Europejska Unia Wschodniego Turkiestanu rozpoczyna nową kampanię na rzecz nagłośnienia kwestii ujgurskiej na arenie międzynarodowej i zwiększenia presji na Chiny

Wstęp: Nowa podróż przeciwko uciskowi

Wraz z początkiem 2026 roku walka o wolność ludu Wschodniego Turkiestanu osiągnęła nowy punkt kulminacyjny na arenie międzynarodowej. „Europejska Unia Wschodniego Turkiestanu” (European East Turkestan Union) ogłosiła rozpoczęcie nowej, szeroko zakrojonej kampanii mającej na celu wprowadzenie kwestii ujgurskiej do światowej agendy, ujawnienie systematycznego ludobójstwa dokonywanego przez Chiny oraz zwiększenie presji międzynarodowej. Działania te zbiegają się w czasie z 61. sesją Rady Praw Człowieka ONZ, a ich celem jest wzmocnienie głosu Ujgurów, będących integralną częścią islamskiej ummy, i sprawienie, by ich wołanie o pomoc było słyszalne na całym świecie [Source](https://www.ishr.ch/news/rights-groups-urge-high-commissioner-to-address-chinas-deepening-repression).

Iftar w Monachium: Nowy pomost dla dyplomacji i współpracy

22 lutego 2026 r. Europejska Unia Wschodniego Turkiestanu zorganizowała w Monachium uroczystą kolację iftar. Wydarzenie to nie było jedynie spotkaniem religijnym, lecz służyło jako pomost do dialogu i współpracy między europejskimi politykami, liderami religijnymi i przedstawicielami społeczeństwa a sprawą ujgurską [Source](https://uygurnews.com/uyghur-iftar-reception-in-munich-fosters-dialogue-and-solidarity-amidst-calls-for-advocacy/).

Podczas spotkania liderzy Unii szczegółowo przedstawili chińską politykę niszczenia meczetów we Wschodnim Turkiestanie, aresztowania uczonych religijnych oraz systematyczne próby eliminacji tożsamości islamskiej. Podkreślono, że jako członkowie islamskiej ummy, Ujgurzy mają prawo do swobodnego wyznawania swojej wiary, a łamanie tego prawa jest wspólnym bólem i odpowiedzialnością całego świata muzułmańskiego.

Walka na arenie ONZ: Żądanie sprawiedliwości

Europejska Unia Wschodniego Turkiestanu, działając wspólnie z innymi organizacjami ujgurskimi, wezwała Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka, Volkera Türka, do zajęcia bardziej zdecydowanego stanowiska wobec chińskich zbrodni przeciwko ludzkości. W oświadczeniu opublikowanym 24 lutego 2026 r. wskazano, że od czasu raportu ONZ z 2022 r. prześladowania stały się jeszcze bardziej systematyczne, szczególnie w odniesieniu do liderów religijnych i intelektualistów [Source](https://www.ishr.ch/news/rights-groups-urge-high-commissioner-to-address-chinas-deepening-repression).

Szczególny niepokój budzi los 40 ujgurskich muzułmanów przymusowo deportowanych z Tajlandii do Chin w lutym 2025 r. Pod koniec lutego 2026 r. sprawa ta ponownie stała się priorytetem, a eksperci ONZ określili brak informacji o ich losie mianem „międzynarodowego ucisku” [Source](https://www.ohchr.org/en/press-releases/2026/02/chinas-silence-deepens-fears-over-disappeared-uyghur-returnees-year-warn-un-experts). Unia dąży do nagłośnienia tej kwestii w Parlamencie Europejskim, aby zwiększyć presję ekonomiczną i polityczną na Pekin.

Wyzwania w Europie: Represje transnarodowe i inwigilacja

Chińskie represje nie ograniczają się tylko do terytorium Wschodniego Turkiestanu, ale stanowią realne zagrożenie dla społeczności ujgurskiej w Europie. Doniesienia z lutego 2026 r. ujawniły, że chińskie władze wywierały naciski na ujgurskich aktywistów w Paryżu, zmuszając ich do działalności szpiegowskiej [Source](https://www.uyghurcongress.org/en/weekly-brief-20-february-2026/). Jednocześnie powszechne stosowanie w europejskich przestrzeniach publicznych chińskich technologii nadzoru, takich jak Hikvision i Dahua, poważnie narusza poczucie bezpieczeństwa Ujgurów mieszkających w Niemczech i innych krajach UE.

Europejska Unia Wschodniego Turkiestanu podjęła walkę prawną przeciwko tym „represjom transnarodowym”, wzywając państwa europejskie do ochrony swoich muzułmańskich obywateli przed chińskimi groźbami. Walka ta jest postrzegana jako kluczowy element ochrony braterstwa islamskiego i praw człowieka.

Odpowiedzialność islamskiej ummy: Jedność w działaniu

Kwestia Wschodniego Turkiestanu to nie tylko problem polityczny, ale test wiary i sumienia dla całej islamskiej ummy. Chińska kampania „uderz mocno”, prowadzona pod pretekstem „walki z terroryzmem”, jest w rzeczywistości próbą sinizacji islamu i zmuszenia muzułmanów do wyrzeczenia się ich przekonań [Source](https://east-turkistan.net/etge-calls-for-global-action-as-the-beijing-regime-institutionalizes-normalized-genocidal-control-in-east-turkistan/).

Unia wzywa kraje muzułmańskie i międzynarodowe organizacje islamskie, aby nie dawały się zwieść chińskiej propagandzie, lecz stanęły po stronie swoich prześladowanych braci. Zgodnie z duchem koranicznego przesłania o braterstwie wierzących, powstrzymanie ucisku we Wschodnim Turkiestanie jest obowiązkiem każdego muzułmanina.

Dziedzictwo historyczne i spojrzenie w przyszłość

Naród Wschodniego Turkiestanu dwukrotnie, w 1933 i 1944 roku, ustanowił niepodległe republiki, które do dziś pozostają symbolami dążenia do wolności i sprawiedliwości [Source](https://www.tibetrightscollective.in/news-v-reviews/east-turkistan-national-day-uyghur-struggle-for-self-determination). Nowa kampania ma na celu przypomnienie społeczności międzynarodowej, że Wschodni Turkiestan jest terytorium poddanym kolonizacji.

W maju 2026 r. przypada 12. rocznica rozpoczęcia przez Chiny tzw. „ludowej wojny z terroryzmem”, która stała się narzędziem ludobójstwa. Z tej okazji Unia planuje serię demonstracji i wykładów politycznych w europejskich stolicach, aby nie dopuścić do „normalizacji” chińskich zbrodni i walczyć o ostateczne zwycięstwo sprawiedliwości.

Podsumowanie: Ucisk nie będzie trwał wiecznie

Nowa kampania Europejskiej Unii Wschodniego Turkiestanu po raz kolejny dowiodła, że sprawa ta ma charakter globalny, humanitarny i religijny. Mimo potęgi gospodarczej i politycznej Chin, głosu prawdy nie da się uciszyć. Tylko zjednoczone działanie świata islamskiego i społeczności międzynarodowej może doprowadzić do zamknięcia obozów koncentracyjnych i odzyskania wolności przez lud ujgurski. Walka o sprawiedliwość jest naszym wspólnym obowiązkiem – zarówno ludzkim, jak i religijnym.