
Πώς χυτεύονταν και στιλβώνονταν τα μεσαιωνικά ισλαμικά μπρούντζινα κάτοπτρα
Συγκρίνετε μεσαιωνικά ισλαμικά κάτοπτρα από μπρούντζο και αναγνωρίστε τη στιλβωμένη όψη, το χυτό ανάγλυφο, τη διάτρητη προεξοχή και τις μεταγενέστερες επιγραφές.
Ένα μεσαιωνικό ισλαμικό κάτοπτρο από μπρούντζο μπορούσε να έχει στιλβωμένη όψη που αντανακλούσε το είδωλο και πίσω πλευρά με ανάγλυφο διάκοσμο. Πολλά σωζόμενα παραδείγματα είναι κυκλικά, με υπερυψωμένο χείλος στην πίσω όψη και προεξοχή κοντά στο κέντρο. Οι φωτογραφίες καταλόγου συχνά δείχνουν την πίσω πλευρά, επειδή εκεί φαίνεται καθαρά ο διάκοσμος. Για να καταλάβετε πώς κατασκευαζόταν και χρησιμοποιούνταν το κάτοπτρο, δείτε και την άλλη πλευρά και διαβάστε τα πεδία υλικού και τεχνικής.
Εντοπίστε την ανακλαστική όψη και τα μέρη που εξέχουν στην πίσω πλευρά. Σημειώστε πού βρίσκονται οι οπές, τα ίχνη και τα γράμματα και επιλέξτε δεύτερο αντικείμενο για σύγκριση. Μια στιλβωμένη όψη, μια χυτή προεξοχή και μια επιγραφή που χαράχθηκε στο ήδη επεξεργασμένο μέταλλο μπορούν να ανήκουν σε διαφορετικά στάδια της ιστορίας του ίδιου κατόπτρου.
Πώς αναγνωρίζεται η ανακλαστική όψη
Το ίδιο το στιλβωμένο μέταλλο αντανακλούσε το είδωλο. Η ανακλαστική όψη είναι συνήθως η πιο λεία. Στην πίσω πλευρά μπορεί να υπάρχει χείλος, κόσμημα ή σημείο στερέωσης. Ο χρόνος και η φθορά μπορεί να κάνουν και τις δύο όψεις να φαίνονται θαμπές στις φωτογραφίες. Συγκρίνετε την εικόνα με τη μουσειακή περιγραφή. Η πίσω όψη μπορεί να δείχνει καθαρά τον διάκοσμο και να δίνει ελάχιστες πληροφορίες για την αρχική λάμψη της ανακλαστικής επιφάνειας.
Το Κάτοπτρο με ψάρια 2015.796.52 του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης έχει διάμετρο περίπου 7,6 εκ. Χρονολογείται περίπου στον 13ο αιώνα και αποδίδεται στην Κεντρική Ασία ή το Ιράν. Στην πίσω πλευρά, ένα μετάλλιο με ροζέτα έξι πετάλων περιβάλλει την προεξοχή. Τα ψάρια εμφανίζονται σε φόντο που θυμίζει ρεύμα νερού, σύμφωνα με το μουσείο. Η αδιακόσμητη όψη θα είχε στιλβωθεί ώστε να αντανακλά. Το υλικό καταγράφεται ως μπρούντζος με μόλυβδο. Η ροζέτα βοηθά να αναγνωριστεί η πίσω όψη, ενώ το σχόλιο για τη στίλβωση εξηγεί τη λειτουργία της απέναντι όψης. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Κάτοπτρο με ψάρια 2015.796.52
Σημειώστε τον αριθμό καταλόγου δίπλα σε κάθε φωτογραφία. Η πλάγια λήψη μπορεί να δείχνει καλύτερα ένα χαμηλό χείλος ή μια προεξοχή. Για την ανακλαστική όψη, ελέγξτε αν η εικόνα δείχνει ολόκληρη την επιφάνεια ή μόνο το άκρο. Φωτογραφίες του ίδιου δίσκου μπορούν να τεκμηριώνουν διαφορετικές λεπτομέρειες.
