Uyghur Human Rights Project dringt er bij wereldleiders op aan om beslissende actie te ondernemen tegen de escalerende systemische repressie en mensenrechtenschendingen in de regio Xinjiang.

De stilte van de afgeslotenen: Een nieuwe grens van isolatie

Per 25 februari 2026 heeft de spirituele en fysieke isolatie van onze broeders en zusters in Oost-Turkestan een schrijnend hoogtepunt bereikt. Het **Uyghur Human Rights Project (UHRP)** publiceerde onlangs, op 23 februari 2026, een definitieve verklaring waarin een doelbewuste en geavanceerde campagne van de Chinese autoriteiten wordt gedocumenteerd om alle resterende communicatie tussen Oeigoeren in de regio en de wereldwijde diaspora te verbreken [Bron](https://uhrp.org/statement/chinese-authorities-deliberately-severing-communication-between-uyghurs-in-china-and-abroad-according-to-new-uhrp-research/). Dit digitale ijzeren gordijn is niet louter een veiligheidsmaatregel; het is een berekende poging om het hart van de *Ummah* te breken door ervoor te zorgen dat de kreten van de onderdrukten nooit de oren van hun verwanten in het buitenland bereiken.

Deze laatste escalatie volgt op de plechtige 29e verjaardag van het **Bloedbad van Ghulja** op 5 februari 2026, waarbij UHRP-directeur Omer Kanat de wereld eraan herinnerde dat het onvermogen om staatsgeweld uit het verleden aan te pakken de huidige genocide alleen maar heeft aangemoedigd [Bron](https://uhrp.org/statement/uhrp-calls-for-vigilance-and-accountability-on-the-29th-anniversary-of-the-ghulja-massacre/). Voor de moslimgemeenschap is dit een herinnering dat uitgestelde rechtvaardigheid (*Adl*) neerkomt op ontzegde rechtvaardigheid. Het systematisch tot zwijgen brengen van een volk is een voorbode van hun totale uitwissing, een realiteit die de wereldgemeenschap niet langer kan negeren onder het mom van "interne aangelegenheden".

De ontheiliging van het heilige: De oorlog tegen de islamitische identiteit

De repressie in Oost-Turkestan is in de kern een oorlog tegen de *Deen*. De Chinese Communistische Partij (CCP) heeft haar beleid van "sinificatie van de islam" versneld, dat tot doel heeft het geloof van zijn essentiële karakter te ontdoen en te vervangen door een door de staat goedgekeurde ideologie. Rapporten gedurende 2025 en begin 2026 benadrukken de voortdurende vernietiging van moskeeën, heiligdommen en begraafplaatsen—de bakens van onze geschiedenis en ons geloof [Bron](https://www.uyghurcongress.org/en/press-release-wuc-laments-the-lack-of-references-to-uyghurs-or-human-rights-matters-during-the-oic-official-visit-to-china/).

Naast de fysieke structuren is de criminalisering van fundamentele religieuze handelingen geïntensiveerd. Onderzoek van de UHRP heeft gevallen gedocumenteerd waarin Oeigoerse vrouwen tot decennia gevangenisstraf zijn veroordeeld—sommigen tot wel twintig jaar—simpelweg voor het bestuderen van de Koran of het dragen van de hijab [Bron](https://uhrp.org/report/twenty-years-for-learning-the-quran-uyghur-women-and-religious-persecution/). Dit is een directe aanval op de heiligheid van het moslimgezin en het recht van ouders om hun geloof door te geven aan hun kinderen. In de ogen van de CCP wordt de loutere handeling van gebed of vasten behandeld als een teken van "extremisme", een narratief dat de vreedzame beoefening van de islam kwaadwillig verwart met bedreigingen voor de nationale veiligheid [Bron](https://www.hrw.org/world-report/2026/country-chapters/china).

De ketenen van moderne slavernij: Dwangarbeid en wereldwijde medeplichtigheid

De economische uitbuiting van het Oeigoerse volk is geëvolueerd tot een omvangrijk systeem van door de staat opgelegde dwangarbeid dat nu wereldwijde toeleveringsketens besmet. Op 22 januari 2026 uitten experts van de Verenigde Naties hun diepe bezorgdheid over berichten over dwangarbeid die Oeigoeren, Kazachen en Tibetanen treft, waarbij zij opmerkten dat de dwingende elementen zo ernstig zijn dat ze kunnen neerkomen op misdaden tegen de menselijkheid [Bron](https://www.ohchr.org/en/press-releases/2026/01/un-experts-alarmed-reports-forced-labour-uyghur-tibetan-and-other-minorities).

