Organisasi pemimpin Jihad mengubah taktik ketika pasukan keselamatan global memperhebatkan tindakan keras terhadap rangkaian serantau dan operasi bawah tanah di seluruh Timur Tengah.

Keadaan Ummah: Krisis Berkembar Keselamatan dan Identiti

Melangkah ke suku pertama tahun 2026, komuniti Muslim global (Ummah) berada di persimpangan jalan yang kritikal. Landskap perjuangan bersenjata, yang sering disalah label sebagai "Jihad" oleh pemerhati luar, telah mengalami transformasi asas. Selama beberapa dekad, tindakan kumpulan pelampau pinggiran telah membayangi aspirasi sah negara-negara Islam untuk kedaulatan dan keadilan. Hari ini, apa yang dipanggil sebagai "organisasi pemimpin Jihad"—sebuah kolektif majlis Syura yang longgar tetapi semakin selari mewakili pelbagai puak serantau—sedang mengubah taktik mereka sebagai tindak balas kepada tindakan keras keselamatan global yang telah mencapai tahap kecanggihan teknologi dan kewangan yang tidak pernah berlaku sebelum ini [Sumber](https://wtwco.com).

Dari perspektif Ummah, peralihan ini bukan sekadar evolusi taktikal kumpulan militan; ia adalah simptom kemelut geopolitik yang lebih mendalam. Walaupun pasukan keselamatan global memperhebatkan operasi mereka, kesan sampingan terhadap kebebasan sivil umat Islam dan integriti teologi konsep Islam seperti *Jihad* (perjuangan) kekal menjadi kebimbangan utama bagi para ulama dan pemimpin masyarakat. Era semasa ditakrifkan oleh "struktur hibrid" di mana perintah berpusat telah memberi laluan kepada sel serantau yang autonomi, menjadikan ancaman lebih tersebar dan tindak balas keselamatan lebih menceroboh [Sumber](https://icct.nl).

Syura Berpusat: Paradigma Perintah Baharu

Menjelang Februari 2026, model tradisional "Khalifah" berpusat dengan pemimpin berkarisma yang jelas sebahagian besarnya telah ditinggalkan. Penganalisis keselamatan dan pemantau PBB menyatakan bahawa identiti pemimpin ISIS semasa, Abu Hafs al-Hashimi al-Qurashi, kekal misteri, satu langkah sengaja untuk mengutamakan keselamatan berbanding kuasa berpusat yang simbolik [Sumber](https://icct.nl). Peralihan ke arah struktur tidak berpusat ini bermakna "wilayah" serantau kini beroperasi dengan autonomi yang ketara, menjadikan mereka lebih berdaya tahan terhadap serangan yang menyasarkan kepimpinan utama yang mencirikan dekad sebelumnya.

Di Syria, landskap telah berubah secara drastik berikutan kejatuhan rejim lama. Kemunculan Hayat Tahrir al-Sham (HTS) sebagai entiti pemerintah di bawah Ahmad al-Sharaa telah mewujudkan dinamik kompleks di mana bekas militan cuba beralih menjadi aktor negara yang sah [Sumber](https://fdd.org). Keputusan Majlis Keselamatan PBB pada akhir 2025 untuk mengeluarkan pemimpin HTS tertentu daripada senarai sekatan mencerminkan pengiktirafan pragmatik, walaupun kontroversi, terhadap peralihan ini [Sumber](https://un.org). Walau bagaimanapun, "pragmatisme" ini telah membawa kepada pergeseran dalaman, dengan elemen tegar daripada kumpulan seperti Hurras al-Din kekal komited kepada agenda global, sering meletakkan diri mereka di sebalik bayang-bayang negara Syria yang baharu [Sumber](https://un.org).

