Τι είναι το ρεχάλ: στηρίγματα Κορανίου, πτυσσόμενα αναλόγια και μουσειακά παραδείγματα
Το ρεχάλ στηρίζει ένα βιβλίο· δεν είναι το κείμενό του. Συγκρίνετε πτυσσόμενα ξύλινα, λίθινα και μεταλλικά δείγματα και τι τεκμηριώνουν οι μουσειακές εγγραφές.
Το ρεχάλ είναι ένα στήριγμα βιβλίου που συνδέεται ιδιαίτερα με την ανάγνωση του Κορανίου. Ο γνωστός πτυσσόμενος τύπος ανοίγει σχηματίζοντας ένα στήριγμα σε σχήμα Χ, όμως οι ιστορικές πηγές περιγράφουν και άλλες μορφές επίπλων για βιβλία. Σε αγγλόφωνους καταλόγους και επεξηγήσεις μπορεί να συναντήσετε τις γραφές rehal, rahle, rahla και rihal. Το αντικείμενο στηρίζει ένα υλικό βιβλίο· δεν είναι άλλη ονομασία για το ίδιο το κείμενο του Κορανίου.
Η διάκριση έχει σημασία όταν αναγνωρίζουμε ένα παλαιό αντικείμενο ή οργανώνουμε έναν χώρο ανάγνωσης. Ένα ξυλόγλυπτο αναλόγιο, ένα μικρό λίθινο δείγμα και ένα μεταλλικό στήριγμα σε μορφή τραπεζιού μπορούν να συζητούνται σε συγγενείς κατηγορίες χωρίς να έχουν κοινή κατασκευή, χρονολόγηση ή ιστορία. Οι μουσειακές εγγραφές εξηγούν συγκεκριμένα παραδείγματα. Δεν καθιστούν κάθε σύγχρονο προϊόν θρησκευτική απαίτηση ούτε τεκμηριώνουν την προέλευση ενός ακαταχώριστου αντικειμένου.
Τι κάνει το ρεχάλ και τι δεν αποκαλύπτει η ονομασία
Το λήμμα rahle της Εγκυκλοπαίδειας του Ισλάμ του TDV περιγράφει τόσο στηρίγματα βιβλίων που ανοίγουν και κλείνουν όσο και σταθερές κατασκευές με επιφάνεια τραπεζιού. Συνδέει τη χρήση τους με την ανάγνωση βιβλίων, την ανύψωση του Κορανίου από το έδαφος και τη στήριξη μεγάλων υλικών αντιτύπων. Προσφέρει επομένως ευρύτερη εικόνα από το μικρό πτυσσόμενο στήριγμα που συνήθως φαντάζεται αρχικά ο αναγνώστης.
Η ονομασία δεν πρέπει να συγχωνεύει το βιβλίο και το έπιπλο σε ένα αντικείμενο. Μουσχάφ είναι ένα υλικό, γραπτό αντίτυπο του Κορανίου, ενώ το αναλόγιο είναι το στήριγμα από κάτω του. Ο οδηγός μας για το μουσχάφ εξηγεί τις σελίδες, τα φύλλα και τους τόμους. Ένα στήριγμα μπορεί να κρατά τις σελίδες υπό γωνία, αλλά η παρουσία του δεν προσδιορίζει το χωρίο, την έκδοση ή την αναγνωστική παράδοση που μελετάται.
Ούτε το σχήμα προσδιορίζει από μόνο του την εθνικότητα του χρήστη, ένα εργαστήριο ή μια σχολή ισλαμικού δικαίου. Αν ένας πωλητής ονομάζει κάτι ρεχάλ, αρχίστε από τα πραγματικά υλικά, τις διαστάσεις και τον μηχανισμό του. Αν ένα μουσείο χρησιμοποιεί rahla ή rahle, διαβάστε την εγγραφή προτού θεωρήσετε ότι η διαφορετική γραφή σημαίνει διαφορετικό τύπο. Οι ονομασίες και οι ταξινομήσεις ποικίλλουν ανάμεσα σε γλώσσες και ιδρύματα.
Πώς ο γνωστός πτυσσόμενος τύπος στηρίζει ένα βιβλίο
Στη συνηθισμένη διάταξη Χ, δύο διασταυρούμενα φύλλα σχηματίζουν πόδια χαμηλά και επιφάνεια στήριξης ψηλά. Το άνοιγμά τους δημιουργεί χώρο για το βιβλίο, ενώ το κλείσιμο διευκολύνει την αποθήκευση. Το TDV συζητά ξύλινες κατασκευές με αλληλοεμπλεκόμενα τμήματα και διάφορα σταθερά ή σύνθετα έπιπλα. Πρόκειται για τεκμήριο ποικιλίας, όχι για μία συνταγή κατασκευής υποχρεωτική για κάθε στήριγμα.