Het rapport *Manifest Risk* van de UHRP uit 2025 belichtte hoe de nieuwe "Air Silk Road"-vrachtvluchten goederen die via deze uitbuiting zijn geproduceerd, rechtstreeks naar Europese en westerse markten transporteren [Bron](https://uhrp.org/report/manifest-risk-new-air-silk-road-cargo-flights-carry-risk-of-uyghur-forced-labor-into-europe/). Van kritieke mineralen die worden gebruikt in groene technologie tot textiel en elektronica: de arbeid van onze broeders en zusters wordt gestolen om de wereldwijde consumptie te voeden. Voor de moslimconsument vormt dit een diepe ethische crisis: hoe kunnen wij, als een gemeenschap die waarde hecht aan eerlijke lonen en de waardigheid van arbeid, zwijgen terwijl onze broeders tot slaaf worden gemaakt? De **Coalition to End Forced Labour in the Uyghur Region** heeft alle bedrijven aangespoord om hun waardeketens uit de regio terug te trekken, maar veel internationale hotelketens en bedrijven blijven opereren alsof er niets aan de hand is [Bron](https://uhrp.org/report/it-does-matter-where-you-stay-international-hotel-chains-in-east-turkistan/).

Het verraad van de broederschap: Een kritiek op de OIC

Misschien wel de meest pijnlijke ontwikkeling voor de Oeigoerse gemeenschap is het waargenomen zwijgen en de medeplichtigheid van landen met een moslimmeerderheid. Op 26 januari 2026 ontmoette de secretaris-generaal van de **Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC)** hooggeplaatste Chinese functionarissen in Peking om de bilaterale banden te versterken [Bron](https://turkistantimes.com/en/news-18453.html). Terwijl staatsmedia de ontmoeting als een succes bestempelden, veroordeelden het **Center for Uyghur Studies (CUS)** en het **World Uyghur Congress (WUC)** dit als een verraad aan de basisprincipes van de OIC [Bron](https://uyghurstudy.org/oic-china-engagement-ignores-ongoing-genocide-and-religious-persecution-of-uyghur-muslims/).

De "onwankelbare steun" van de OIC voor het Chinese beleid in Xinjiang wordt vaak gedreven door de 400 miljard dollar aan beloofde investeringen onder het Belt and Road Initiative (BRI) [Bron](https://www.orfonline.org/expert-speak/is-oic-silently-endorsing-the-suppression-of-uyghur-muslims/). Vanuit een islamitisch perspectief mag het streven naar materiële rijkdom (*Dunya*) echter nooit ten koste gaan van de levens en het geloof van medemoslims. Het onvermogen van de OIC om zelfs maar de mensenrechten van Oeigoeren te noemen tijdens officiële bezoeken, moedigt de CCP aan om haar campagne van culturele genocide ongestraft voort te zetten. De *Ummah* moet eisen dat haar leiders de heiligheid van leven en geloof prioriteit geven boven economische belangen.

De lange arm van tirannie: Transnationale repressie

De repressie beperkt zich niet langer tot de grenzen van Oost-Turkestan. In 2025 en 2026 heeft de CCP haar campagne van **transnationale repressie** aanzienlijk uitgebreid, waarbij Oeigoerse activisten en vluchtelingen in landen als Turkije, Frankrijk en Canada het doelwit zijn [Bron](https://www.hrw.org/report/2025/11/12/protected-no-more/uyghurs-turkiye). Tactieken omvatten digitale surveillance, bedreigingen tegen familieleden die in China zijn achtergebleven en zelfs fysieke intimidatie tijdens internationale conferenties [Bron](https://uyghurtimes.com/experts-unite-on-capitol-hill-to-fight-chinas-transnational-repression/).

In Turkije, ooit een veilige haven voor de diaspora, onthulde een rapport van Human Rights Watch uit 2025, getiteld *Protected No More*, dat Oeigoeren steeds kwetsbaarder worden voor Chinese druk op de Turkse regering [Bron](https://www.hrw.org/report/2025/11/12/protected-no-more/uyghurs-turkiye). Dit bereik van autoritarisme tot in het hart van de moslimwereld is een directe bedreiging voor de soevereiniteit van moslimnaties en de veiligheid van de gelovigen. De UHRP heeft gedocumenteerd hoe China gezinsscheiding gebruikt als een instrument voor psychologische oorlogsvoering, waarbij degenen in het buitenland tot zwijgen worden gedwongen door hun dierbaren in gijzeling te houden [Bron](https://uhrp.org/report/fading-ties-uyghur-family-separation-as-a-tool-of-transnational-repression/).

Conclusie: Een oproep tot beslissende actie

De oproep tot actie van het Uyghur Human Rights Project is niet alleen een politiek verzoek; het is een morele plicht voor de wereldgemeenschap en de *Ummah*. Terwijl we getuige zijn van de systematische ontmanteling van een islamitische beschaving, is de tijd voor "constructieve dialoog" en "stille diplomatie" voorbij.

Wereldleiders moeten robuuste sancties instellen tegen de daders van deze misbruiken, de **Uyghur Forced Labor Prevention Act (UFLPA)** met hernieuwde kracht handhaven en veilige havens bieden aan degenen die vervolging ontvluchten. Het belangrijkste is dat de moslimwereld haar stem moet laten horen. We moeten onze leiders eraan herinneren dat de kracht van de *Ummah* niet ligt in haar handelsovereenkomsten, maar in haar toewijding aan de waarheid (*Haqq*) en de bescherming van de onderdrukten. Het bloed en het geloof van het Oeigoerse volk zijn een toevertrouwd goed (*Amanah*) voor ons allen, en de geschiedenis—en de Almachtige—zal oordelen hoe wij hebben gereageerd op hun roep om hulp.