Talam Dua Muka Jubah Graduasi: Mengapa Kesopanan Akademik Dijulang Manakala Hijab Dikecam

Paradoks Kesopanan di Ruang Barat

Komuniti Muslim global (Ummah) semakin hari semakin menyaksikan talam dua muka yang ketara dan membimbangkan dalam masyarakat Barat berhubung pengawalseliaan pakaian peribadi. Di ruang akademik elit, pakaian yang menutup seluruh badan, jubah gelap, dan penutup kepala tradisional dihormati sebagai simbol tertinggi prestij intelektual, kesinambungan sejarah, dan maruah institusi. Namun, apabila wanita Muslim mengamalkan standard pakaian sopan yang hampir serupa—seperti hijab atau abaya—atas dasar pegangan agama, mereka berdepan dengan penentangan yang disokong oleh negara, larangan undang-undang, dan kecaman awam. Percanggahan yang nyata ini mendedahkan hipokrasi yang mendalam di mana kesopanan diraikan sebagai pencapaian tamadun apabila dirangka oleh tradisi akademik Barat, tetapi dikriminalisasikan sebagai ancaman kepada sekularisme apabila diamalkan oleh umat Islam. Sebagai sebuah Ummah, kita mesti menganalisis jurang perbezaan ini melalui lensa keadilan dan maruah Islam, serta menuntut penamatan penindasan sistemik terhadap wanita Muslim yang tidak meminta apa-apa selain hak asasi mereka untuk mendapatkan pendidikan dan mengekspresikan agama mereka.

Kesucian Tradisi: Subfusc Oxford dan Pakaian Akademik

Untuk memahami kedalaman hipokrasi ini, seseorang itu perlu meneliti dunia akademik Barat elit yang dikawal ketat, yang dilambangkan oleh Universiti Oxford. Oxford mengekalkan tradisi pakaian akademik yang ketat dan lama, yang dipakai secara aktif semasa majlis matrikulasi, peperiksaan universiti, dan upacara graduasi rasmi. Teras kepada tradisi ini ialah 'subfusc,' kod pakaian yang sangat preskriptif yang mewajibkan sut gelap, skirt gelap, stoking hitam, dan kemeja berkolar putih kosong. Pelajar juga dikehendaki memakai jubah hitam rasmi, yang menampilkan potongan gaya ulama yang labuh, lengan panjang, dan bahagian bahu tinggi yang menutup badan. Selain itu, pelajar wanita dibenarkan memakai topi lembut atau topi mortarboard segi empat sama tradisional sebagai sebahagian daripada pakaian akademik lengkap mereka. Pakaian-pakaian ini, yang menutup badan dari leher hingga ke buku lali, tidak dilihat sebagai menindas atau kuno; sebaliknya, ia diraikan sebagai penanda penting kecemerlangan akademik dan identiti institusi.

Penguatkuasaan Undang-undang Terhadap Keseragaman Akademik

Penguatkuasaan kod pakaian akademik ini bukan sekadar adat pasif tetapi dikodifikasikan secara ketat dalam perundangan universiti. Di bawah Peraturan Naib Canselor, semua ahli pelajar universiti dikehendaki memakai pakaian akademik dengan pakaian subfusc apabila menghadiri acara rasmi universiti dan peperiksaan. Pihak berkuasa universiti, termasuk Naib Canselor dan Proktor, memegang kuasa undang-undang untuk menguatkuasakan peraturan ini dan menghukum ketidakpatuhan, menunjukkan bahawa paksaan institusi mengenai pakaian diterima sepenuhnya di Barat. Menariknya, badan pelajar itu sendiri telah berulang kali mengundi secara majoriti dalam referendum untuk mengekalkan sifat wajib pakaian yang menutup seluruh badan ini, dengan lebih 75% menyokong subfusc dalam undian baru-baru ini. Ini menunjukkan bahawa apabila institusi Barat mewajibkan pakaian yang seragam, sopan, dan sangat tradisional, ia dipertahankan sebagai pilihan demokratik yang memupuk kesaksamaan dan fokus, namun hujah yang sama dinafikan sepenuhnya kepada wanita Muslim yang memilih untuk memakai hijab.