Για ένα καθημερινό αντικείμενο, η χρήσιμη περιγραφή διαχωρίζει τη δομή από τη διακόσμηση. Εντοπίστε τα φύλλα, την ένωση και τις επιφάνειες στήριξης πριν περιγράψετε τη γλυπτική ή τις ένθετες διακοσμήσεις. Ένα περίτεχνο μοτίβο δεν δείχνει αν χωρά ένα συγκεκριμένο βιβλίο. Αντίστοιχα, μια απλή επιφάνεια δεν μειώνει τη χρησιμότητα του αντικειμένου ως στηρίγματος. Το ζητούμενο είναι να καταλάβουμε τι έχει σχεδιαστεί να κρατά.
Ένας ιστορικός πτυσσόμενος μηχανισμός χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση από μια συνηθισμένη καινούργια αγορά. Η φωτογραφία δεν τεκμηριώνει την κατάσταση της ένωσης, την πληρότητα των τμημάτων ή αν επιτρέπεται ασφαλές άνοιγμα. Σε μια συλλογή ακολουθήστε τις διαδικασίες χειρισμού του ιδρύματος. Η ανάγνωση ενός καταλόγου δεν αποτελεί άδεια δοκιμής του μηχανισμού ή τοποθέτησης ενός βαριού τόμου πάνω σε παλαιό αντικείμενο.
Ένα χρονολογημένο ιρανικό στήριγμα στο Met
Το στήριγμα χειρογράφου του Κορανίου του Met, 10.218, χρονολογείται στο 761 Εγίρας/1360 μ.Χ. και κατασκευάστηκε στο Ιράν. Είναι από ξύλο τικ, σκαλισμένο, ζωγραφισμένο και με ένθετη διακόσμηση. Η εγγραφή δίνει διαφορετικές διαστάσεις σε κλειστή και ανοιχτή κατάσταση: κλειστό έχει ύψος 130,2 εκατοστά, ενώ ανοιχτό μετρά 114,3 επί 127 επί 41,9 εκατοστά. Πρόκειται για μεγάλο έπιπλο, όχι για εξάρτημα τσέπης.
Η εκπαιδευτική παρουσίαση του μουσείου εξηγεί τα αλληλοεμπλεκόμενα φύλλα, την πολυεπίπεδη γλυπτική και τις επιγραφές. Μέσα από τις επιγραφές εντοπίζει περιβάλλον μεντρεσέ και αναφέρει τον κατασκευαστή ως Χασάν ιμπν Σουλαϊμάν από το Ισφαχάν. Η σημερινή εγγραφή της συλλογής δίνει μια περισσότερο επιφυλακτική και διαφορετικά ανεπτυγμένη μορφή του ονόματος. Η διατήρηση του αριθμού εισαγωγής επιτρέπει τη σύγκριση των εγγραφών χωρίς να θεωρήσουμε κατά λάθος μια παραλλαγή ονόματος δεύτερο αντικείμενο.
Η διακόσμηση περιλαμβάνει γραφή, φυτικά και γεωμετρικά σχήματα. Η εκπαιδευτική παρουσίαση αναγνωρίζει κυπαρίσσι μέσα σε σύνθεση που θυμίζει κόγχη και ευλογίες συνδεδεμένες με τον Μωάμεθ και τους Δώδεκα Ιμάμηδες. Η συνοδευτική συζήτηση προειδοποιεί να μη συνάγουμε απλό συμπέρασμα για τη δογματική ταυτότητα μόνο από αυτές τις αναφορές. Περιγράψτε τη συγκεκριμένη επιγραφή και την ερμηνεία του επιμελητή αντί να αποδίδετε ταυτότητα σε κάθε ιδιοκτήτη ή αναγνώστη από ένα μοτίβο.
Οι ανοιχτές και κλειστές διαστάσεις προσφέρουν πρακτικό μάθημα ανάγνωσης καταλόγων. Ένα ύψος χωρίς αναφορά στην κατάσταση μέτρησης μπορεί να παραπλανήσει. Πριν συγκρίνετε δύο στηρίγματα, ελέγξτε αν οι αριθμοί αφορούν το ανοιχτό αντικείμενο, το διπλωμένο ή μια λεπτομέρεια. Μια διαφορά μπορεί να οφείλεται στην κατάσταση μέτρησης και όχι σε λάθος της εγγραφής.
