Francuskie Stowarzyszenie Ujgurów wzywa społeczność międzynarodową do natychmiastowego działania w celu powstrzymania rażących naruszeń praw człowieka i ochrony mniejszości muzułmańskich

Krzyk z serca Paryża: Ujgurowie budzą sumienie narodu i świata

W czasie, gdy muzułmanie w Turkiestanie Wschodnim (region Sinciang) mierzą się z jedną z najokrutniejszych kampanii czystek etnicznych i religijnych współczesności, **Francuskie Stowarzyszenie Ujgurów** (Association des Ouïghours de France) stoi jako nieugięta zapora i donośny głos sprzeciwu wobec milczenia świata. W lutym 2026 r. stowarzyszenie ponowiło apel do społeczności międzynarodowej, a zwłaszcza do krajów islamskich, o natychmiastowe i zdecydowane działania w celu powstrzymania rażących naruszeń popełnianych przez chińskie władze, które przekroczyły granice represji politycznych, osiągając etap systematycznego ludobójstwa wymierzonego w tożsamość islamską [1.17](https://east-turkistan.net/uyghurs-in-france-call-for-french-action-against-chinas-genocide/).

Żądania te pojawiają się w złożonym kontekście geopolitycznym. Stowarzyszenie, pod przewodnictwem aktywistki i naukowca dr **Dilnur Reyhan**, dąży do przekształcenia kwestii ujgurskiej z prostego dossier praw człowieka w sprawę egzystencjalną dla całej społeczności muzułmańskiej (Ummy). To, co dzieje się w Kaszgarze i Urumczi, nie jest jedynie sporem granicznym, lecz próbą wykorzenienia wiary islamskiej z serc milionów ludzi, których jedyną winą jest przywiązanie do swojej religii i turkiestańskiej tożsamości [1.3](https://humanrightsresearch.org/persecution-of-uyghurs-in-xinjiang-torture-crimes-against-humanity-and-genocide/).

Eskalacja represji transnarodowych: Walka Ujgurów w diasporze

Chiński reżim nie ogranicza się do represji wewnątrz swoich granic; jego ręka sięga aktywistów w samym sercu europejskich stolic. Na początku 2026 r. raporty organizacji praw człowieka ujawniły, że członkowie społeczności ujgurskiej we Francji byli poddawani bezpośrednim naciskom i zastraszaniu przez chińską ambasadę w Paryżu. W styczniu 2026 r. aktywista **Abdulrahman Tohti** otrzymał telefony z pogróżkami od chińskich urzędników, którzy żądali od niego szpiegowania działań Francuskiego Stowarzyszenia Ujgurów oraz Europejskiego Instytutu Ujgurskiego, co odzwierciedla stan paniki reżimu wobec rosnącej międzynarodowej świadomości problemu [1.15](https://www.hrw.org/news/2026/02/18/china-officials-pressuring-uyghurs-france).

Te transnarodowe represje nie kończą się na groźbach telefonicznych, lecz przenoszą się również do francuskich sal sądowych w ramach tzw. „wojny prawniczej”. Dr Dilnur Reyhan stanęła w obliczu postępowań sądowych opartych na sfabrykowanych zarzutach zainicjowanych przez chińską ambasadę. Ostatnim z nich był wyrok z października 2025 r., nakładający symboliczną grzywnę za pokojowy protest, podczas którego użyto czerwonej farby symbolizującej krew ofiar [1.11](https://www.hrw.org/news/2025/10/09/uyghur-scholar-activist-faces-charges-france-criticizing-beijing). Stowarzyszenie uważa, że działania te mają na celu finansowe i psychiczne wyczerpanie aktywistów oraz uciszenie głosu prawdy w kraju wolności [1.16](https://asialyst.com/fr/2025/10/11/universitaire-ouighoure-face-diplomatie-intimidation-chinoise/).

Naruszenia w Turkiestanie Wschodnim: Burzenie meczetów i wykorzenianie wiary

Z perspektywy islamskiej chińska polityka w Turkiestanie Wschodnim stanowi otwartą wojnę z praktykami religijnymi. Francuskie Stowarzyszenie Ujgurów, we współpracy z organizacjami międzynarodowymi, udokumentowało zniszczenie tysięcy meczetów i historycznych cmentarzy, z których część przekształcono w obiekty rekreacyjne lub turystyczne, co stanowi rażącą zniewagę dla świętości muzułmanów [1.22](https://www.swissinfo.ch/ara/الجمعية-الوطنية-الفرنسية-تعتمد-قرارًا-يندّد-بـ-إبادة-الصين-للأويغور/47278214).

