Rebiya Kadeer bespreekt uitgebreid de vrijheidsstrijd van het Oeigoerse volk en de huidige internationale situatie

Inleiding: De oproep van de spirituele moeder van het Oeigoerse volk

Begin 2026 is de vrijheidsstrijd van het volk van Oost-Turkestan een nieuwe fase ingegaan. Rebiya Kadeer, de leidster van de Oeigoerse nationale beweging en vaak omschreven als de "spirituele moeder van het Oeigoerse volk", heeft in recente verklaringen een diepgaande analyse gegeven van de zware onderdrukking waarmee de Oeigoeren worden geconfronteerd en de complexiteit van de internationale situatie. Eind 2025 ontmoette Rebiya Kadeer in Washington de voorzitter van het Zuid-Mongoolse Congres, waarbij zij het belang benadrukte van gezamenlijk optreden tegen het systematische assimilatiebeleid van China [Bron]. Zij verklaarde opnieuw aan de wereld dat de Oeigoerse kwestie niet slechts een mensenrechtenkwestie is, maar een strijd voor het voortbestaan en de vrijheid van een heel volk.

Huidige situatie: Genocide en dwangarbeid

Rapporten van begin 2026 tonen aan dat de Chinese overheid haar onderdrukkingsbeleid in Oost-Turkestan nog heimelijker en systematischer heeft gemaakt. Een nieuw rapport van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) van februari 2026 onthulde dat het door de staat georganiseerde systeem van dwangarbeid in Oost-Turkestan voortduurt, waarbij miljoenen Oeigoeren uit hun huizen worden verdreven en gedwongen worden te werken in fabrieken onder streng toezicht [Bron]. Rebiya Kadeer noemde deze situatie "moderne slavernij" en waarschuwde dat de islamitische oemma niet langer stil mag blijven over deze onderdrukking.

De religieuze vervolging door China heeft eveneens een hoogtepunt bereikt; de vernietiging van moskeeën, het verbod op de Koran en het bestempelen van religieuze praktijken zoals vasten als "extremisme" gaan onverminderd door [Bron]. In haar toespraak benadrukte Rebiya Kadeer: "Onze strijd is niet alleen voor ons land, maar voor het behoud van onze religie en identiteit die Allah ons heeft toevertrouwd."

Internationale reacties en politieke verschuivingen

In februari 2026 nam de internationale belangstelling voor de Oeigoerse kwestie opnieuw toe. De Amerikaanse regering kondigde nieuwe visumbeperkingen aan voor Chinese functionarissen die betrokken zijn bij de gedwongen repatriëring van Oeigoeren [Bron]. Tegelijkertijd werd de steun van de nieuwe Japanse premier Sanae Takaichi voor de rechten van de Oeigoeren verwelkomd door het Wereld Oeigoeren Congres [Bron].

Terwijl Rebiya Kadeer deze stappen van westerse landen erkende, vestigde zij de aandacht op de "transnationale repressie" door China. Recent nieuws onthulde dat Chinese spionnen Oeigoerse activisten in Parijs en Duitsland bedreigden en probeerden hen tot zwijgen te brengen door hun familieleden als gijzelaar te houden [Bron]. Rebiya Kadeer stelde dat de onderdrukking door China geen grenzen kent en dat een internationaal verenigd front daarom noodzakelijk is.

De verantwoordelijkheid van de islamitische wereld en het zwijgen van de oemma

Het meest pijnlijke punt is dat de secretaris-generaal van de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC) in januari 2026 in Peking Chinese functionarissen ontmoette en zijn steun uitsprak voor het Chinese beleid [Bron]. Deze situatie werd scherp veroordeeld door de Oeigoerse gemeenschap en Rebiya Kadeer. Zij bekritiseerde leiders van islamitische landen omdat zij economische belangen boven religieuze broederschap stellen.

Vanuit islamitisch perspectief is het lijden van één moslim het lijden van de gehele oemma. Rebiya Kadeer riep moslimvolkeren op om, zelfs als hun regeringen zwijgen, te bidden voor hun Oeigoerse broeders en zusters en hen materieel en moreel te steunen. "Wij verzetten ons tegen het veranderen van onze moskeeën in varkensstallen en het gedwongen uithuwelijken van onze dochters; dit is een kwestie van eer voor de gehele islamitische wereld," zei zij in haar toespraak [Bron].

Strijdstrategie: Vrede en zelfbeschikking

Bij het bespreken van de strategie van de Oeigoerse nationale beweging benadrukte Rebiya Kadeer opnieuw het belang van het eisen van rechten via vreedzame weg. Zij legde uit dat het Oeigoerse volk volgens het internationaal recht het recht heeft op "zelfbeschikking" en dat het Chinese label van "terrorisme" slechts een voorwendsel is [Bron].

Op 5 februari 2026 werd wereldwijd de 29e verjaardag van het Ghulja-bloedbad herdacht. In haar verklaring ter gelegenheid hiervan zei Rebiya Kadeer dat het bloed van de martelaren uit het verleden niet voor niets zal zijn geweest en dat de jonge generatie deze strijd moet voortzetten [Bron]. Zij merkte ook op dat de "Derde Oeigoerse Top", die in mei 2026 in München door het Wereld Oeigoeren Congres wordt georganiseerd, van cruciaal belang is voor het bepalen van de toekomstige richting van de strijd [Bron].

Conclusie: Vertrouwen in de overwinning van gerechtigheid

De analyses van Rebiya Kadeer tonen aan dat de vrijheidsstrijd van het Oeigoerse volk niet slechts een politieke beweging is, maar een botsing tussen recht en onrecht, tussen onderdrukking en gerechtigheid. Ondanks de complexiteit van de internationale situatie is de wil van het Oeigoerse volk niet gebroken. In de woorden van Rebiya Kadeer: "De Chinese overheid kan onze gebouwen, moskeeën en handelscentra vernietigen, maar ze zal de geest van de Oeigoer nooit kunnen overwinnen" [Bron]. Met de steun van de islamitische oemma en de rechtvaardige mensheid zal de zon van de vrijheid in Oost-Turkestan ongetwijfeld weer opkomen.