Ένα λίθινο δείγμα δείχνει ότι δεν είναι όλα τα ρεχάλ ξύλινα
Το στήριγμα Κορανίου, rehal, του LACMA, M.73.5.118, χρονολογείται περίπου στο 1800 και καταγράφεται ως κατασκευασμένο στη Μπέρα του Παντζάμπ, στο σημερινό Πακιστάν. Τα υλικά του είναι ανοιχτοπράσινος λιζαρδίτης, σερπεντινικό ορυκτό, και χαλύβδινος σκελετός με ένθετο χρυσό. Το αντικείμενο δείχνει γιατί μια γνωστή ονομασία δεν τεκμηριώνει ξύλινη κατασκευή.
Η αναγνώριση υλικών απαιτεί επίσης προσοχή. Μια ανοιχτοπράσινη επιφάνεια σε μικρή φωτογραφία μπορεί να θυμίζει γνωστό διακοσμητικό λίθο, αλλά το δηλωμένο υλικό της συλλογής είναι ακριβέστερο από την εικασία του θεατή βάσει χρώματος. Χρησιμοποιήστε αυτή την αναγνώριση στη λεζάντα. Η λέξη ρεχάλ προσδιορίζει έναν τύπο χρήσης· δεν πιστοποιεί λίθο, μέταλλο ή υποτιθέμενη ηλικία.
Στην περιγραφή ανήκει και η κατά προσέγγιση χρονολόγηση. Το «περίπου 1800» δεν είναι ακριβές έτος κατασκευής, ενώ μια σύγχρονη γεωγραφική ονομασία δεν πρέπει να συγχέεται με τον πολιτικό χάρτη εκείνης της εποχής. Μια σύντομη λεζάντα μπορεί να κρατήσει και τα δύο, αναφέροντας μουσείο, αριθμό εισαγωγής, προσεγγιστική ημερομηνία και καταχωρισμένο τόπο. Δεν χρειάζεται να επινοεί κατασκευαστή όταν το ίδρυμα τον χαρακτηρίζει άγνωστο.
Τα έπιπλα βιβλίων μπορεί να είναι φορητά, σταθερά ή σαν τραπέζια
Η εγγραφή της έκθεσης Hidden Stories του Πανεπιστημίου του Τορόντο για το 948.84.6 του Royal Ontario Museum περιγράφει ιρανικό στήριγμα βιβλίου του δέκατου όγδοου αιώνα από ξύλο με ένθετο οστό. Η συζήτηση τοποθετεί τα στηρίγματα σε διάφορες λατρευτικές παραδόσεις, ανάμεσά τους τον Ινδουισμό, τον Σιχισμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Τα έπιπλα στήριξης βιβλίων δεν ανήκουν επομένως αποκλειστικά σε μία θρησκευτική κοινότητα επειδή μια συγκεκριμένη ονομασία συνδέεται με την ανάγνωση του Κορανίου.
Η έκθεση συνδέει τα πτυσσόμενα έπιπλα με τη φορητότητα και το ταξίδι. Η ερμηνεία βοηθά να εξηγηθεί τι μπορούσε να επιτρέψει μια μορφή. Δεν αποτελεί τεκμηριωμένο δρομολόγιο αυτού του συγκεκριμένου αντικειμένου. Η δυνατότητα μεταφοράς ενός στηρίγματος σε εμπορική οδό δεν πρέπει να μετατρέπεται σε ισχυρισμό ότι το δείγμα πέρασε από ονομασμένη πόλη χωρίς σχετική τεκμηρίωση της προέλευσής του.
Διαφορετική μορφή εμφανίζεται στην εγγραφή του Museum With No Frontiers για το στήριγμα Κορανίου του Shangri La, 54.136.1. Χρονολογείται περίπου στο 1900 και αποδίδεται στην Αίγυπτο, πιθανότατα στο Κάιρο. Είναι ψηλή εξαγωνική ορειχάλκινη κατασκευή με ένθετο ασήμι και χαλκό. Η εγγραφή την εντάσσει στην αναβίωση της μαμελουκικής τέχνης και προτείνει ότι η επάνω επιφάνεια στήριζε Κοράνιο, ενώ μικρές πόρτες επέτρεπαν αποθήκευση στο εσωτερικό.
