Η Μουκαντίμα του Ιμπν Χαλντούν ως Ιστορική Μέθοδος

Ο Ιμπν Χαλντούν (Ibn Khaldun) ήταν ένας επιφανής λόγιος του δέκατου τέταρτου αιώνα, του οποίου το μνημειώδες έργο, η Μουκαντίμα (Muqaddimah), έθεσε τις βάσεις για μια κριτική ιστοριογραφία. Αντί να αποδέχεται άκριτα τις παραδόσεις του παρελθόντος, πρότεινε τον έλεγχο της αξιοπιστίας τους με βάση τους κοινωνικούς και οικονομικούς νόμους.

Η εικόνα εξωφύλλου είναι πρωτότυπη ιστορική ανακατασκευή με βοήθεια ΤΝ και όχι φωτογραφία συγκεκριμένου μνημείου, εργαστηρίου ή αντικειμένου.

Υλικό, κατασκευή και χρήση

Κεντρική θέση στη μέθοδό του κατέχει η έννοια της ασαμπίγια (asabiyyah), η οποία περιγράφει την κοινωνική συνοχή και την ομαδική αλληλεγγύη των νομαδικών φυλών. Αυτή η δυναμική επιτρέπει σε μια ομάδα να κατακτήσει την εξουσία, εγκαθιδρύοντας μια δυναστεία που σταδιακά παρακμάζει λόγω της αστικής τρυφηλότητας, μέχρι να ανατραπεί από μια νέα συνεκτική ομάδα.

Πώς αναγνωρίζεται σωστά

Η Μουκαντίμα δεν γράφτηκε ως αυτόνομο εγχειρίδιο κοινωνιολογίας, αλλά ως εισαγωγή στην παγκόσμια ιστορία του, το Κιτάμπ αλ-Ιμπάρ. Το κυκλικό μοντέλο του Ιμπν Χαλντούν αντανακλά τις γεωπολιτικές συνθήκες της μεσαιωνικής Βόρειας Αφρικής και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως καθολικός νόμος, ούτε να του αποδίδονται αναχρονιστικά σύγχρονοι ακαδημαϊκοί τίτλοι.

Πηγές

• UNESCO Memory of the World: Kitab al-Ibar — work, manuscript and documentary significance.
• UNESCO Nomination: Kitab al-Ibar — manuscript history and scope.
• UNESCO General History of Africa, Volume IV — historical setting and method.