Ισλαμική βιβλιοδεσία: από ραμμένα τετράδια σε ανάγλυφα δερμάτινα καλύμματα
Πώς οι βιβλιοδέτες δίπλωναν και έραβαν τετράδια, στερέωναν καλύμματα και χρησιμοποιούσαν δέρμα, ανάγλυφα, εσώφυλλα και πτερύγια για προστασία.
Ένα χειρόγραφο γίνεται χρηστικό βιβλίο όταν τα φύλλα ανοίγουν με τη σωστή σειρά και προστατεύονται ως σύνολο. Οι ισλαμικές βιβλιοδεσίες διέφεραν ανά περιοχή, εποχή, χρήση, κόστος και μεταγενέστερη επισκευή.
Η εικόνα εξωφύλλου είναι πρωτότυπη ιστορική ανακατασκευή με βοήθεια ΤΝ και όχι φωτογραφία συγκεκριμένου μνημείου, εργαστηρίου ή αντικειμένου.
Υλικό, κατασκευή και χρήση
Τα φύλλα διπλώνονταν σε τετράδια, ράβονταν στην πτυχή, συνδέονταν με καλύμματα από στρωματοποιημένο χαρτί και ντύνονταν με λεπτό δέρμα. Ραφή, ράχη και αρθρώσεις έπρεπε να συνδυάζουν αντοχή και εύκολο άνοιγμα.
Πώς αναγνωρίζεται σωστά
Το περιτυλιγόμενο πτερύγιο είναι χαρακτηριστικό, όχι όμως καθολικό. Ένα σωζόμενο κάλυμμα μπορεί να είναι νεότερο από το κείμενο· κλωστές, εσώφυλλα, φθορά και επισκευές βοηθούν στην ανασύνθεση της ιστορίας του.
