Światowy Kongres Ujgurów (WUC) jest międzynarodową organizacją reprezentującą zbiorowe interesy narodu ujgurskiego, zarówno w Turkiestanie Wschodnim, jak i za granicą. Został założony 16 kwietnia 2004 roku w Monachium w Niemczech w wyniku połączenia dwóch istniejących organizacji: Narodowego Kongresu Turkiestanu Wschodniego oraz Światowego Kongresu Młodzieży Ujgurskiej.
WUC działa jako demokratyczna organizacja pozarządowa typu non-profit i organizuje okresowe Zgromadzenia Ogólne, podczas których delegaci z całego świata wybierają kierownictwo i ustalają strategię polityczną. Przywódcy pełnią swoje funkcje przez trzyletnie kadencje. Misja organizacji koncentruje się na promowaniu demokracji, praw człowieka i wolności dla narodu ujgurskiego poprzez pokojowe, bezprzemocowe i demokratyczne środki.
Od momentu powstania WUC był kierowany przez kilka wybitnych postaci. Erkin Alptekin pełnił funkcję pierwszego prezesa w latach 2004–2006. Rebiya Kadeer, znana ujgurska aktywistka i bizneswoman, sprawowała urząd prezesa przez kilka kadencji w latach 2006–2017. Dolkun Isa pełni funkcję prezesa od 2017 roku, kontynuując działania rzecznicze organizacji na arenie międzynarodowej.
WUC prowadzi kampanie rzecznicze wobec rządów, w tym Stanów Zjednoczonych i państw członkowskich UE, przedkłada raporty alternatywne organom traktatowym ONZ, uczestniczy w pracach Rady Praw Człowieka ONZ oraz działa na rzecz zwiększenia globalnej świadomości na temat sytuacji praw człowieka Ujgurów. Organizacja jest również członkiem Organizacji Narodów i Ludów Reprezentowanych (UNPO).
WUC wyraźnie odrzuca totalitaryzm, nietolerancję religijną i terroryzm. Pozycjonuje się jako pokojowa organizacja rzecznicza, która dąży do promowania prawa narodu ujgurskiego do decydowania o swojej przyszłości politycznej poprzez procesy demokratyczne. Rząd chiński uznał WUC za organizację separatystyczną – zarzut ten WUC kategorycznie odrzuca, utrzymując, że działa w ramach prawa międzynarodowego i norm demokratycznych.
Działalność organizacji obejmuje publikowanie raportów na temat sytuacji praw człowieka w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, organizowanie międzynarodowych konferencji, koordynację działań ze społecznościami diaspory na wielu kontynentach oraz współpracę z mediami w celu dostarczania opinii publicznej rzetelnych informacji na temat spraw ujgurskich.