Migrasi Sahel: Melangkaui Levant

Memandangkan Timur Tengah menjadi semakin "panas" disebabkan oleh pengawasan berteknologi tinggi dan kerjasama serantau, fokus operasi militan telah beralih ke arah Sahel dan Afrika Barat. Rantau ini telah menjadi pusat baharu bagi apa yang dipanggil oleh sesetengah pihak sebagai "pemberontakan tempatan dengan penjenamaan global" [Sumber](https://wtwco.com). Kumpulan seperti Jama’at Nusrat ul-Islam wa al-Muslimin (JNIM) dan Wilayah Afrika Barat Negara Islam (ISWAP) telah mengeksploitasi tadbir urus yang lemah dan rungutan tempatan untuk menegaskan kawalan ke atas wilayah yang luas [Sumber](https://securitycouncilreport.org).

Pada awal 2026, keadaan di Nigeria dan Mali telah mencapai tahap genting. Pembunuhan beramai-ramai di negeri Kwara pada Februari 2026, yang meragut hampir dua ratus nyawa, menekankan kapasiti maut rangkaian tidak berpusat ini [Sumber](https://cfr.org). Bagi penduduk Islam tempatan, kumpulan-kumpulan ini mewakili penyelewengan nilai-nilai Islam, sering terlibat dalam *Hirabah* (perompakan dan keganasan) sambil mendakwa membawa panji keimanan. Peluasan kumpulan-kumpulan ini ke negara-negara pesisir Afrika Barat seperti Benin dan Togo telah mendorong keperluan mendesak untuk menghidupkan semula kerjasama serantau, yang telah terjejas oleh rampasan kuasa tentera baru-baru ini di Sahel [Sumber](https://crisisgroup.org).

Kepungan Kewangan: Hawala, Kripto, dan Tindakan Keras terhadap Zakat

Salah satu peralihan paling ketara pada tahun 2026 ialah peningkatan tindakan keras kewangan terhadap rangkaian militan. Pasukan keselamatan telah melangkah melampaui sekadar pembekuan akaun bank kepada menyasarkan tulang belakang ekonomi organisasi-organisasi ini. Di Somalia, kerajaan persekutuan melaporkan pada Februari 2026 bahawa Al-Shabaab sedang menghadapi krisis kewangan yang teruk berikutan pembunuhan pegawai kanan yang bertanggungjawab bagi pengurusan hasil [Sumber](https://hiiraan.com). Jumlah hasil kumpulan itu bagi tahun 2025 dianggarkan kurang daripada $80 juta, yang terendah dalam tempoh tujuh tahun, disebabkan oleh pengawasan yang dipertingkatkan terhadap sistem pemerasan dan percukaian [Sumber](https://hiiraan.com).

Walau bagaimanapun, dari perspektif Muslim, kepungan kewangan ini adalah pedang bermata dua. Pengetatan kawalan anti-pengubahan wang haram dan pemantauan sistem pemindahan nilai tidak formal seperti *Hawala* telah menjadikannya semakin sukar bagi Ummah global untuk menunaikan rukun *Zakat* (sedekah) di zon konflik. Organisasi kebajikan yang sah sering mendapati akaun mereka dibekukan atau operasi mereka diteliti di bawah payung luas pembiayaan anti-keganasan [Sumber](https://georgetown.edu). "Pensekuritipan amal" ini telah menyebabkan berjuta-juta umat Islam yang tidak bersalah di tempat-tempat seperti Yaman dan Gaza tanpa bantuan penting, seterusnya menyemarakkan lagi rungutan yang dieksploitasi oleh kumpulan pelampau untuk pengambilan ahli.

Medan Perang Teologi: Menuntut Semula Jihad daripada Hirabah

Perjuangan yang paling mendalam pada tahun 2026 tidak berlaku di medan perang, tetapi dalam hati dan minda Ummah. Terdapat gerakan yang semakin berkembang dalam kalangan ulama Islam untuk menuntut semula istilah *Jihad* daripada mereka yang menggunakannya untuk menghalalkan pembunuhan orang awam. Perbezaan antara *Jihad*—perjuangan mulia untuk keadilan dan pembaikan diri—dan *Hirabah*—tindakan keganasan yang menyebarkan kerosakan di muka bumi—sedang ditekankan di masjid-masjid dan universiti di seluruh dunia Islam [Sumber](https://wikipedia.org).

