Franse Oeigoerse Vereniging eist onmiddellijke internationale actie om ernstige mensenrechtenschendingen te stoppen en moslimminderheden te beschermen

Een kreet uit het hart van Parijs: Oeigoeren roepen het geweten van de wereld op

In een tijd waarin moslims in Oost-Turkestan (de regio Xinjiang) worden geconfronteerd met een van de meest gruwelijke campagnes van etnische en religieuze zuivering in de moderne geschiedenis, staat de **Franse Oeigoerse Vereniging** (Association des Ouïghours de France) als een onvermoeibare verdediger en een krachtige stem tegen het oorverdovende internationale zwijgen. In februari 2026 heeft de vereniging haar oproep aan de internationale gemeenschap, en in het bijzonder aan islamitische landen, vernieuwd om onmiddellijk en besluitvaardig op te treden tegen de ernstige schendingen door de Chinese autoriteiten. Deze schendingen zijn de politieke onderdrukking voorbijgegaan en hebben het stadium bereikt van een systematische genocide tegen de islamitische identiteit [1.17](https://east-turkistan.net/uyghurs-in-france-call-for-french-action-against-chinas-genocide/).

Deze eisen komen voort uit een complexe geopolitieke context, waarin de vereniging, onder leiding van de activiste en academicus dr. **Dilnur Reyhan**, ernaar streeft de Oeigoerse kwestie te transformeren van louter een mensenrechtenkwestie in de wandelgangen van de Verenigde Naties naar een existentiële zaak die de gehele islamitische wereld aangaat. Wat er gebeurt in Kashgar en Urumqi is niet slechts een grensconflict, maar een poging om de wortels van het islamitische geloof uit te roeien bij miljoenen mensen die geen andere schuld hebben dan het vasthouden aan hun religie en hun Oost-Turkestaanse identiteit [1.3](https://humanrightsresearch.org/persecution-of-uyghurs-in-xinjiang-torture-crimes-against-humanity-and-genocide/).

Escalatie van grensoverschrijdende repressie: De strijd van de Oeigoeren in de diaspora

Het Chinese regime beperkt zich niet tot onderdrukking binnen de eigen grenzen; de lange arm van Peking reikt tot diep in de Europese hoofdsteden. Begin 2026 onthulden mensenrechtenrapporten dat leden van de Oeigoerse gemeenschap in Frankrijk onder directe druk en intimidatie stonden van de Chinese ambassade in Parijs. In januari 2026 ontving de activist **Abdulrahman Tohti** dreigtelefoontjes van Chinese functionarissen die eisten dat hij de activiteiten van de Franse Oeigoerse Vereniging en het Oeigoers Instituut in Europa zou bespioneren. Dit weerspiegelt de paniek van het regime over het groeiende internationale bewustzijn van de zaak [1.15](https://www.hrw.org/news/2026/02/18/china-officials-pressuring-uyghurs-france).

Deze grensoverschrijdende repressie beperkt zich niet tot telefonische dreigementen, maar heeft ook de Franse rechtszalen bereikt in wat bekend staat als de "juridische oorlog". Dr. Dilnur Reyhan is geconfronteerd met gerechtelijke vervolging op basis van valse beschuldigingen door de Chinese ambassade. In oktober 2025 werd zij veroordeeld tot een symbolische boete vanwege een vreedzaam protest waarbij rode verf werd gebruikt om het bloed van de slachtoffers te symboliseren [1.11](https://www.hrw.org/news/2025/10/09/uyghur-scholar-activist-faces-charges-france-criticizing-beijing). De vereniging stelt dat deze acties bedoeld zijn om activisten financieel en psychologisch uit te putten en de stem van de waarheid in een land van vrijheid tot zwijgen te brengen [1.16](https://asialyst.com/fr/2025/10/11/universitaire-ouighoure-face-diplomatie-intimidation-chinoise/).

Schendingen in Oost-Turkestan: Vernietiging van moskeeën en uitroeiing van het geloof

Vanuit een authentiek islamitisch perspectief vormen de Chinese beleidsmaatregelen in Oost-Turkestan een openlijke oorlog tegen de rituelen van de islam. De Franse Oeigoerse Vereniging heeft, in samenwerking met internationale organisaties, de vernietiging van duizenden moskeeën en historische begraafplaatsen gedocumenteerd. Sommige hiervan zijn omgevormd tot recreatieve of toeristische faciliteiten, wat een flagrante belediging is voor de heilige plaatsen van moslims [1.22](https://www.swissinfo.ch/ara/الجمعية-الوطنية-الفرنسية-تعتمد-قرارًا-يندّد-بـ-إبادة-الصين-للأويغور/47278214).