Τι διακρίνεται σε μια χυτή πίσω όψη
Στο χυτό ανάγλυφο το υπερυψωμένο μοτίβο ακολουθεί το σχήμα που δίνει στο μέταλλο το καλούπι. Στο κυκλικό κάτοπτρο παρατηρήστε πώς το χείλος πλαισιώνει τον διάκοσμο και πώς αλλάζει το μοτίβο από το κέντρο προς την περιφέρεια. Το ιρανικό κάτοπτρο 42.136 του Μητροπολιτικού είναι του 12ου αιώνα. Έχει διάμετρο 19,4 εκ. και καταγεγραμμένο βάθος 2,5 εκ. Φέρει προεξοχή, ευχές στα αραβικά, ζώα που τρέχουν και ελικοειδή φυτικά μοτίβα. Ο κατάλογος αναφέρει χύτευση και επεξεργασία της επιφάνειας με εργαλεία, εξηγεί τη χύτευση σε καλούπι από άμμο και συσχετίζει τη μορφή της προεξοχής με κινεζικά πρότυπα. Το μουσείο εντάσσει τον διάκοσμο στο Ιράν της εποχής των Σελτζούκων. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, κάτοπτρο 42.136
Το Κάτοπτρο με τέσσερα φύλλα 1995.403 του Μουσείου Τέχνης του Κλίβελαντ χρονολογείται στον 12ο ή τον 13ο αιώνα και αποδίδεται στην ανατολική Ανατολία ή τη βόρεια Μεσοποταμία. Τέσσερα μυτερά φύλλα ξεκινούν από την προεξοχή. Στην εικόνα φαίνεται ακόμη μια φαρδιά ζώνη με λεπτές γραμμές και υπερυψωμένο χείλος. Ο κατάλογος δίνει διάμετρο 7,7 εκ., συνολική διάσταση 0,9 εκ. και διάσταση χείλους 0,3 εκ. Κρατήστε τις αρχικές ονομασίες των δύο τελευταίων μετρήσεων όταν συγκρίνετε τα προφίλ. Μουσείο Τέχνης του Κλίβελαντ, Κάτοπτρο με τέσσερα φύλλα 1995.403
Περιγράψτε τη διάταξη πριν ερμηνεύσετε τα μοτίβα. Στο 42.136 τα ζώα και τα φυτικά μοτίβα βρίσκονται σε διαφορετικά μέρη του σχεδίου. Στο Κλίβελαντ τα φύλλα διατάσσονται γύρω από την προεξοχή της στρογγυλής πίσω όψης. Οι οδηγοί για ανθρώπους και ζώα στην ισλαμική τέχνη και φυτικούς ελίκους και αραβουργήματα προσφέρουν ανάλογες συγκρίσεις σε άλλα υλικά.
Τι δείχνει η ανάλυση για τον μπρούντζο με πολύ κασσίτερο
Ο μπρούντζος είναι κράμα με βάση τον χαλκό. Όταν υπάρχουν στοιχεία, ο κατάλογος μπορεί να περιγράψει ακριβέστερα τη σύσταση. Το σελτζουκικό κάτοπτρο 1963,0718.1 του Βρετανικού Μουσείου κατασκευάστηκε στο Ιράν τον 12ο αιώνα. Έχει διάμετρο 19 εκ. και καταγεγραμμένο ύψος περίπου 1 εκ. Κατά το μουσείο, η επιστημονική ανάλυση της Σούζαν Λα Νις έδειξε μπρούντζο με υψηλή περιεκτικότητα σε κασσίτερο. Το κάτοπτρο χυτεύτηκε ως ενιαίο σώμα. Έχει υπερυψωμένο χείλος, διάτρητη κεντρική προεξοχή και τέσσερις φτερωτές σφίγγες σε ανάγλυφο. Η ανάλυση αφορά το συγκεκριμένο αντικείμενο. Βρετανικό Μουσείο, κάτοπτρο 1963,0718.1
Ο Τζέιμς Γ. Άλαν στη μελέτη για τα μεταλλικά αντικείμενα της Νισαπούρ περιγράφει διαφορετική κατασκευή σε κάτοπτρο που βρέθηκε σε ανασκαφή στο Σιράφ. Αποτελείται από δύο μεταλλικά φύλλα, ένα από μπρούντζο με υψηλή περιεκτικότητα σε κασσίτερο και ένα από ορείχαλκο με λίγο ψευδάργυρο. Ο Άλαν το αναφέρει ως παράδειγμα με ανακλαστική και θαμπή όψη. Η περιγραφή των δύο φύλλων δίνει πληροφορία για την κατασκευή που δύσκολα φαίνεται σε φωτογραφία μίας πλευράς. Τζέιμς Γ. Άλαν, μελέτη των μεταλλικών αντικειμένων της Νισαπούρ
Το Λούβρο καταγράφει το κάτοπτρο OA 7871/72, με δύο σφίγγες πλάτη με πλάτη, ως χυτό μπρούντζο με υψηλή περιεκτικότητα σε κασσίτερο. Η μέγιστη διάμετρος είναι 11,3 εκ., το πάχος 0,3 εκ. και το ύψος του χείλους 0,68 εκ. Χρονολογείται στον 12ο ή τον 13ο αιώνα, με πιθανή προέλευση από το Ιράν ή την Τουρκία. Διατηρήστε τις ονομασίες των μετρήσεων και την αβεβαιότητα των τόπων. Η καταγραφή του Λούβρου, η ανάλυση του Βρετανικού Μουσείου και η αναφορά σε μόλυβδο στο κάτοπτρο με ψάρια αφορούν χωριστά αντικείμενα. Μουσείο του Λούβρου, κάτοπτρο OA 7871/72
Πώς διαφέρει η μεταγενέστερη επιγραφή από το χυτό ανάγλυφο
Η επιγραφή του 1963,0718.1 προστέθηκε στην πίσω πλευρά. Το Βρετανικό Μουσείο αναφέρει ότι τα ίχνη εργαλείου στα φθαρμένα γράμματα δείχνουν χάραξη μετά τη στίλβωση. Στην τεχνική αυτή η μεταλλική επιφάνεια δουλεύεται με εργαλεία. Τα ίχνη δείχνουν ότι το κάτοπτρο χυτεύτηκε πρώτα και τα γράμματα χαράχθηκαν στο έτοιμο μέταλλο αργότερα. Ο κατάλογος δίνει τη σειρά των εργασιών και αφήνει αδιευκρίνιστη την ημερομηνία της επιγραφής.
