Informatiecentrum Oost-Turkistan publiceert uitgebreid rapport over de huidige humanitaire situatie en doet een dringende oproep aan de internationale gemeenschap

Inleiding: Een noodkreet uit het hart van Centraal-Azië

Tegen de achtergrond van de aanhoudende humanitaire tragedie van het volk van Oost-Turkistan (de regio Xinjiang) onder de Chinese bezetting, heeft het Informatiecentrum Oost-Turkistan vandaag, 28 februari 2026, een uitgebreid mensenrechtenrapport uitgebracht. Dit rapport analyseert de tragische ontwikkelingen van de humanitaire situatie in de regio. Het verschijnt op een cruciaal moment, nu het Chinese beleid is verschoven van een fase van "noodtoestand" en massale arrestaties naar een gevaarlijkere fase: de "institutionalisering van onderdrukking". De regio is getransformeerd in een open digitale gevangenis, wat een existentiële bedreiging vormt voor de islamitische aanwezigheid en de etnische identiteit van de Oeigoeren en andere Turkse volkeren [1.11](https://arabi21.com).

Institutionalisering van genocide: Van kampen naar gevangenissen en dwangarbeid

Het rapport van het centrum documenteert een strategische verschuiving in de Chinese onderdrukkingsmachine gedurende 2025 en 2026. Hoewel de autoriteiten enkele "heropvoedingskampen" hebben gesloten na brede internationale veroordeling, onthult het centrum dat dit geen versoepeling was, maar een herverdeling van de gedetineerden. Honderdduizenden onschuldigen zijn overgebracht naar het officiële gevangenissysteem voor lange termijnen, of worden gedwongen tot arbeid binnen mondiale toeleveringsketens onder de noemer van "arbeidsoverdracht" [1.9](https://www.hrw.org) [1.11](https://arabi21.com).

Het rapport wijst erop dat China nu gebruikmaakt van "zachte onderdrukking" en gelegaliseerde controle. Biometrische bewakingssystemen en kunstmatige intelligentie hebben de traditionele controleposten vervangen. Dit heeft geleid tot een staat van permanente zelfcensuur onder moslims, uit angst voor willekeurige arrestatie bij de geringste uiting van religieuze praktijken [1.11](https://arabi21.com).

De oorlog tegen de islam: Uitwissing van identiteit en ontheiliging van heilige plaatsen

Vanuit het perspectief van de islamitische wereld belicht het rapport de misdaad van de "sinificatie van de islam". Gedocumenteerde gegevens bevestigen dat de Chinese autoriteiten meer dan 16.000 moskeeën in de regio hebben vernietigd of ernstig hebben beschadigd. Sommige zijn omgebouwd tot cafés of toeristische centra, wat een flagrante belediging is voor de gevoelens van moslims wereldwijd [1.20](https://www.tribuneindia.com).

Bovendien verbiedt het rapport vasten, bidden en het dragen van de hijab, en stelt het het bezit van de Koran of religieuze boeken strafbaar. De autoriteiten gaan door met het beleid om kinderen te scheiden van hun islamitische families en hen onder te brengen in Chinese kostscholen voor hersenspoeling en isolatie van hun religie en moedertaal. Het centrum beschrijft dit als een "culturele en religieuze genocide" die erop gericht is de islam volledig uit de regio te wissen [1.10](https://hakaaikwaaraa.ma) [1.18](https://yetimvakfi.org.tr).

Transnationale repressie: De tragedie van vluchtelingen in Thailand

Het rapport staat bitter stil bij de kwestie van 40 Oeigoerse mannen die in februari 2025 door de Thaise autoriteiten onder enorme politieke druk van Peking gedwongen zijn teruggestuurd naar China. Anno februari 2026 is het lot van deze mannen nog steeds onbekend, te midden van ernstige zorgen dat zij zijn blootgesteld aan marteling of executie [1.3](https://www.hrw.org) [1.5](https://www.ohchr.org).

Dit incident is, zoals het centrum uitlegt, onderdeel van een breder patroon van "transnationale repressie". China achtervolgt Oeigoerse activisten tot in het hart van Europa en de Verenigde Staten, en oefent druk uit op hun families in het thuisland om hen het zwijgen op te leggen [1.4](https://www.uyghurcongress.org). Deze uitbreiding van de Chinese veiligheidsdienst vormt een uitdaging voor de soevereiniteit van staten en een test voor de toewijding van de internationale gemeenschap aan het principe van "non-refoulement".

Het standpunt van de islamitische wereld: Tussen religieuze plicht en politieke belangen

Het Informatiecentrum Oost-Turkistan uitte scherpe kritiek op de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC), vooral na het bezoek van de secretaris-generaal van de organisatie, Hissein Brahim Taha, aan China in januari 2026 [1.26](https://osbu-oic.org). Het centrum stelt dat dergelijke bezoeken, die genoegen nemen met het officiële Chinese narratief, een valse legitimiteit verlenen aan het beleid van genocide en een verraad zijn aan de verantwoordelijkheid van de organisatie om de belangen van moslims te beschermen [1.20](https://www.tribuneindia.com).

Het rapport benadrukt dat de kwestie van Oost-Turkistan niet louter een internationale mensenrechtenkwestie is, maar een diepe wond in het lichaam van de islamitische gemeenschap. Het roept moslimvolkeren, geleerden en denkers op om de muur van stilte te doorbreken en druk uit te oefenen op hun regeringen om krachtige standpunten in te nemen die passen bij de omvang van de tragedie. Het herinnert eraan dat "een moslim de broeder is van een moslim; hij onderdrukt hem niet en laat hem niet in de steek" [1.14](https://www.ihh.org.tr).

Dringende oproep aan de internationale gemeenschap

Aan het slot van het rapport doet het Informatiecentrum Oost-Turkistan een dringende oproep met de volgende eisen:

1. Verenigde Naties: De noodzaak om het rapport van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten over de schendingen in Xinjiang te actualiseren en concrete stappen te ondernemen om Chinese functionarissen ter verantwoording te roepen voor misdaden tegen de menselijkheid [1.9](https://www.hrw.org).
2. Organisatie voor Islamitische Samenwerking: Stop met het verfraaien van het imago van het Chinese regime en vorm een onafhankelijke onderzoekscommissie om de regio zonder beperkingen te bezoeken [1.14](https://www.ihh.org.tr).
3. Islamitische en wereldwijde staten: Activeer wetten die de import verbieden van goederen geproduceerd door Oeigoerse dwangarbeid, en leg economische en diplomatieke sancties op aan bedrijven en functionarissen die betrokken zijn bij de onderdrukking [1.11](https://arabi21.com) [1.16](https://east-turkistan.net).
4. Bescherming van vluchtelingen: Stop alle gedwongen uitzettingen van Oeigoeren uit derde landen en garandeer hun recht op asiel en bescherming [1.8](https://www.campaignforuyghurs.org).

Conclusie: Hoop op gerechtigheid

Het uitgebreide rapport van het Informatiecentrum Oost-Turkistan voor 2026 is niet alleen een mensenrechtendocument, maar een noodkreet van een volk dat dreigt van de kaart te worden geveegd. Het voortduren van de internationale stilte, en in het bijzonder de islamitische stilte, werkt als een groen licht voor Peking om door te gaan met zijn koloniale en onderdrukkende project. De hoop blijft gevestigd op het ontwaken van het wereldwijde geweten en de solidariteit van de islamitische wereld om de waardigheid en rechten van hun broeders in Oost-Turkistan te herstellen—het land dat een baken van islamitische beschaving in het hart van Azië was en blijft.