Zaktualizowane raporty na rok 2026 wskazują na kontynuację polityki „sinizacji” (chinizacji), w ramach której muzułmanie w obozach „reedukacji” są zmuszani do spożywania wieprzowiny i alkoholu. Zakazuje się im postu w świętym miesiącu Ramadan, a każda osoba wykazująca oznaki religijności, takie jak noszenie brody czy hidżabu, podlega karze [1.4](https://www.hrw.org/world-report/2026/country-chapters/china). Praktyki te uderzają nie tylko w jednostki, ale mają na celu zniszczenie muzułmańskiej rodziny poprzez programy przymusowej sterylizacji ujgurskich kobiet oraz odbieranie dzieci rodzicom, by wychowywać je w państwowych sierocińcach, z dala od ich religii i języka ojczystego [1.3](https://humanrightsresearch.org/persecution-of-uyghurs-in-xinjiang-torture-crimes-against-humanity-and-genocide/).

Historyczna odpowiedzialność narodu islamskiego i społeczności międzynarodowej

Francuskie Stowarzyszenie Ujgurów ostro krytykuje bierną postawę niektórych rządów w świecie islamskim, które przedłożyły wąskie interesy ekonomiczne z Pekinem nad wsparcie swoich braci w wierze. Stowarzyszenie podkreśla, że milczenie wobec tych zbrodni daje Chinom zielone światło do kontynuowania opresji. W lutym 2025 r. świat był świadkiem tragedii, gdy Tajlandia deportowała 40 ujgurskich uchodźców do Chin mimo międzynarodowych ostrzeżeń, narażając ich na tortury i egzekucje [1.18](https://www.acatfrance.fr/appel-urgent/je-soutiens-les-ouighours--les-kazakhs-et-les-autres-minorites-musulmanes-au-xinjiang).

W związku z przewodnictwem Francji w grupie G7 w 2026 r., stowarzyszenie domaga się od Paryża przewodzenia międzynarodowej koalicji w celu nałożenia surowych sankcji gospodarczych na chińskich urzędników zamieszanych w te zbrodnie. Wzywa również do wdrożenia przepisów zakazujących importu produktów wytwarzanych przy użyciu pracy przymusowej Ujgurów w globalnych łańcuchach dostaw, szczególnie w sektorach tekstylnym, motoryzacyjnym i elektronicznym [1.6](https://www.hrw.org/world-report/2025/country-chapters/china) [1.25](https://sa.ambafrance.org/عام-2026-فرنسا-توظّف-طاقتها-من-أجل-الحوار-والتعاون).

Europejski Instytut Ujgurski: Latarnia tożsamości w sercu diaspory

Mimo licznych wyzwań, stowarzyszenie osiągnęło historyczny sukces, otwierając w styczniu 2026 r. nową siedzibę **Europejskiego Instytutu Ujgurskiego** w Paryżu. Instytut ten nie jest tylko budynkiem; to centrum kulturalne i edukacyjne, którego celem jest ochrona języka ujgurskiego i islamskiego dziedzictwa Turkiestańczyków przed zapomnieniem [1.13](https://globalvoices.org/2025/10/23/decolonizing-the-chinese-narrative-on-uyghurs-the-mission-of-sociologist-dilnur-reyhan/). Chiński reżim próbował utrudnić to otwarcie, wywierając naciski na francuskich urzędników, by nie brali udziału w uroczystości, jednak determinacja Ujgurów i wsparcie francuskiej opinii publicznej udaremniły te plany [1.15](https://www.hrw.org/news/2026/02/18/china-officials-pressuring-uyghurs-france).

Podsumowanie: Apel do światowego sumienia

Kwestia ujgurska to prawdziwy test dla zasad praw człowieka i sprawiedliwości międzynarodowej w XXI wieku. Francuskie Stowarzyszenie Ujgurów, zwracając się dziś do świata, nie prosi o litość, lecz o sprawiedliwość. Wzywa każdego muzułmanina i każdą wolną osobę na świecie do bojkotu firm współodpowiedzialnych za pracę przymusową oraz do głośnego sprzeciwu na forach międzynarodowych w obronie uciśnionych.

Naród islamski, który Prorok (pokój z nim) opisał jako „jedno ciało”, jest dziś bardziej niż kiedykolwiek wezwany do solidarności ze swoimi braćmi w Turkiestanie Wschodnim. Wolność dla Ujgurów to nie tylko postulat polityczny, lecz konieczność religijna i humanitarna, która nie może zostać odłożona na później [1.12](https://uhrp.org/statement/uhrp-marks-uyghur-genocide-recognition-day-2025-with-call-for-sustained-global-action/).