Σημειώστε τη θέση του κειμένου και την περιγραφή του περιεχομένου από το μουσείο. Το Βρετανικό Μουσείο χαρακτηρίζει την πρόσθετη αραβική επιγραφή μαγική διατύπωση. Το Λούβρο αναγνωρίζει ευχές στα αραβικά με κουφική γραφή σε κυκλική ζώνη στην άκρη του OA 7871/72. Οι κατάλογοι αναφέρονται σε διαφορετικό περιεχόμενο. Η γραφή και η θέση που δίνει το Λούβρο απαντούν σε άλλο ερώτημα από τα ίχνη εργαλείου του Βρετανικού Μουσείου. Ο οδηγός αραβικής καλλιγραφίας δείχνει πώς διακρίνονται η γραφή, η γλώσσα και το νόημα.
Πού βρίσκονται η προεξοχή, ο κρίκος και η λαβή
Η προεξοχή είναι ένα υπερυψωμένο μέρος της επιφάνειας και μπορεί να βρίσκεται στη μέση της πίσω όψης. Μια οπή που τη διαπερνά μπορεί να χρησιμεύει ως σημείο στερέωσης. Κοιτάξτε από το πλάι για να διαπιστώσετε αν η οπή είναι διαμπερής. Το Βρετανικό Μουσείο περιγράφει ρητά τη διάτρητη κεντρική προεξοχή του 1963,0718.1. Το Μητροπολιτικό αναφέρει ότι η προεξοχή του 42.136 επέτρεπε την ανάρτηση. Μπορεί να τεκμηριωθεί το σημείο στερέωσης ακόμη και όταν ο κατάλογος δεν αναφέρει σωζόμενο κορδόνι ή τον τρόπο με τον οποίο κρατούσε το κάτοπτρο κάποιος χρήστης.
Το κάτοπτρο M.2002.1.598 του Μουσείου Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες είναι από τη βόρεια Συρία, του 12ου ή 13ου αιώνα, με κρίκο στο άκρο. Καταγράφεται ως χυτός μπρούντζος, με ύψος 10,47 εκ. και διάμετρο 7,93 εκ. Τα δύο μεγέθη διακρίνουν την έκταση του αντικειμένου από τη διάμετρο του κυκλικού τμήματος. LACMA, κάτοπτρο M.2002.1.598
Το κάτοπτρο 2/1792 του Μουσείου του Παλατιού Τοπκαπί δίνει παράδειγμα άλλου υλικού και λαβής. Ο κατάλογος το τοποθετεί στο Ικόνιο της σελτζουκικής Ανατολίας του 13ου αιώνα. Είναι από χυτό χάλυβα, με χαμηλό ανάγλυφο και ένθετο χρυσό. Το συνολικό μήκος είναι 41,5 εκ. και η διάμετρος του κατόπτρου 21 εκ. Η μακριά λαβή αλλάζει περισσότερο το περίγραμμα του αντικειμένου από μια προεξοχή στην πίσω πλευρά. Μουσείο του Παλατιού Τοπκαπί, κάτοπτρο 2/1792 μέσω Museum With No Frontiers
Όταν βλέπετε οπή σε μεταλλικό αντικείμενο, εντοπίστε πρώτα το μέρος όπου βρίσκεται. Ο οδηγός για ανοιχτά θυμιατήρια ή θυμιατήρια με διάτρητο καπάκι δείχνει ομάδες οπών σε καπάκι. Στο κάτοπτρο του Βρετανικού Μουσείου η οπή διαπερνά την κεντρική προεξοχή. Περιγράψτε το μέρος που έχει την οπή και συμβουλευτείτε την καταχώριση του ίδιου του αντικειμένου για τη λειτουργία του.
