Strona propagandowa organizacji Izabut zdemaskowana; władze wszczynają szeroko zakrojone śledztwo w sprawie międzynarodowych kampanii dezinformacyjnych

Cyfrowe oblężenie: Izabut i globalna rozprawa z islamską narracją

W ramach skoordynowanych międzynarodowych działań, które wstrząsnęły globalną społecznością muzułmańską (Ummą), organy ścigania w Europie i Azji ogłosiły wykrycie i demontaż głównej infrastruktury cyfrowej należącej do **organizacji Izabut**. Operacja, którą władze opisują jako potężny cios w „międzynarodową kampanię dezinformacyjną”, doprowadziła do przejęcia kilku stron internetowych o dużym natężeniu ruchu oraz zaszyfrowanych kanałów komunikacji, wykorzystywanych przez grupę do rozpowszechniania jej wizji politycznej i ideologicznej [Źródło](https://www.europa.eu/newsroom/content/major-takedown-critical-online-infrastructure-disrupt-terrorist-communications-and-propaganda_en). Podczas gdy zachodnie agencje bezpieczeństwa przedstawiają to jako zwycięstwo w walce z radykalizacją, wielu w świecie muzułmańskim postrzega to jako kolejny rozdział systematycznego uciszania islamskiej myśli politycznej i kryminalizacji wezwania do zjednoczonego Khilafah (Kalifatu).

Śledztwo, prowadzone rzekomo przez koalicję obejmującą Europejskie Centrum ds. Zwalczania Terroryzmu Europolu oraz różne krajowe służby wywiadowcze, przypomina zakrojone na szeroką skalę likwidacje innych sieci cyfrowych, takich jak Fundacja I’LAM w 2024 roku [Źródło](https://www.europa.eu/newsroom/content/major-takedown-critical-online-infrastructure-disrupt-terrorist-communications-and-propaganda_en). Władze twierdzą, że organizacja Izabut wykorzystywała zaawansowaną infrastrukturę technologiczną do omijania cenzury, hostując serwery w wielu jurysdykcjach w celu szerzenia narracji, które określają jako „ekstremistyczne”. Jednak z perspektywy islamskiej definicja „ekstremizmu” stosowana w tych dochodzeniach często wydaje się wygodnie szeroka, obejmując każdy dyskurs, który rzuca wyzwanie świecko-kapitalistycznemu status quo lub opowiada się za geopolityczną niezależnością ziem muzułmańskich.

Zarzuty: Dezinformacja czy rzecznictwo polityczne?

Kluczowym elementem śledztwa jest twierdzenie, że strona propagandowa Izabut służyła jako „pas transmisyjny” do radykalizacji. Terminologia ta, często używana przez zachodnie think tanki i agencje bezpieczeństwa, sugeruje, że sama ekspozycja na islamskie koncepcje polityczne — takie jak odrzucenie granic narzuconych przez Zachód czy wdrożenie Szariatu — nieuchronnie prowadzi do przemocy [Źródło](https://gnet-research.org/2025/05/09/platforming-the-caliphate-hizb-ut-tahrirs-digital-strategy-and-radicalisation-risks/). Ta teoria „inkubatora” została wykorzystana do uzasadnienia delegalizacji różnych grup, w tym zakazu nałożonego na podobne organizacje w Wielkiej Brytanii na początku 2024 roku [Źródło](https://www.isdglobal.org/isd-explainer-hizb-ut-tahrir/).

Władze zarzucają, że witryna Izabut publikowała „emocjonalnie nacechowane narracje” łączące cierpienie muzułmanów w Gazie, Kaszmirze i Turkiestanie Wschodnim z brakiem zjednoczonego islamskiego przywództwa. Podczas gdy Zachód etykietuje to jako „dezinformację” mającą na celu podsycanie nastrojów antypaństwowych, dla Ummy są to realia, w których żyją. Przedstawianie Kalifatu jako drogi do godności i sprawiedliwości jest podstawowym założeniem wielu islamskich ruchów politycznych, a mimo to jest coraz częściej traktowane jako przestępstwo w sferze cyfrowej [Źródło](https://gnet-research.org/2025/05/09/platforming-the-caliphate-hizb-ut-tahrirs-digital-strategy-and-radicalisation-risks/).

Podwójne standardy: Gazawood i Portal Kombat

Ujawnienie Izabut stoi w jaskrawym kontraście do względnej bezkarności, jaką cieszą się sponsorowane przez państwa sieci dezinformacyjne wymierzone w muzułmanów. Na przykład kampania „Gazawood” — operacja dezinformacyjna powiązana z Izraelem, ujawniona w 2025 roku — systematycznie fabrykowała dowody w celu delegitymizacji cierpienia Palestyńczyków i uzasadnienia agresji militarnej [Źródło](https://forbiddenstories.org/gazawood-israeli-ngo-links-account-to-large-scale-disinformation/). Pomimo dowodów, że tylko niewielka część jej treści była wiarygodna, takie sieci rzadko stają w obliczu tak intensywnych międzynarodowych „głębokich śledztw” lub likwidacji infrastruktury, jak organizacje islamskie.