Geactualiseerde rapporten voor 2026 wijzen op de voortzetting van het beleid van "sinificatie" (verchinezing), waarbij moslims in "heropvoedingskampen" worden gedwongen varkensvlees te eten en alcohol te drinken. Ze worden verhinderd te vasten tijdens de heilige maand Ramadan, en iedereen die tekenen van religiositeit vertoont, zoals het dragen van een baard of een hoofddoek, wordt gestraft [1.4](https://www.hrw.org/world-report/2026/country-chapters/china). Deze praktijken richten zich niet alleen op individuen, maar beogen de vernietiging van het islamitische gezin door middel van gedwongen sterilisatieprogramma's voor Oeigoerse vrouwen en het scheiden van kinderen van hun ouders om hen op te voeden in staatstehuizen, ver weg van hun religie en moedertaal [1.3](https://humanrightsresearch.org/persecution-of-uyghurs-in-xinjiang-torture-crimes-against-humanity-and-genocide/).

De historische verantwoordelijkheid van de islamitische wereld en de internationale gemeenschap

De Franse Oeigoerse Vereniging bekritiseert scherp de lakse houding van sommige regeringen in de islamitische wereld, die de voorkeur gaven aan beperkte economische belangen met Peking boven het steunen van hun geloofsgenoten. De vereniging benadrukt dat zwijgen over deze misdaden China groen licht geeft om door te gaan met haar wandaden. In februari 2025 was de wereld getuige van de tragedie waarbij Thailand 40 Oeigoerse vluchtelingen naar China deporteerde, ondanks internationale waarschuwingen, waardoor zij werden blootgesteld aan het risico op marteling en executie [1.18](https://www.acatfrance.fr/appel-urgent/je-soutiens-les-ouighours--les-kazakhs-et-les-others-minorites-musulmanes-au-xinjiang).

Nu Frankrijk in 2026 het voorzitterschap van de G7 bekleedt, eist de vereniging dat Parijs een internationale coalitie leidt om strikte economische sancties op te leggen aan Chinese functionarissen die betrokken zijn bij deze misdaden. Ook moet er wetgeving komen die de import verbiedt van producten die voortkomen uit Oeigoerse dwangarbeid in wereldwijde toeleveringsketens, met name in de textiel-, auto- en elektronicasector [1.6](https://www.hrw.org/world-report/2025/country-chapters/china) [1.25](https://sa.ambafrance.org/عام-2026-فرنسا-توظّف-طاقتها-من-أجل-الحوار-والتعاون).

Het Oeigoers Instituut in Europa: Een baken van identiteit in het hart van de diaspora

Ondanks alle uitdagingen heeft de vereniging een historische mijlpaal bereikt met de opening van het nieuwe hoofdkantoor van het **Oeigoers Instituut in Europa** in Parijs in januari 2026. Dit instituut is niet zomaar een gebouw, maar een cultureel en educatief centrum dat tot doel heeft de Oeigoerse taal en het islamitische erfgoed van de Oost-Turkestanen te behoeden voor uitsterven [1.13](https://globalvoices.org/2025/10/23/decolonizing-the-chinese-narrative-on-uyghurs-the-mission-of-sociologist-dilnur-reyhan/). Het Chinese regime probeerde deze opening te dwarsbomen door druk uit te oefenen op Franse functionarissen om niet aanwezig te zijn, maar de Oeigoerse vastberadenheid en de Franse publieke steun hebben dit voorkomen [1.15](https://www.hrw.org/news/2026/02/18/china-officials-pressuring-uyghurs-france).

Conclusie: Een oproep aan het wereldwijde geweten

De Oeigoerse kwestie is de ware test voor de principes van mensenrechten en internationale rechtvaardigheid in de 21e eeuw. De Franse Oeigoerse Vereniging vraagt de wereld vandaag niet om medelijden, maar om gerechtigheid. Zij roept elke moslim en elk vrij mens in deze wereld op om bedrijven te boycotten die medeplichtig zijn aan dwangarbeid, en om hun stem luid te laten horen in internationale fora om de onderdrukten bij te staan.

De islamitische gemeenschap, die door de Profeet (vzmh) werd beschreven als "één lichaam", wordt vandaag meer dan ooit gevraagd om de pijn en het lijden van hun broeders en zusters in Oost-Turkestan te voelen en te handelen. Vrijheid voor de Oeigoeren is niet alleen een politieke eis, maar een religieuze en menselijke noodzaak die geen uitstel duldt [1.12](https://uhrp.org/statement/uhrp-marks-uyghur-genocide-recognition-day-2025-with-call-for-sustained-global-action/).