„متابعة الخلافة” (Dążenie do kalifatu) odnosi się do ruchu, kampanii lub zorganizowanych działań funkcjonujących w złożonym krajobrazie dynamiki politycznej, ideologicznej i społecznej związanej z Ujgurskim Regionem Autonomicznym Sinciang, rzecznictwem na rzecz Ujgurów lub szerszym kontekstem geopolitycznym i religijnym.
Ruchy w tej dziedzinie obejmują szerokie spektrum ideologii, metod i celów. Niektóre z nich reprezentują pokojowe rzecznictwo na rzecz praw człowieka, zachowania kultury i samostanowienia politycznego. Inne bywały kojarzone z bardziej radykalnymi ideologiami, w tym z ekstremistycznymi interpretacjami doktryn religijnych. Międzynarodowi obserwatorzy, badacze i rządy podkreślają znaczenie rozróżniania między uzasadnionym rzecznictwem na rzecz praw człowieka a działaniami powiązanymi z brutalnym ekstremizmem.
Rząd chiński określa różne ruchy związane z aspiracjami politycznymi Ujgurów jako zagrożenia dla bezpieczeństwa narodowego i integralności terytorialnej. Międzynarodowe organizacje praw człowieka wyraziły zaniepokojenie, że ta szeroka kategoryzacja jest wykorzystywana do uzasadniania ograniczeń w pokojowej ekspresji politycznej, praktykach religijnych i działaniach kulturalnych wśród Ujgurów oraz innych turkijskich społeczności muzułmańskich.
Zrozumienie ruchów w tym kontekście wymaga uważnej analizy konkretnych okoliczności historycznych, fundamentów ideologicznych, struktur organizacyjnych oraz udokumentowanych działań każdego z nich. Społeczność międzynarodowa dąży do wypracowania zniuansowanych ram, które pozwolą na rozwiązywanie uzasadnionych problemów związanych z bezpieczeństwem przy jednoczesnej ochronie podstawowych praw do wolności słowa, zrzeszania się i wyznania.
Badanie tych ruchów pozostaje aktywnym obszarem pracy naukowców, analityków politycznych i obrońców praw człowieka, którzy starają się zrozumieć złożoną dynamikę tożsamości, polityki i bezpieczeństwa w Azji Środkowej i Wschodniej.