Namun, reformasi dalaman ini menjadi rumit disebabkan oleh naratif luaran "Perang Terhadap Keganasan", yang sering gagal membezakan antara penganut Islam yang taat dan pelampau ganas. Laporan dari 2025 dan awal 2026 menunjukkan bahawa dasar anti-keganasan di negara-negara Barat terus menyasarkan dan meminggirkan belia Islam secara tidak seimbang [Sumber](https://researchgate.net). Kebangkitan ekstremisme sayap kanan di Eropah dan Amerika, yang sering didorong oleh retorik Islamofobia, telah mewujudkan "gelung maklum balas yang retak" di mana kecurigaan tajaan negara terhadap umat Islam menyumbang kepada naratif kedua-dua perekrut jihad dan sayap kanan [Sumber](https://wtwco.com).

Papan Catur Geopolitik: Perikatan Baharu dan Keamanan yang Rapuh

Landskap geopolitik 2026 ditandai dengan perikatan yang rapuh dan keutamaan yang berubah-ubah. Di Asia Selatan, hubungan antara Pakistan dan kerajaan pimpinan Taliban di Afghanistan telah mencapai tahap terendah. Serangan tentera Pakistan ke atas kem militan di Afghanistan pada Februari 2026, yang menyasarkan TTP dan ISIS-K, menandakan peralihan garis keras dalam strategi serantau [Sumber](https://dailypakistan.com.pk). Operasi ini, walaupun dirangka sebagai perlu untuk keselamatan negara, telah mengeruhkan lagi hubungan antara dua negara Islam yang berjiran, mewujudkan kekosongan yang cepat diisi oleh kumpulan pelampau [Sumber](https://un.org).

Sementara itu, di Timur Tengah, "persaingan kuasa besar" telah membawa kepada pengurangan keutamaan sumber anti-keganasan oleh kuasa global seperti Amerika Syarikat dan Eropah [Sumber](https://thesoufancenter.org). Ini telah memaksa kuasa serantau untuk mengambil peranan yang lebih proaktif, yang kadangkala membawa kepada kesan yang tidak diingini. Sebagai contoh, penggunaan tentera upahan Rusia di Sahel telah dikritik kerana pendekatan drakonian yang sering menolak penduduk tempatan ke dalam pelukan militan [Sumber](https://thesoufancenter.org).

Kesimpulan: Jalan Menuju Integriti Kerohanian dan Sosial

Peralihan taktikal "organisasi pemimpin Jihad" pada tahun 2026 adalah petunjuk jelas bahawa era "Khalifah" wilayah berskala besar telah digantikan oleh ancaman yang lebih berbahaya dan tidak berpusat. Bagi Ummah global, cabarannya adalah dua kali ganda: untuk menentang penyelewengan ganas mereka yang membunuh atas nama Islam, dan untuk menuntut rangka kerja keselamatan global yang menghormati kebebasan sivil dan maruah agama semua umat Islam.

Kestabilan sebenar di Timur Tengah dan Afrika tidak akan dicapai melalui serangan dron dan sekatan kewangan semata-mata. Ia memerlukan usaha menangani punca utama ketidakstabilan—kemiskinan, ketidaksamaan, dan tadbir urus yang lemah—sambil memupuk persekitaran teologi di mana intipati Islam yang sebenar dan aman dapat berkembang. Sambil kita melihat ke arah baki tahun 2026, matlamatnya mestilah sebuah dunia di mana perjuangan untuk keadilan tidak ditakrifkan oleh pedang pelampau, tetapi oleh kebijaksanaan ulama dan daya tahan masyarakat.