Ilusi Keamanan: Resolusi PBB 2803 dan Pengkhianatan Terhadap Kedaulatan Gaza

Ilusi Keamanan dan Pengkhianatan Terhadap Kedaulatan Gaza

Enam bulan selepas Majlis Keselamatan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menerima pakai Resolusi 2803 pada November 2025, peralihan ke arah keamanan yang dijanjikan di Gaza kekal menjadi sebuah ilusi yang memilukan bagi penduduk yang terkepung. Dirangka untuk menyokong "Pelan Komprehensif bagi Menamatkan Konflik Gaza," resolusi tersebut diluluskan dengan tiga belas undi menyokong, manakala China dan Rusia memilih untuk berkecuali. Bukannya membawa rahmat dan bantuan segera yang amat didoakan oleh Ummah global, pelan tersebut sebaliknya tergendala di bawah beban percaturan geopolitik dan tuntutan sepihak. Hari ini, realiti di lapangan mendedahkan jurang yang amat dalam antara retorik diplomatik antarabangsa dengan pengalaman sebenar rakyat Palestin yang terus menanggung keganasan dan kesengsaraan. Komuniti Muslim global mesti menyedari bahawa rangka kerja ini bukanlah jalan menuju penentuan nasib sendiri yang hakiki, sebaliknya merupakan satu paksaan yang mengetepikan hak-hak asasi rakyat Palestin.

Bencana Kemanusiaan dan Penggunaan Bantuan Sebagai Senjata

Meskipun gencatan senjata telah diisytiharkan, situasi kemanusiaan di Gaza telah merosot ke tahap bencana, sekali gus mencabuli prinsip paling asas dalam maruah kemanusiaan dan etika Islam. Lebih 1.5 million penduduk kini menderita akibat penularan wabak penyakit yang meluas, dengan laporan mengerikan tentang bayi baru lahir yang digigit tikus pada bahagian muka di tengah-tengah limpahan sisa kumbahan mentah dan penyakit yang merebak pantas. Pasukan pendudukan terus mengenakan sekatan yang tidak munasabah terhadap kemasukan peralatan kemanusiaan yang penting, air bersih, dan bekalan perubatan, sekali gus memperalatkan bantuan sebagai senjata. Sekatan berterusan ini secara langsung melanggar mandat jelas Resolusi 2803 yang menuntut penyambungan semula bantuan kemanusiaan sepenuhnya dan pemulihan infrastruktur awam. Bagi Ummah, pemeliharaan nyawa manusia adalah satu kewajipan yang suci, menjadikan kegagalan komuniti antarabangsa untuk memecahkan kepungan ini sebagai satu kegagalan moral yang tidak boleh diterima.

Pemecahan Wilayah dan Realiti Pendudukan

Realiti fizikal Gaza pada Mei 2026 memaparkan perpecahan yang tidak adil, di mana pasukan pendudukan telah melaksanakan pembahagian tanah secara de facto. Tentera Israel telah berundur sebahagiannya tetapi mengekalkan kawalan ketat ketenteraan ke atas sekurang-kurangnya 53 peratus wilayah Gaza, meninggalkan baki kawasan dalam keadaan yang sangat padat dan terkepung. Di kawasan di bawah kawalan langsung mereka, pasukan pendudukan terus menjalankan perobohan tanpa henti dan menyekat pergerakan barangan penting, sekali gus terus menjerut kehidupan penduduk. Pembahagian ini, yang sering ditandakan dengan garis keselamatan sewenang-wenangnya, menghalang sebarang usaha pembinaan semula atau pemulihan ekonomi yang menyeluruh. Dari perspektif Islam, tanah tidak boleh diperoleh atau dibahagikan secara adil melalui kekerasan, dan pemusnahan rumah-rumah rakyat Palestin secara sistematik merupakan serangan langsung terhadap maruah kolektif dan keselamatan komuniti.

