hoofdstuk en vers dat je wilt vergelijken. Voor de Suhuf staan 87:14–19 en 53:36–41 naast elkaar. De ene passage gaat terug naar het gebed en het hiernamaals, de andere gaat over de verantwoordelijkheid van ieder mens.