Προσέξτε μαζί την προτεινόμενη λειτουργία και τη χρονολόγηση. Ένα αναβιωτικό ύφος δεν σημαίνει κατασκευή στην ιστορική περίοδο που ανακαλεί. Η πιθανή χρήση πρέπει να παραμένει πιθανή και η τραπεζόμορφη κατασκευή δεν πρέπει να περιγράφεται ως πτυσσόμενο στήριγμα Χ. Οι συγγενείς ταξινομήσεις μπορούν να συγκεντρώνουν διαφορετικές μορφές, διατηρώντας όμως τις ξεχωριστές περιγραφές τους.
Η σύγκριση των εγγραφών δείχνει γιατί η γενική ονομασία χρειάζεται ακριβή λεζάντα. Πρόκειται για τεκμηριωμένα παραδείγματα, όχι για κατάλογο χαρακτηριστικών που πρέπει να έχει κάθε στήριγμα:
| Εγγραφή | Κατασκευή ή υλικό | Λεπτομέρεια που πρέπει να διατηρηθεί |
|---|---|---|
| Met, 10.218 | Σκαλισμένο, ζωγραφισμένο τικ με ένθετη διακόσμηση και αλληλοεμπλεκόμενα φύλλα | Οι δηλωμένες διαστάσεις αλλάζουν ανάμεσα σε κλειστή και ανοιχτή κατάσταση. |
| LACMA, M.73.5.118 | Ανοιχτοπράσινος λιζαρδίτης, σερπεντινικό ορυκτό, με χαλύβδινο σκελετό και ένθετο χρυσό | Το χρώμα δεν δικαιολογεί αντικατάσταση του ονόματος του λίθου. |
| Royal Ontario Museum, 948.84.6 | Ξύλο με ένθετο οστό | Η συζήτηση της φορητότητας στην έκθεση δεν τεκμηριώνει συγκεκριμένο ταξίδι. |
| Shangri La, 54.136.1 | Εξαγωνική ορειχάλκινη κατασκευή με ένθετο ασήμι και χαλκό | Η προτεινόμενη στήριξη Κορανίου παραμένει επιφυλακτική απόδοση· η μαμελουκική αναβίωση είναι μεταγενέστερη. |
Η σύγκριση αλλάζει τη σειρά μιας χρήσιμης αναζήτησης. Αρχίστε από τον αριθμό αντικειμένου και το ίδρυμα, έπειτα εξετάστε υλικό, μορφή και χρονολογημένη εγγραφή. Η αναζήτηση μόνο για «παλιό ξύλινο στήριγμα Κορανίου» μπορεί να κρύψει τα λίθινα και μεταλλικά δείγματα ή να ενθαρρύνει συγκρίσεις άσχετων αντικειμένων. Ένα αναγνωριστικό καταλόγου είναι συνήθως ακριβέστερο από μια γενική εμπορική ετικέτα.
Οι φωτογραφίες απαιτούν παρόμοια διάκριση μεταξύ παρατήρησης και αναγνώρισης. Μπορεί να βλέπετε ότι το αντικείμενο είναι πράσινο, διακοσμημένο ή ανοιχτό. Το ίδρυμα μπορεί να προσδιορίζει το ορυκτό, να ερμηνεύει επιγραφή ή να δίνει κατά προσέγγιση τόπο κατασκευής. Καταγράψτε αυτές τις δηλώσεις με την πηγή τους, αντί να παρουσιάζετε κάθε λεπτομέρεια ως άμεσα ορατή. Έτσι η σύντομη λεζάντα γίνεται σαφέστερη ακόμη και σε μικρή εικόνα.
Σκεφτείτε υποθετική λεζάντα που γράφει μόνο «ιρανικό ρεχάλ». Δεν διευκρινίζει αν ο συντάκτης εννοεί το μεγάλο στήριγμα από τικ του δέκατου τέταρτου αιώνα στο Met ή το ξύλινο δείγμα με οστό του δέκατου όγδοου αιώνα στην έκθεση του Τορόντο. Αριθμός εισαγωγής, υλικό και χρονολόγηση λύνουν την ασάφεια. Η άσκηση δεν αποδεικνύει ότι η περιγραφή οποιουδήποτε από τα δύο ιδρύματα ισχύει για παρόμοιο αντικείμενο αλλού.