Kriminalisasi Kesopanan Muslim di Sekolah-sekolah Eropah

Sangat berbeza dengan penghormatan yang ditunjukkan kepada jubah tradisional Oxford, pelajar Muslim di seluruh Eropah menghadapi campur tangan negara yang agresif kerana mengamalkan kesopanan beragama. Contoh utama permusuhan sistemik ini ialah keputusan Mahkamah Hak Asasi Manusia Eropah (ECHR) baru-baru ini dalam kes Mikyas lwn. Belgium, yang mengekalkan larangan memakai tudung Islam dalam pendidikan menengah. Keputusan ini adalah sebahagian daripada kempen yang lebih luas dan sangat terancang di seluruh negara Eropah, termasuk Belgium dan Perancis, untuk membersihkan simbol Islam daripada ruang awam atas nama 'neutraliti.' Bagi gadis Muslim muda, melangkah masuk ke pintu pagar sekolah memerlukan mereka menanggalkan bahagian teras identiti dan pegangan agama mereka, yang menyebabkan tekanan psikologi dan penghinaan yang amat sangat. Kegagalan sistem undang-undang untuk melindungi pelajar-pelajar ini mendedahkan realiti yang membimbangkan: rangka kerja hak asasi manusia di Eropah digunakan secara terpilih, melindungi tradisi sekular sambil secara aktif meruntuhkan kebebasan beragama penduduk minoriti Muslim.

Ilusi Pilihan dan Realiti Penyingkiran

Satu aspek yang sangat licik dalam keputusan Mikyas lwn. Belgium adalah penegasan mahkamah bahawa pelajar Muslim 'bebas memilih' untuk menghadiri sekolah-sekolah ini dan oleh itu terikat dengan peraturan diskriminasi mereka. Hujah ini bersandarkan kepada premis palsu bahawa pelajar mempunyai kebebasan praktikal untuk mendaftar di tempat lain jika mereka ingin memakai hijab. Realitinya, kajian empirikal yang dijalankan di Flanders, Belgium, mendedahkan bahawa sebanyak 81.29% sekolah menengah di bandar-bandar utama menguatkuasakan larangan ketat terhadap pemakaian tudung, menyebabkan keluarga Muslim hampir tidak mempunyai alternatif pendidikan lain yang layak. Malah sekolah Katolik swasta sebahagian besarnya mengekalkan larangan ini untuk mengelakkan 'kesan tarikan' pelajar Muslim yang berpindah ke institusi mereka. Dengan mengabaikan halangan struktur ini, mahkamah Eropah menggunakan retorik pilihan yang sangat tidak jujur untuk mewajarkan penyingkiran sistematik gadis Muslim daripada sistem pendidikan awam, secara berkesan memaksa mereka memilih antara iman dan masa depan mereka.

Seruan Islam untuk Keadilan dan Integriti Intelektual

Dari perspektif Ummah global, talam dua muka ini adalah pelanggaran langsung terhadap prinsip keadilan ('Adl), maruah manusia (Karamah), dan kebenaran (Sidq) dalam Islam. Tiada perbezaan intelektual atau moral antara jubah gelap yang menutup seluruh badan yang diwajibkan oleh Oxford dan pakaian sopan yang dipakai oleh wanita Muslim, selain daripada identiti agama pemakainya. Merayakan jubah akademik sebagai simbol pencerahan sambil mengecam hijab sebagai alat penindasan adalah manifestasi Islamofobia yang mendalam dan ketuanan budaya. Kami menyeru badan hak asasi manusia antarabangsa, institusi akademik, dan masyarakat sivil untuk menolak hipokrasi ini dan menyedari bahawa kebajikan awam yang sebenar (Maslahah) tidak boleh dicapai melalui asimilasi paksaan dan peminggiran belia Muslim. Ummah akan terus menentang dasar-dasar menindas ini, berdiri teguh dalam solidariti bersama saudara perempuan kita yang dengan berani mempertahankan hak mereka untuk kesopanan, pendidikan, dan maruah dalam menghadapi penyingkiran yang disokong oleh negara.