Τι μπορούν να δείξουν οι εικόνες για πιθανές χρήσεις
Η ανακλαστική όψη εξηγεί μια καθημερινή λειτουργία του σχήματος. Οι εικόνες και οι επιγραφές δίνουν στοιχεία για το νόημα που μπορεί να είχε ένα κάτοπτρο. Το 1978.348.2 του Μητροπολιτικού χρονολογείται στον 12ο ή τον 13ο αιώνα και αποδίδεται στο βορειοδυτικό Ιράν ή την Τουρκία. Είναι από χυτό μπρούντζο με επεξεργασία της επιφάνειας και διάμετρο 22 εκ. Το μουσείο ερμηνεύει τις μορφές στην πίσω πλευρά ως τον Σολομώντα και όντα που συνδέονται μαζί του. Οι επιμελητές συζητούν πιθανή χρήση στη μαντεία και επισημαίνουν την αβεβαιότητα για τον τρόπο χρήσης τέτοιων κατόπτρων. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, κάτοπτρο 1978.348.2
Μια λεζάντα μπορεί να αναφέρει μαζί την ερμηνεία και την πηγή. Η ταυτότητα της μορφής προκύπτει από την ανάγνωση του σχεδίου από το μουσείο. Η προτεινόμενη χρήση προκύπτει από την ερμηνεία του αντικειμένου και συναφών στοιχείων. Για έναν ιδιοκτήτη ή μια συγκεκριμένη περίσταση χρειάζονται επιπλέον στοιχεία. Έτσι η σημασία του διακόσμου συνυπάρχει με όσα γνωρίζουμε για τη στιλβωμένη επιφάνεια.
Πώς γράφεται μια τεκμηριωμένη λεζάντα
Αρχίστε με αριθμό καταλόγου, χρονολογία και απόδοση. Αναφέρετε την όψη που δείχνει η φωτογραφία. Καταγράψτε χείλος, ανάγλυφο, προεξοχή, κρίκο ή λαβή. Τοποθετήστε υλικό και τεχνική δίπλα στο μέρος που αφορούν. Αν το μουσείο διαπιστώνει μεταγενέστερα γράμματα, αναφέρετέ το στην περιγραφή της επιγραφής. Η χύτευση ανήκει στην περιγραφή του σώματος. Διατηρήστε τις ονομασίες των μετρήσεων και τις επιφυλάξεις για την προέλευση.
Όταν υπάρχει τεκμηρίωση για το σημείο εύρεσης, προσθέστε την. Ο αριθμός 76 στον κατάλογο της Νισαπούρ του Άλαν είναι το 40.170.265 του Μητροπολιτικού, ένας χυτός μπρούντζινος δίσκος διαμέτρου 6 εκ. με ροζέτες έξι πετάλων και διάτρητη προεξοχή. Ο αριθμός 77 είναι επίσης χυτό μπρούντζινο κάτοπτρο, διαμέτρου 10,7 εκ., με τέσσερις λαγούς που τρέχουν και διαβρωμένη εξωτερική ζώνη. Βρέθηκε σε λάκκο στο Μπαζάρ Τεπέ. Η ακριβής θέση του αριθμού 76 μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Νισαπούρ παραμένει άγνωστη. Το γνωστό σημείο εύρεσης προσθέτει ένα στοιχείο πέρα από την ομοιότητα των πίσω όψεων.
Μουσειακές καταγραφές και μελέτες για τα μπρούντζινα κάτοπτρα
- Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Κάτοπτρο με ψάρια 2015.796.52. Η όψη που θα είχε στιλβωθεί και το κράμα με μόλυβδο.
- Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, 42.136. Προεξοχή, χύτευση, ζώα και επιγραφή ιρανικού κατόπτρου του 12ου αιώνα.
- Μουσείο Τέχνης του Κλίβελαντ, 1995.403. Διάταξη τεσσάρων φύλλων και διαστάσεις μικρού δίσκου.
- Βρετανικό Μουσείο, 1963,0718.1. Ανάλυση του κράματος και ίχνη εργαλείου στη μεταγενέστερη επιγραφή.
- Τζέιμς Γ. Άλαν, μεταλλικά αντικείμενα της Νισαπούρ. Ανασκαμμένα κάτοπτρα και σύγκριση φύλλων μετάλλου και χύτευσης.
- Μουσείο του Λούβρου, OA 7871/72. Χυτός μπρούντζος πλούσιος σε κασσίτερο, κουφική ζώνη και πιθανές προελεύσεις.
- LACMA, M.2002.1.598. Κρίκος στο άκρο ενός κατόπτρου της βόρειας Συρίας.
- Μουσείο του Παλατιού Τοπκαπί, 2/1792 μέσω Museum With No Frontiers. Κάτοπτρο από χυτό χάλυβα με λαβή.
- Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, 1978.348.2. Ερμηνεία των μορφών και συζήτηση πιθανών χρήσεων.