Για σύγκριση στην τάξη μπορούν συνεπώς να χρησιμοποιηθούν δύο χωριστές στήλες: τι δηλώνει η εγγραφή και τι δείχνει η φωτογραφία. Η πρώτη κρατά μια επιφυλακτική απόδοση όπως «πιθανότατα Κάιρο», ενώ η δεύτερη περιγράφει ορατή εξαγωνική κατασκευή. Όταν καμία στήλη δεν προσφέρει τεκμήρια, είναι χρήσιμο να αφήνουμε το ερώτημα ανοιχτό. Είναι πιο κατατοπιστικό από το να μετατρέπουμε την ομοιότητα σε βέβαιη απόδοση εργαστηρίου.
Διαβάστε χωριστά τις επιγραφές και την ιστορία προέλευσης
Μια επιγραφή μπορεί να προσδιορίζει κατασκευαστή, παραγγελιοδότη, αφιέρωμα ή θρησκευτικό χωρίο. Είναι διαφορετικές δηλώσεις. Μεταγενέστερο σημείωμα ιδιοκτησίας δεν κατονομάζει αναγκαστικά το αρχικό εργαστήριο, ενώ ένα γνωστό θείο όνομα δεν συμπληρώνει το υπόλοιπο κατεστραμμένο κείμενο. Ο οδηγός μας για την προέλευση χειρογράφων εξηγεί τη συγγενή πρακτική διαχωρισμού κατασκευής, ιδιοκτησίας και μεταγενέστερης συλλεκτικής ιστορίας.
Η καλλιγραφική όψη χρειάζεται δική της περιγραφή. Ένας κατάλογος μπορεί να προσδιορίζει γραφή ή να μεταγράφει επιγραφή· μια φωτογραφία χωρίς λεζάντα μπορεί να μην επιτρέπει κανένα από τα δύο. Ο οδηγός αραβικής καλλιγραφίας παρουσιάζει ορισμένες ονομασίες γραφών. Η αναγνώριση ύφους είναι χρήσιμη, αλλά δεν αποτελεί ακριβή ημερομηνία, απόδοση σε συγκεκριμένο καλλιτέχνη ή απόδειξη ότι ένα σημερινό αντίγραφο είναι πρωτότυπο.
Σε σύντομη ερευνητική σημείωση κρατήστε τέσσερα πεδία: αριθμό εισαγωγής, υλικά, χρονολόγηση με τον βαθμό βεβαιότητάς της και συγκεκριμένη χρήση ή επιγραφή που αναγνωρίζει το ίδρυμα. Προσθέστε χωριστά τη δική σας παρατήρηση. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει στον επόμενο αναγνώστη να διακρίνει τις πληροφορίες της εγγραφής από εκείνες που προήλθαν από την εικόνα.
Χρήση ενός στηρίγματος σε χώρο ανάγνωσης
Για μια σημερινή διάταξη ανάγνωσης, ταιριάξτε το στήριγμα με το πραγματικό βιβλίο και τον τρόπο χρήσης του. Το μέγεθος του ανοιχτού τόμου, η διαθέσιμη επιφάνεια και η κατάσταση του στηρίγματος είναι πιο πρακτικά ζητήματα από την ομοιότητα με διάσημο μουσειακό δείγμα. Η ιστορική περιγραφή δεν είναι σύσταση αγοράς ούτε καθολική οδηγία για τη στάση του σώματος.
Σε κοινόχρηστο θρησκευτικό χώρο ρωτήστε πού τοποθετούνται τα αναγνωστικά υλικά και ποια αντικείμενα επιτρέπεται να χρησιμοποιούν οι επισκέπτες. Ο οδηγός πρώτης επίσκεψης σε τέμενος εξηγεί πώς να θέτετε τέτοια πρακτικά ερωτήματα με σεβασμό. Η παρουσία στηρίγματος δεν επιτρέπει να αγγίζετε κάθε βιβλίο ή να μετακινείτε τη διάταξη ανάγνωσης κάποιου άλλου.
Το ρεχάλ γίνεται ευκολότερα κατανοητό όταν διατηρείται ορατή η λειτουργία του: στηρίζει ένα υλικό βιβλίο. Η κατασκευή, η διακόσμηση και η ιστορία του μπορούν έπειτα να περιγραφούν με πραγματικά τεκμήρια. Μπορείτε να εκτιμήσετε ένα απλό σύγχρονο στήριγμα και ένα εξαιρετικό ιστορικό δείγμα χωρίς να τα αντιμετωπίζετε ως εναλλάξιμα ή να διατυπώνετε αστήρικτους ισχυρισμούς για πνευματικά αποτελέσματα.