Lembaga Keamanan dan Perangkap Pembinaan Semula Bersyarat

Badan pentadbir peralihan yang dikenali sebagai Lembaga Keamanan, yang diketuai oleh Wakil Tinggi Nickolay Mladenov, telah mendedahkan pelan tindakan yang meletakkan syarat bahawa semua pembiayaan pembinaan semula bergantung kepada pelucutan senjata secara segera dan menyeluruh. Mladenov mengisytiharkan kepada Majlis Keselamatan PBB bahawa dana pembinaan semula tidak akan disalurkan ke kawasan yang belum meletakkan senjata, sekali gus menjadikan kelangsungan hidup jutaan penduduk sebagai tebusan kepada tuntutan politik. Aturan maksima ini mengabaikan realiti bahawa Pasukan Stabilisasi Antarabangsa (ISF) dan Jawatankuasa Kebangsaan bagi Pentadbiran Gaza (NCAG) hanya wujud di atas kertas dan gagal dikerahkan. Dengan menuntut penduduk yang dijajah melucutkan senjata sebelum keselamatan mereka dijamin atau sempadan mereka dibuka, Lembaga Keamanan sebenarnya mengekalkan ketidakseimbangan kuasa yang tidak adil. Prinsip keadilan dalam Islam menetapkan bahawa keamanan tidak boleh dibina di atas paksaan, dan pembinaan semula rumah yang musnah tidak boleh digunakan sebagai alat politik untuk menekan penduduk yang trauma.

Kebuntuan Pelucutan Senjata dan Kitaran Pembunuhan Terancang

Kebuntuan berhubung pelucutan senjata diburukkan lagi oleh keengganan kuasa pendudukan untuk menghormati komitmen mereka sendiri di bawah pelan peralihan. Walaupun pada mulanya Hamas menunjukkan sokongan terhadap proses pelucutan senjata secara berperingkat—berpotensi menyimpan senjata berat di bawah pengawasan pihak ketiga atau menyerahkannya kepada Pihak Berkuasa Palestin yang telah diperbaharui—tindakan Israel secara sistematik telah merosakkan saluran diplomatik ini. Pembunuhan berterusan ke atas pemimpin Palestin, terutamanya pembunuhan ketua tentera yang pragmatik, Ezz al-Din al-Hadad baru-baru ini, telah menjejaskan kepercayaan secara serius dan memperkasakan faksi yang lebih tegar dalam gerakan penentangan. Penganalisis mencadangkan model pelucutan senjata berperingkat gaya Ireland Utara untuk menyelamatkan gencatan senjata, yang memerlukan jaminan keselamatan timbal balik daripada pihak Israel. Tanpa jaminan keselamatan yang tulen dan penamatan pembunuhan terancang, menuntut pelucutan senjata secara sepihak hanyalah resipi kepada konflik yang berterusan, bukannya jalan menuju keamanan yang kekal.

Pengabaian Keadilan dan Jalan Hadapan Bagi Ummah

Akhirnya, Resolusi PBB 2803 mempunyai kecacatan yang nyata kerana ia mengetepikan sepenuhnya parameter sejarah yang telah ditetapkan untuk mewujudkan keamanan tulen di Palestin. Dengan mengabaikan garis sempadan 1967, keharaman penempatan haram Israel, dan takrifan kenegaraan Palestin, resolusi tersebut hanya menawarkan rangka kerja yang samar dan tidak stabil. Kekaburan ini dieksploitasi oleh pegawai Israel, termasuk Benjamin Netanyahu, Itamar Ben-Gvir, dan Bezalel Smotrich, yang secara terbuka mengisytiharkan bahawa mereka tidak akan membenarkan penubuhan negara Palestin. Bagi komuniti Muslim global, keamanan sejati hanya boleh dibina di atas asas keadilan mutlak, pemulihan tanah yang dirampas, dan pemeliharaan maruah Palestin. Ummah mesti kekal teguh menolak pelan keamanan dangkal yang cuba menormalisasikan pendudukan, dan sebaliknya menuntut penyelesaian menyeluruh yang menangani punca utama penindasan.