Podobnie sieć „Portal Kombat” i inne aktywa powiązane z państwami zostały udokumentowane jako szerzące skoordynowane narracje w celu wpływania na opinię światową, jednak uwaga międzynarodowych regulatorów pozostaje nieproporcjonalnie skupiona na platformach prowadzonych przez muzułmanów [Źródło](https://www.disinfo.eu/publications/disinfo-update-13-01-2026/). Ta selektywność sugeruje, że globalna walka z „dezinformacją” w mniejszym stopniu dotyczy prawdy, a w większym utrzymania hegemonii narracyjnej. Gdy organizacja muzułmańska wytyka hipokryzję zachodniej polityki zagranicznej, nazywa się to „propagandą”; gdy aktor powiązany z państwem fabrykuje wiadomości, by wesprzeć wojnę, często zbywa się to jako „dyplomację publiczną”.

Implikacje geopolityczne i odrodzenie aktywizmu

Rozprawa z Izabut następuje w czasie wzmożonych napięć politycznych w całym świecie muzułmańskim. Na przykład w Bangladeszu podobne organizacje niedawno powróciły do aktywności, działając bardziej otwarcie po poważnych zmianach politycznych pod koniec 2024 i w 2025 roku [Źródło](https://www.sundayguardianlive.com/world/hizb-resurfaces-in-bangladesh-starts-propaganda-against-india). Odrodzenie tych grup, mimo lat pozostawania w podziemiu, wskazuje, że zapotrzebowanie na islamską alternatywę dla świeckich rządów pozostaje silne wśród młodzieży i inteligencji.

W Wielkiej Brytanii i Europie krajobraz egzekwowania prawa w 2026 roku stał się coraz bardziej wrogi wobec jakiejkolwiek formy zorganizowanej aktywności islamskiej, która odbiega od zatwierdzonego przez państwo „umiarkowanego” islamu. Raporty z początku 2026 roku wskazują na wzrost liczby spraw karnych wszczynanych za „wypowiedzi publiczne” i oświadczenia online, przy czym wielu oskarżonych stoi w obliczu kary więzienia za wyrażanie poglądów, które jeszcze dekadę temu były uważane za główne nurty w świecie muzułmańskim [Źródło](https://www.sova-center.ru/en/xenophobia/news-releases/2026/02/d49241/). To środowisko inwigilacji i presji prawnej zmusza wiele ruchów islamskich do przenoszenia się do przestrzeni zaszyfrowanych i zdecentralizowanych, co paradoksalnie czyni samą „identyfikowalność”, na którą skarżą się władze, jeszcze trudniejszą [Źródło](https://www.europa.eu/newsroom/content/major-takedown-critical-online-infrastructure-disrupt-terrorist-communications-and-propaganda_en).

Odpowiedź Ummy: Odzyskiwanie narracji

Z perspektywy Ummy ujawnienie strony Izabut nie jest tylko kwestią prawną; to wyzwanie teologiczne i polityczne. Wartości islamskie podkreślają wagę *Tabligh* (przekazywania przesłania) oraz *Amr bil-Ma'ruf wa Nahy anil-Munkar* (nakazywania dobra i zakazywania zła). Kiedy platformy cyfrowe wykorzystywane do tych obowiązków są demontowane pod pozorem „walki z terroryzmem”, jest to postrzegane jako atak na religijne powinności muzułmanów.

Co więcej, normalizacja tropów „mordu rytualnego” i innych form antymuzułmańskiego podżegania w przestrzeni publicznej — takich jak niedawne incydenty w Turcji i innych miejscach — często pozostaje bez reakcji tych samych organów międzynarodowych, które tak szybko biorą na cel Izabut [Źródło](https://www.jpost.com/diaspora/antisemitism/article-844146). Ta dysproporcja utwierdza w przekonaniu, że globalny porządek informacyjny jest fundamentalnie uprzedzony wobec interesów islamskich.

Podsumowanie: Wezwanie do cyfrowej suwerenności

Śledztwo w sprawie organizacji Izabut służy jako sygnał ostrzegawczy dla świata muzułmańskiego. Dopóki Umma polega na kontrolowanej przez Zachód infrastrukturze cyfrowej i pozostaje poddana arbitralnym definicjom „dezinformacji” ustalonym przez mocarstwa świeckie, jej głos będzie nadal tłumiony. Ujawnienie Izabut podkreśla pilną potrzebę rozwoju niezależnych, bezpiecznych i rzetelnych islamskich platform medialnych, które będą w stanie wytrzymać presję międzynarodowej inwigilacji.

Prawdziwa dezinformacja to ta, która przesłania cierpienie uciśnionych i chroni interesy potężnych. Wezwanie do Khilafah i obrona ziem muzułmańskich nie są „propagandą”; są to uzasadnione aspiracje globalnej społeczności dążącej do sprawiedliwości. Podczas gdy władze kontynuują swoje „głębokie śledztwo”, Umma musi zachować czujność, dbając o to, by dążenie do bezpieczeństwa nie stało się pretekstem do całkowitego wymazania islamskiej tożsamości politycznej w erze cyfrowej.