Μαμελουκικές λυχνίες τζαμιών: πώς το εμαγιέ γυαλί διαμόρφωνε το φως
Πώς οι υαλουργοί φυσούσαν, εμαγιέριζαν, επιχρύσωναν και κρεμούσαν λυχνίες και πώς λάδι, νερό και πλωτό φυτίλι παρήγαν φως.
Τον 14ο αιώνα σειρές γυάλινων δοχείων κρέμονταν σε τζαμιά, μεντρεσέδες και μαυσωλεία της Αιγύπτου και της Συρίας. Φουσκωτά σώματα, πλατιοί λαιμοί, πόδια και λαβές έφεραν επιγραφές, εμβλήματα και μνήμη δωρητών.
Η εικόνα εξωφύλλου είναι πρωτότυπη ιστορική ανακατασκευή με βοήθεια ΤΝ και όχι φωτογραφία συγκεκριμένου μνημείου, εργαστηρίου ή αντικειμένου.
Υλικό, κατασκευή και χρήση
Σώμα, λαιμός και πόδι φυσούνταν και οι λαβές προστίθεντο ζεστές· έπειτα ζωγραφίζονταν και ψήνονταν σμάλτο και χρυσός. Στο εξωτερικό δοχείο υπήρχε κύπελλο με νερό, λάδι και πλωτό βαμβακερό φυτίλι.
Πώς αναγνωρίζεται σωστά
Κάθε φυτίλι έδινε μέτριο φως και απαιτούσε λάδι, κόψιμο και καθαρισμό αιθάλης. Επειδή οι απομιμήσεις του 19ου αιώνα είναι πολλές, γυαλί, σμάλτο, ανάρτηση και ιστορία συντήρησης πρέπει να μελετώνται μαζί.
